ΤΟΥ… ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΓΕΝΕΘΛΙΑ

Ένα χρόνο απ’ τη μέρα που… έφυγε ο Γιάννης, ένα χρόνο από τότε που η καταστροφή κορυφώθηκε!

Του… κάνουν και γενέθλια

Σε αυτή τη χώρα που είμαι, έχω μάθει να περιμένω τα πάντα. Να σας πω την αλήθεια ρε αδέρφια, ξύπνησα αυτή την Παρασκευή 21 Σεπτέμβρη και τσέκαρα τις εφημερίδες, τις ιστοσελίδες κτλ. Όπως κάνουμε οι περισσότεροι άλλωστε. Αφού διαπίστωσα πως τη μέρα της γενικής συνέλευσης της ΠΑΕ Παναθηναϊκός που θεωρητικά θα μας πήγαινε στην… επόμενη μέρα με τα «Ασιατικά λεφτά» να έρχονται με το τσουβάλι (απ’ τον Απρίλιο έρχονται, θα έπεσαν σε κίνηση ή θα έχουν κλείσει τους δρόμους οι αγρότες) κανείς δεν ασχολείται με το συγκεκριμένο θέμα, άρχισα να γελάω σαν ηλίθιος βλέποντας τα γενέθλια στον Γιάννη… Γενέθλια ενός έτους απ’ τη μέρα που ο Αλαφούζος ανακοίνωσε πως… φεύγει, δεν ασχολείται άλλο. Από τότε δηλαδή που άρχισε να ρημάζεται κάθε έννοια Παναθηναϊκής ύπαρξης και ήθους που πρεσβεύει ο σύλλογος.

Αυτά τα λέω εγώ βέβαια, γιατί όσοι αποφάσισαν να θυμηθούν τα… γενέθλια του Γιάννη, ουσιαστικά του κάνουν και αφιέρωμα. Μόνο ευχαριστώ δεν του λένε γιατί... αυτοί ξέρουν. Μην εξοργίζεστε καθόλου. Ευκαιρία είναι. Να δείτε ποιοι μπήκαν στον κόπο αυτό και γιατί το έκαναν. Η προπαγάνδα εδώ και μήνες, έχει γίνει η απόλυτη Παναθηναϊκή καθημερινότητα. Η καταστροφή «βαφτίζεται» χάρη, το «πιστόλι» γίνεται… επένδυση, το τίποτα μετατρέπεται σε επιτυχία και η ζωή γι’ αυτούς συνεχίζεται. Ε, γενέθλια στον Αλαφούζο δε θα έκαναν;  

Η τούρτα που του ετοίμασαν, όμως, το τραγουδάκι «να ζήσεις Γιαννάκη και χρόνια πολλά, κακό να μας κάνεις να λέμε τι καλά», προκαλεί εμετό. Το μόνο που ξέχασαν είναι τα κεράκια. Γιατί δεν είναι ένα παρά τη συμπλήρωση ενός έτους. Είναι πολλά.

Είναι το δούλεμα των παικτών για σχεδόν ένα χρόνο με τις πληρωμές, που τους οδήγησαν μέχρι την αποχή.

Είναι η διοίκηση μιας ΠΑΕ τέτοιου μεγέθους που λειτουργούσε και λειτουργεί ως… ασπίδα ιδιοκτήτη και ποτέ ως βοήθεια για την ομάδα.

Είναι τα… πιστόλια στους διακανονισμούς και στα χρέη που έφεραν προσφυγές, αφαιρέσεις βαθμών λόγω χρεών, την πλήρη αναξιοπιστία.

Είναι η ποινή της UEFA που σε… πέταξε εκτός Ευρώπης επειδή είσαι κακοπληρωτής σε σημείο αηδίας.

Είναι το γεγονός πως δεν πήρες άδεια και για να μείνεις στην κατηγορία έπρεπε να αλλάξει η ποινή υποβιβασμού, στιγματίζοντας την ιστορία του πιο περήφανου συλλόγου της χώρας.

Είναι η ατάκα του Σαββίδη «εγώ έσωσα τον Παναθηναϊκό», χωρίς να μας πειράζει η δήλωση αλλά μάλλον το γεγονός πως έλεγε αλήθεια.

Είναι το υπέρτατο ξεπούλημα και ο διωγμός κάθε παίκτη που έκανε διαφορά.

Είναι ο εσωτερικός πόλεμος που έκαναν στην ομάδα.

Είναι το -6 στο φετινό πρωτάθλημα και ο περιορισμός στις μεταγραφές.

Είναι η μείωση του μπάτζετ σε επίπεδο ομάδων που «παλεύουν» για την παραμονή στην κατηγορία.

Είναι η απομάκρυνση της ομάδας απ’ τη Λεωφόρο επειδή δεν γούσταρε να πληρώσει το χρέος στον Α.Ο.

Είναι η αντιμετώπιση του Παναθηναϊκού ως… όργανο για την άσκηση των πολιτικών του «θέλω».

Είναι η θέλησή να παραχωρηθούν παίκτες του «τριφυλλιού» στον ΟΣΦΠ, η πώληση στην ΑΕΚ και η συμφωνία για πώληση στον ΠΑΟΚ (ο Κουρμπέλης αρνήθηκε) απ’ τον οποίο πήρες δανεικούς, ενώ ταυτόχρονα πήρες και παίκτη αφήνοντας ποσοστό μεταπώλησης στον ΟΣΦΠ.

Είναι η αύξηση του χρέους μέσω… μνημονιακής διαχείρισης της ομάδας.

Είναι η χαμηλότερη θέση που είχε ποτέ ο Παναθηναϊκός στην βαθμολογία της UEFA.

Είναι το γεγονός πως πλέον όταν μιλούν για «μεγάλους» στο πρωτάθλημα, αναφέρονται σε ΟΣΦΠ, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ κι όχι στον Παναθηναϊκό!

Είναι η εχθρική στάση προς τον κόσμο που τον απομακρύνει απ’ την ομάδα σε κάθε ευκαιρία.

Είναι το συνολικό χαμήλωμα του στάτους του Παναθηναϊκού.

Είναι το γεγονός πως γελάνε μαζί μας στα θεσμικά όργανα, χωρίς φυσικά να σε σέβεται κανείς.

Με τόσα… κεράκια, αυτό δε θα είναι τούρτα. Πυρκαγιά θα είναι. Είπα μόνο μερικά αδέρφια. Επειδή μπορώ να αναλύσω πολλά, όπως μπορείτε κι εσείς που πονάει η καρδιά σας για την κατάντια του «τριφυλλιού». Αυτά όμως θα σας τα πω μόνο εγώ. Εκεί που του έκαναν αφιερώματα θα μάθετε πως… πληρώνει. Και θα φτάσει η τρίχα στο ταβάνι απ’ το σοκ και το δέος που θα αισθανθείτε.

Το χειρότερο δεν είναι αυτό ρε φίλε. Οκ, η προπαγάνδα έχει γίνει καθημερινότητα. Το χειρότερο είναι πως θα τον ζήσουμε τον Αλαφούζο και στα δεύτερα «γενέθλιά» του. Θα είναι εδώ. Με Ασιατική-Ολυμπιακή παρέα; Ίσως. Αλλά και πάλι θα είναι εδώ. Δεν φεύγει. Γιατί είναι ανακόλουθος μέχρι και στην ανακοίνωση αποχώρησής του πριν ένα χρόνο. Δε θέλει να φύγει. Θέλει να είναι εδώ, να κάνει τα δικά του για δικούς του λόγους και ο Παναθηναϊκός απλά να γίνεται όργανο για όλα αυτά.

Κατά τα άλλα, η ιστορία τους γράφει όλους. Και τους καταστροφείς, αλλά και τους υποστηρικτές τους.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου