Η ΝΟΣΟΣ ΤΗΣ …ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

Οι τελευταίες ώρες δεν είναι ούτε περίεργες, ούτε μη αναμενόμενες είναι ώρες που ακολουθούν είτε τις μεγάλες νίκες, είτε τις ήττες.

Η νόσος της …αυτογνωσίας

Αφορισμός, μηδενισμός και όλα τα σχετικά στη μία περίπτωση, διθύραμβοι, θριαμβολογία και όλα τα συναφή στην πρώτη. Γιατί; Πρώτον, είναι σημείο των καιρών και των ημερών μας (ίντερνετ, social media, ελεύθερα σχόλια ασυδοσίας) και δεύτερον είναι η ανάγκη των φιλάθλων για μια χαρά ή για μια …δίκη ελέω της φρίκης και της πίεσης που βιώνουμε όλοι καθημερινά. Όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να λείψουν από τη δική μας ζωή και τα μπασκετικά παναθηναϊκά δρώμενα.

Στην ήττα από τον Ερυθρό Αστέρα ένα σουτ θα είχε αλλάξει όλη την οπτική των περισσότερων. Ο Καλάθης δεν θα ήταν τόσο κακός (που ήταν), ο Πασκουάλ θα είχε κάνει καλή διαχείριση και ο Τζεντίλε δεν θα ήταν ένα …επώνυμο παλτό. Αυτό το σουτ που δεν μπήκε (για παράδειγμα το τρίποντο του Σίνγκλεντον που στριφογύρισε) άλλαξε και τη ρότα των σχολίων και των κρίσεων.

Ως ένα βαθμό αυτό είναι και απόλυτα λογικό ως έναν άλλο απλά ΑΡΡΩΣΤΟ. Και ξέρετε κατά την ταπεινή μας άποψη από πού ξεκινά αυτό; Από την έλλειψη αυτογνωσίας.

Όταν έχεις μπροστά σου μια ομάδα που χτίζεται μεσούσης της περιόδου με νέο προπονητή, καινούργιους παίκτες και μεγάλες απουσίες (π.χ, Τζέιμς, Γκιστ) τότε είναι ηλίου φαεινότερο πως ξεκινάς πίσω σε σχέση με την αφετηρία των άλλων.

Δηλαδή, πως θες να κερδίσεις την ΤΣΣΚΑ του βασικού κορμού των Πρωταθλητών Ευρώπης ή τη Ρεάλ Μαδρίτης, ακόμη και τη Φενέρ των τρελών εκατομμυρίων; Αυτοί είναι …μαλα…ς και εσύ ο μάγκας; Ναι, μπορείς να το κάνεις αλλά όχι πάντα και όχι με βάση τη λογική. Ακόμη τουλάχιστον. Θα πρέπει να βάλεις τον πισινό σου κάτω να φτιάξεις ομάδα και μετά να ΑΠΑΙΤΕΙΣ.

Όσο πιο νωρίς το αντιληφθεί ο κόσμος τόσο καλύτερα θα είναι για όλους. Βήμα, βήμα θα έρθει η επιτυχία και μέσα από μεγάλες δυσκολίες και σκαμπανεβάσματα.

Ζητάει ο άλλος μεταγραφές; Μα, πως είναι εύκολο να βάλεις και άλλο νέο στοιχείο μέσα στα αποδυτήρια. Εδώ, καλά, καλά δεν γνωρίζονται αυτοί που έχουμε, θα πάρουμε και άλλους; Μόνο αν είναι ανωτέρα βία πρέπει να γίνει.

Κράζουν τον Καλάθη και μιλάνε με απαξία λες και είναι κανένας ρούκουνας. Ε, άντε ρωτήστε και τους συμπαίκτες του που γελάνε με αυτά που διαβάζουν και αναρωτιούνται: «τρεις μήνες έπαιζε μόνος του και τώρα τον κράζουν»;

Βγαίνει ο άλλος ο επαγγελματίας τσιμεντόλιθος και χαρακτηρίζει μάγειρα τον Πασκουάλ! Τι λες ρε μάγκα; Που το έμαθες εσύ το μπάσκετ; Στα …jumbο; Βγαίνει ο κάθε …καρδινάλιος στα ερτζιανά και μιλάει σε πρώτο πρόσωπο για τι έπρεπε να κάνει ο προπονητής! Ρε πάτε καλά; Λεγόμαστε και επαγγελματίες …ανάθεμα σας.

21 τίτλους έχει πάρει ο Τσάβι. Ευρωλίγκα, Πρωταθλήματα Ισπανίας, Κύπελλα και όλα τα σχετικά. Πως τα πήρε; Στην Ισπανία έχει πέντε Μπαρτσελόνες δεν έχει έναν Παναθηναϊκό και έναν Ολυμπιακό. Φέτος η Μπάρτσα έχει το μεγαλύτερο μπάτζετ στην Ευρωλίγκα και έχει χορτάσει καρπαζιά. Η Μακάμπι τα ίδια. Και εμείς εκεί, αυτογνωσία μηδέν. Λες και θα σηκωθούν τ’ αστέρια και ο Διαμαντίδης να πάρουν τα ματς.

Αντί να δούμε όλοι πως έχει χτιστεί ένα σοβαρότατο ρόστερ και να δώσουμε την πίστωση που του χρειάζεται θέλουμε και απαιτούμε σε δύο μήνες να γίνουμε υπερομάδα που θα τους καταπίνει όλους. Ε, δε γίνεται έτσι και δεν θα γίνει και ποτέ. Όλα γίνονται στην ώρα και τον χρόνο τους.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τρίτη, 17 Ιουλίου