ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ

Η Εθνική ομάδα μπάσκετ, δεν είναι «η ομάδα του Γιάννη». Για να είναι Ομάδα, πρέπει να είναι όλων.

Υπόθεση όλων

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην θαυμάζει το Γιάννη Αντετοκούνμπο, Έλληνας ή ξένος. Πώς να μην θαυμάζεις ένα παιδί που ξεκίνησε από το τρίτο υπόγειο και μέσα σε λίγα χρόνια έχει φτάσει στο μπασκετικό Έβερεστ; Πώς να μην καμαρώνεις έναν τύπο που κόντρα στο ρατσισμό, την αμφισβήτηση, το χλευασμό και την απαξίωση, έσκυψε το κεφάλι, δούλεψε σαν να μην υπάρχει αύριο και αναδείχθηκε κορυφαίος παίκτης του κόσμου για τη χρονιά που τελείωσε στην Αμερική; Πώς να μην θέλουν όλα τα πιτσιρίκια να του μοιάσουν, όπως η δική μου γενιά ήθελε να μοιάσει του Γκάλη; Πώς να μην μαζευτεί τόσος κόσμος στο ΟΑΚΑ, μέσα στην καρδιά του Αυγούστου, για ένα ματς του «Ακρόπολις» κόντρα στη Σερβία; 

Ο Γιάννης είναι παιχταράς, είναι πόλος έλξης, είναι σημείο αναφοράς. Είναι ένα θαύμα της φύσης που μπορεί να κάνει 100 πράγματα στο παρκέ και να βάλει δύσκολα σε κάθε προπονητή, ακόμα και τον Πόποβιτς των ΗΠΑ - όταν με το καλό έρθει η ώρα που θα ανταμώσουμε. Είναι αυτός που μπορεί να κάνει «μάγκες» τους συμπαίκτες του, να τρέξει το γήπεδο σαν πλέι-μέικερ και να καρφώσει σαν «πεντάρι». Είναι όλα τα παραπάνω κι άλλα τόσα. Αλλά όσο το μπάσκετ παραμένει ομαδικό άθλημα με πάντε παίκτες στο παρκέ και δεν γίνεται τένις, πάντα η επιτυχία ή η αποτυχία θα περνάει μέσα απ' όλη την ομάδα. Και από τους πέντε στο παρκέ. Και από τους 12 της δωδεκάδας. Και από τον προπονητή και τους συνεργάτες του.

Διαβάστε όλο το άρθρο του Κώστα Βαϊμάκη στο Onsports.gr

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου