THEY FEEL DEVOTION!

Το κοινό μυστικό, ο κρυφός πόθος, η «δίψα» όλων των παικτών του Παναθηναϊκού ταυτίζεται με τον ευρύτερο στόχο του συλλόγου: Το έβδομο αστέρι

 

They feel devotion!

Η φετινή μεταγραφική υπέρβαση του Παναθηναϊκού, δεν συνάδει μόνο με τον υψηλό βαθμό δυσκολίας και ανταγωνιστικότητας της νέας Euroleague, αλλά και φανερώνει την βαθιά επιθυμία των ανθρώπων του για την ανάκτηση των ευρωπαϊκών πρωτείων.

Για έναν σύλλογο με έξι αστέρια, ο οποίος φέρει τη σφραγίδα της διοργανώτριας ως του «πιο επιτυχημένου του αιώνα», η απουσία από το Final 4 ενισχύει το κίνητρο που βρίσκει μπροστά σε μία αναδομημένη και πιο εμπορική διοργάνωση, προκειμένου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της, να συνεχίσει να την πρεσβεύει εκπροσωπώντας τη χώρα, αλλά και να κάνει πράξη την βαθιά επιθυμία του κόσμου του: Την επιστροφή στην κορυφή.
Αυτή η «δίψα» για το έβδομο αστέρι, εξηγεί το πανίσχυρο υλικό που χτίζει ο Παναθηναϊκός, ενώ εκφράζει όλους όσοι το απαρτίζουν, από τους «παλιούς» μέχρι και τον τελευταίο χρονικά νεοφερμένο.
Ας δούμε, λοιπόν, αναλυτικά γιατί η φετινή χρονιά αποτελεί μία μεγάλη ευκαιρία για όλους, τονώνοντας το «θέλω» τους για ευρωπαϊκή διάκριση και δημιουργώντας ένα αίσθημα, που για άλλους ερμηνεύεται ως ισχυρό κίνητρο, για κάποιους ως πρόκληση και για κάποιους άλλους ως… απωθημένο.
Αρκετοί παίκτες παραμένουν με την… επιθυμία αφού δεν έχουν καταφέρει ακόμη να αγγίξουν ή έστω να διεκδικήσουν το τρόπαιο, κάποιοι πορεύονται με την ανάμνηση της τελευταίας φοράς που το κατέκτησαν, ενώ οι… νεοφερμένοι έχουν φρέσκο ακόμη μέσα τους το συναίσθημα που συνοδεύει τα «αν» και τα «γιατί» της χαμένης ευκαιρίας.

Νικ Καλάθης

Η τελευταία του συμμετοχή σε Final 4 συμπίπτει με την τελευταία του Παναθηναϊκού. Ήταν το 2012 στο Final 4 της Κωνσταντινούπολης, όπου ο Νικ και οι «πράσινοι» προσπάθησαν να πετύχουν το back to back, ωστόσο στον ημιτελικό με την ΤΣΣΚΑ οι διαιτητές τους στέρησαν το δικαίωμα να διεκδικήσουν το τρόπαιο. Ο Ελληνοαμερικανός γκαρντ είχε κατακτήσει με το «τριφύλλι» την Euroleague του 2011 στη Βαρκελώνη, ενώ η επόμενη ευρωπαϊκή του διάκριση, δεν μπορεί να μπει στο «ζύγι» της σύγκρισης, αφού ήταν το Eurocup με τη Λοκομοτίβ ένα χρόνο μετά. Ο διεθνής άσος θα έχει ηγετικό ρόλο στον Παναθηναϊκό και θέλει να επιστρέψει μαζί του στον έβδομο ουρανό.


Νίκος Παππάς

Το πρώτο κίνητρο του 26χρονου άσου στο διάστημα που μεσολάβησε ήταν να επανέλθει με ενεργό ρόλο στον Παναθηναϊκό, κάτι που έγινε με την επιστροφή του Αργύρη Πεδουλάκη. Βλέποντας το νέο ξεκίνημα που ανοίγεται μπροστά του να έρχεται στο timing όπου η ομάδα του προετοιμάζεται για το έβδομο, αντιλαμβάνεται το μέγεθος της ευκαιρίας για ευρωπαϊκή διάκριση. Είναι από τους παίκτες που στα προηγούμενα τρία χρόνια προσπάθησαν ανεπιτυχώς να οδηγήσουν την ομάδα στο Final 4, πέφτοντας όμως πάνω στον «τοίχο» των play offs. Έχει πάρει Πρωτάθλημα, έχει πάρει τρία Κύπελλα, ωστόσο του λείπει το… μεγάλο τρόπαιο που κάνει κάθε παίκτη ευτυχισμένο και καταξιωμένο.


Τζέιμς Φελντέιν

Το βιογραφικό του είναι «φτωχό» σε ό,τι έχει να κάνει με τα ευρωπαϊκά δρώμενα. Πριν έρθει στον Παναθηναϊκό, οι μοναδικές του ευρωπαϊκές παραστάσεις ήταν με την Καντού στο Eurocup, ενώ η πρώτη του χρονιά με τα «πράσινα» συνδυάστηκε με μία αρνητική πορεία. Για τον Δομινικανό, ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο αποτελεί κάτι το πρωτόγνωρο, γνωρίζοντας ότι ο Παναθηναϊκός του προσφέρει το υψηλό κίνητρο και την ευκαιρία να βγει στον… αφρό.

Λευτέρης Μποχωρίδης

Από τους νεαρότερους και συνάμα… πιο άτυχους παίκτες του Παναθηναϊκού. Η περσινή σεζόν πήγε… χαμένη λόγω του τραυματισμού του και πλέον ξέρει ότι αποτελεί κομμάτι μίας ομάδας που έχει υψηλές βλέψεις για τη φετινή Euroleague, στην οποία έχει μεν λίγες συμμετοχές, ωστόσο αν καταφέρει να βρει τον ρόλο του στον Παναθηναϊκό, μπορεί και ο ίδιος να έχει συμμετοχή στην μεγάλη ευκαιρία για να πιει από το… νέκταρ του ευρωπαϊκού τροπαίου.


Μάικ Τζέιμς

Η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό μοιάζει με το βήμα στο… πλατύσκαλο της καριέρας του, ενώ η περσινή εκπληκτική για τον ίδιο και την ομάδα του σεζόν με τη Λαμποράλ Κούτσα μαζί με το επισφράγισμά της, την παρθενική του συμμετοχή σε Final 4, τον έφερε πολύ κοντά σε μία ιστορική διάκριση. Η επαφή με το δέος της κορυφαίας φάσης του θεσμού και η χαμένη ευκαιρία για συμμετοχή σε τελικό, έχουν κάνει ακόμη πιο δυνατή την επιθυμία του για να επιστρέψει και αυτή τη φορά να το κατακτήσει!


Κέι Σι Ρίβερς

Είναι, μαζί με τον Γιάννη Μπουρούση, οι δύο μοναδικοί παίκτες με πιο πρόσφατο τρόπαιο στο παλμαρέ τους. Ο Ρίβερς μάλιστα είχε ενεργή συμμετοχή στην κατάκτησή του, ακόμη και στον τελικό του 2015, όπου με τα δικά του σουτ «σκότωσε» τον Ολυμπιακό. Δύο χρόνια μετά και έπειτα από μία «στείρα» ευρωπαϊκή σεζόν με τη Ρεάλ (αποκλείστηκε από τη Φενέρ στα play offs) έχει ξανά την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει και να επιστρέψει σύντομα στην κορυφή.


Βασίλης Χαραλαμπόπουλος

Αναδείχτηκε χάρη στον Παναθηναϊκό, μέσα σε τριετία ωστόσο η οποία είχε… ταβάνι στο ευρωπαϊκό ταξίδι, με τον... τερματικό σταθμό να είναι ίδιος σε όλες αυτές τις πορείες. Η επέκταση του συμβολαίου του για τα επόμενα 8 χρόνια του δείχνουν τον λαμπρό δρόμο του μέλλοντος, η επανεκκίνηση του οποίου συμπίπτει με μία χρονιά υψηλών αξιώσεων για τον ίδιο και την ομάδα του. Για ένα παιδί της ηλικίας του, ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο μοιάζει με όνειρο, το οποίο ο νεαρός φόργουορντ θέλει να κάνει πραγματικότητα με την ομάδα που τον εμπιστεύτηκε.


Αντώνης Φώτσης

Είναι ο «παλιός» της ομάδας και πλέον ο… αρχηγός της. Στα 35 του πια, μπορεί να έχει «χορτάσει» από ευρωπαϊκές πορείες, επιτυχίες και τίτλους (έχει τρία τρόπαια με το «τριφύλλι»), ωστόσο, αφενός ποτέ και κανείς δεν… χορταίνει από ευρωπαϊκά τρόπαια και αφετέρου ξέρει πως μπροστά του δεν έχει πλέον πολλές ευκαιρίες. Το 2011 πανηγύρισε το έκτο αστέρι, ωστόσο μετά την επιστροφή του από το Μιλάνο δεν έχει ξαναδεί την Ευρώπη από… ψηλά! Ο «Batman», λοιπόν, το θέλει περισσότερο από τον καθέναν!


Τζέιμς Γκιστ

Ήρθε στα μέσα της σεζόν 2012-13, την χρονιά όπου ο Παναθηναϊκός έφτασε πιο κοντά από κάθε άλλη που ακολούθησε στην πρόκρισή του στο Final 4. Το σκηνικό επαναλαμβανόταν, ωστόσο φέτος γνωρίζει, ειδικά ο ίδιος μετά από κάποιες… ανορθογραφίες, ότι η χρονιά αποτελεί μία τεράστια ευκαιρία για την πρώτη του διάκριση που τόσο και τόσα χρόνια επιζητεί. Ο Αμερικανός θα έχει και φέτος κομβικό ρόλο στην ομάδα του Αργύρη Πεδουλάκη και θέλει να υπερβεί εαυτόν για να φτάσει στην Γη της Επαγγελίας.


Κρις Σίνγκλετον

Ένας ακόμη νεοφερμένος με νωπές τις μνήμες και τα συναισθήματα από το Final 4 του Βερολίνου. Ο Αμερικανός είχε την ευκαιρία του με τη Λοκομοτίβ Κουμπάν, ωστόσο αυτή χάθηκε στον ημιτελικό με την ΤΣΣΚΑ. Θέλει πολύ να επιστρέψει στην τετράδα και αυτή τη φορά να τελειώσει τη δουλειά. Γι’ αυτό και ήρθε στον Παναθηναϊκό. Δεν έχει πολλά χρόνια στην Ευρώπη, ωστόσο φέτος κατάλαβε τι σημαίνει να αγωνίζεσαι σε Final 4. Η νέα του ομάδα του επιτρέπει να σκέφτεται τις πρόσφατες στιγμές με τους Ρώσους, όχι σαν μοναδική χαμένη ευκαιρία, αλλά απλά σαν την… παρθενική, κάνοντας ακόμη πιο ισχυρή τη «δίψα» του για να την ξαναζήσει.

Γιάννης Μπουρούσης

Ο έτερος «φρέσκος» τροπαιούχος, με τη Ρεάλ το 2015, που μάλιστα κατάφερε να ξαναπάει Final 4 μία χρονιά μετά, την περασμένη, με τη Λαμποράλ. Ο έμπειρος σέντερ έχει πολλές ευρωπαϊκές παραστάσεις αλλά και συμμετοχές στην τελική τετράδα, ωστόσο το έχει κατακτήσει μία μόλις φορά. Εκείνη μάλιστα, με τους Ισπανούς, προσέθεσε μεν ένα ευρωπαϊκό στο βιογραφικό του, ωστόσο δεν το χάρηκε όσο θα ήθελε, αφού όσο η σεζόν κυλούσε, τόσο παραγκωνιζόταν από τον Πάμπλο Λάσο και ειδικά στους αγώνες του Final 4. Μετά την εκπληκτική του χρονιά με τους Βάσκους και τη συμμετοχή στον ημιτελικό, έρχεται στον Παναθηναϊκό έχοντας ακόμη έντονη την επιθυμία να ολοκληρώσει αυτό που άφησε στη μέση.


Αργύρης Πεδουλάκης

Ανέλαβε το 2012-13 και έφτασε μία ανάσα από την πρόκρισή του στο Final 4. Έκανε break στη Βαρκελώνη, ωστόσο η συνέχεια δεν ήταν η αναμενόμενη. Την επόμενη σεζόν δεν ολοκλήρωσε το έργο του στο «τριφύλλι», με το οποίο η συνεργασία έλαβε τέλος στα μέσα της σεζόν, ενώ επέστρεψε φέτος μετά από τον αποκλεισμό του Παναθηναϊκού στα play offs. Είναι και για τον ίδιο τεράστια η επιθυμία να βάλει την υπογραφή το στο τρίτο διαφορετικό «πράσινο» τρόπαιο και πιο επιβλητικό για τον ίδιο και την ομάδα του. Για κάθε προπονητή, μία Euroleague είναι κάτι το ξεχωριστό, πολλώ δε για τον άνθρωπο που αναλαμβάνει να επαναφέρει την ομάδα των έξι αστέρων στην κορυφή!

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου