Η ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΟΥΡΛΑΝΟΥ

Διαβάζαμε τις προάλλες για τον επαναπατρισμό του Σπύρου Φουρλάνου που υπέγραψε συμβόλαιο με την Καλλονή, λίγους μήνες μετά το άλμα στο Βέλγιο (Μπριζ) όπου το όνειρο καθιέρωσης σε μια παραδοσιακή δύναμη της Jupiler League πήγε άκλαφτο (ούτε δευτερόλεπτο συμμετοχής στο πρωτάθλημα).Με αφορμή τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην Αγγλία ο Χάρης Μαυρίας και τα σενάρια που ήδη άρχισαν για Ρισβάνη, «Τριάντα» θέλαμε να γράψουμε για τα παιδιά που τόλμησαν το παραπάνω βήμα πάνω στο ξεπέταγμά τους πριν καλά-καλά αποδείξουν ότι είναι ποδοσφαιριστές!

Η διδακτική ιστορία του Φουρλάνου

Διαβάζαμε τις προάλλες για τον επαναπατρισμό του Σπύρου Φουρλάνου που υπέγραψε συμβόλαιο με την Καλλονή, λίγους μήνες μετά το άλμα στο Βέλγιο (Μπριζ) όπου το όνειρο καθιέρωσης σε μια παραδοσιακή δύναμη της Jupiler League πήγε άκλαφτο (ούτε δευτερόλεπτο συμμετοχής στο πρωτάθλημα).Με αφορμή τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην Αγγλία ο Χάρης Μαυρίας και τα σενάρια που ήδη άρχισαν για Ρισβάνη, «Τριάντα» θέλαμε να γράψουμε για τα παιδιά που τόλμησαν το παραπάνω βήμα πάνω στο ξεπέταγμά τους πριν καλά-καλά αποδείξουν ότι είναι ποδοσφαιριστές!

Στο εξωτερικό πας για δύο λόγους, ο πρώτος είναι τα χρήματα, ο δεύτερος για να αγωνιστείς σ’ ένα περιβάλλον λιγότερο πιεστικό και...παραγοντικό όπως η Σούπερ Λίγκα όπου περισσότερο από τι παίκτες διαθέτεις μετρά η δύναμη της διοίκησής σου.Ωραία όλα τα παραπάνω μόνο που ελλοχεύει κι ο κίνδυνος να ξεχαστείς ως αθλητής, όταν ακόμα τα καλύτερα χρόνια της καριέρας σου βρίσκονται μπροστά σου.

Ο Μαυρίας ήδη αγνοείται, το ίδιο κι ο Καρνέζης κι ας ήταν πέρσι ο κορυφαίος πορτιέρο της χώρας! Ο Χαλκιάς πήγε στην Αγγλία με τις δάφνες του πρωταθλητή Ευρώπης και στο Πόρτσμουθ τον περιέγραφαν σαν όρθιο...κεμπάπ!Στην Ιταλία τραβούσαν τα μαλλιά τους με την περίπτωση Τζόρβα, ενώ ο Αγγελος Μπασινάς σταμάτησε την καριέρα του στα 33 του, παρότι είχε μπροστά του 2-3 ακόμα καλά χρόνια ποδοσφαίρου! Στην Ελλάδα ήταν βασιλιάς αλλά με το που έφυγε από τον Παναθηναϊκό τον πήρε η κάτω βόλτα! Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος παραλίγο να χαθεί από τον ποδοσφαιρικό χάρτη, η περσινή σεζόν στην Κομοτηνή λειτούργησε ως επανεκκίνηση, θυμίζοντας στο πανελλήνιο τον υπερηχητικό κυνηγό της περιόδου 2003-2004!  

Ένας επαγγελματίας πρωτίστως κοιτάζει τον τραπεζικό του λογαριασμό , όμως από την άλλη δεν είναι μικρό το κακό της «εξαφάνισης» από το ποδόσφαιρο για 3-4 χρόνια. Ίσα ίσα που η ιστορία διδάσκει πως μετά το...διάλλειμα, δύσκολα επανέρχεσαι σε πρωταγωνιστικό επίπεδο! Π.χ ο Νίνης κατάντησε αναπληρωματικός στον ΠΑΟΚ, αν και βάση προσόντων από αυτόν θα έπρεπε να ξεκινά το σχήμα. Ο Σπυρόπουλος από αριστερό μπακ ΠΑΟ και εθνικής (πρόκειται για...X-Files, αλλά τέλος πάντων) μια από τα ίδια!  

Στοιχηματίζουμε πως ο Φουρλάνος μετανιώνει την ώρα και την στιγμή που έβαλε τζίφρα στο συμβόλαιο που του πρόσφεραν οι Βέλγοι, αν είχε υπομονή ή καλύτερους συμβούλους τώρα θα ήταν από τις βασικές επιλογές του Γιάννη Αναστασίου. Το καλοκαίρι του 2012 η εθνική Νέων του Κώστα Τσάνα έκανε φοβερά ματς στο Euro, με τον 18χρονο χαφ να κάνει αξιοπρεπές τουρνουά, παίζοντας στον άξονα μαζί με τον Παναγιώτη Μπάλα. Πιο κλασικό  «εξάρι» ο μικρός του Ατρομήτου, «δάγκωνε» τον αντίπαλο ανασταλτικά σε σχέση με Φουρλάνο, Κατίδη, Λαγό που ήταν πιο ντελικάτοι. Κατά καιρούς διαβάζαμε ότι τον πρώτο στην Παιανία τον παρομοίαζαν με τον Κώστα Κατσουράνη, εξού και το παρατσούκλι «Φελαϊνι», μιας κι η αφάνα του παρέπεμπε στον Βέλγο παικταρά που τότε έκανε όργια στην Έβερτον.

Πέρσι ο μικρός έπαιξε πέντε παιχνίδια στην Σούπερ Λίγκα χωρίς να δείξει τίποτα σπέσιαλ, παρόλα αυτά οι προπονητές έδειχναν να εκτιμούν τα ταλέντο του, αφού βρέθηκε στην αποστολή σε 13 παιχνίδια πρωταθλήματος, σχεδόν στα μισά της σεζόν.Ντόρος δημιουργήθηκε για πάρτη του όταν τον περασμένο Φεβρουάριο ο Φάμπρι τον έβγαλε από το γήπεδο στο 37΄ (κόντρα στον ΟΦΗ στο ΟΑΚΑ), με συνέπεια να γίνει σούσουρο, ο μόνος υπερασπιστής του Ισπανού ήταν ο Νίκος Αλέφαντος (!) που στη στήλη του στο Sportdog.gr ανέφερε πως άμα ήταν εκείνος στον πάγκο θα έβγαζε τον μπόμπιρα από το εικοσάλεπτο!Στον Τύπο είχε βγει η δυσαρέσκεια του Σπύρου με τον Παναθηναϊκό να πέφτει πάνω του για να τον στηρίξει, χωρίς να μάθουμε αν του έγινε και καμιά σύσταση να βελτιωθεί! Ο μικρός μπορεί να παρομοιαζόταν με τον «Κατσούρ» (που στα νιάτα του το γήπεδο το «έτρωγε»), αλλά στις κινήσεις του συναγωνιζόταν σε ραθυμία το δίδυμο Φλάβιο-Μπίσκαν!

Είναι μεγάλο «συν» ο αμυντικός χαφ να ξέρει μπάλα αλλά αν στο ξεκίνημά του δεν δουλέψει λίγο με το χαμήλωμα του κέντρου βάρους του ώστε να ορμά προς τον αντίπαλο που έχει κατοχή τότε δύσκολα τα βγάζει πέρα σε υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού. Στη Σούπερ Λίγκα ακόμα και με το κουσούρι της «τεμπελιάς» μπορεί να σταθεί (ιδίως σε ματς με μικρές ομάδες), αλλά το κακό για τους δικούς μας είναι πως εκτός συνόρων οι ταχύτητες που παίζεται το παιχνίδι είναι πολύ μεγαλύτερες, ακόμα και σε πιο υποβαθμισμένες λίγκες, όπως αυτές της κεντρικής Ευρώπης!

Η ικανότητα είναι ευκολότερο ν’ αποτιμηθεί (όχι σε απόλυτο βαθμό βέβαια) σε σχέση με την προοπτική, η δεύτερη εξαρτάται από τον χαρακτήρα κάθε ποδοσφαιριστή και την διάθεση που έχει να πιέσει εαυτόν στα όρια προκειμένου να φτάσει όσο πιο κοντά γίνεται στο αγωνιστικό του ταβάνι.Ο Φουρλάνος ήδη μετρά άλματα προς τα πίσω, παρότι ακόμα βρίσκεται στην εκκίνησή της καριέρας του! Το ίδιο ισχύει για Γιαννιώτα,  Βλαχοδήμο, Σταφυλλίδη (για να μην αναφέρουμε μόνο δικούς μας) που έδειξαν ωραία  στοιχεία, ξενιτεύτηκαν και τώρα οφείλουν ν’ αρχίσουν ξανά από το μηδέν, παριστάνοντας τους γυρολόγους! Ότι χειρότερο για ένα νεαρό ποδοσφαιριστή να έχει  επίγνωση της κατάστασης «σήμερα εδώ, αύριο αλλού», πως να βρει κίνητρο να τα δώσει όλα;

 Το παν για τους μικρούς άπαξ και βρουν χώρο σε βασικό σχήμα ή αποστολές είναι η ΕΞΕΛΙΞΗ.  Φέτος Καπίνο, Λαγός, «Τριάντα», Ρισβάνης, Μαρινάκης, Δώνης, Χουχούμης μπήκαν σε πρώτο πλάνο από ανάγκη, χωρίς προηγουμένως να έχουν πείσει για την αξία τους, ίσα ίσα που οι προβλέψεις για το μέλλον τους ήταν δυσοίωνες το καλοκαίρι, με τις «τεσσάρες» να πέφτουν η μία κατόπιν της άλλης. Εντούτοις είναι τυχεροί γιατί έχουν πέσει σε τιμ που τους πιστεύει και σε συγκυρία που τους φέρνει να μην χρειάζεται ν’ ανταγωνιστούν παίκτες φτασμένους για τις θέσεις τους. Το να τάζεις σ’ ένα φέρελπι άσο περισσότερα λεφτά από το εξωτερικό είναι πανεύκολο, το ζόρι είναι να παρέχεις εγγυήσεις ότι ο σύλλογος θα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια για να τον βγάλει στην αγορά χρήσιμο ποδοσφαιριστή…

Ο ΠΑΟ -παρότι βρίσκεται στα down του- έχει ισχυρότατο brand name εκτός συνόρων (εδώ που τα λέμε μόνο το δικό του όνομα προκαλεί ντόρο στους ξένους), οπότε δεν είναι δύσκολο να πείσεις ένα ταλαντούχο παιδί ότι μετά από 2-3 χρόνια δουλειάς στο «Καλαφάτης» εύκολα μπορεί να προσελκύσει το ενδιαφέρον πολύ σημαντικών συλλόγων.    
 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ