ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ

Παρένθεση σήμερα από την μελαγχολική καθημερινή ενασχόληση με την πράσινη επικαιρότητα. Για την οικονομία της κουβέντας ας δεχθούμε ότι η παντοκρατορία των άλλων από το 1997 κι έπειτα αποτελεί ρεκόρ για Γκίνες που δύσκολα θα ισοφαριστεί όχι στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως.

Παρένθεση

Παρένθεση σήμερα από την μελαγχολική καθημερινή ενασχόληση με την πράσινη επικαιρότητα. Για την οικονομία της κουβέντας ας δεχθούμε ότι η παντοκρατορία των άλλων από το 1997 κι έπειτα αποτελεί ρεκόρ για Γκίνες που δύσκολα θα ισοφαριστεί όχι στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως.

Διαβάζοντας χθες τον Τύπο αναρωτιόμασταν ποια άλλη "αυτοκρατορία" έδειχνε σημάδια σήψης στο υποτιθέμενο πικ της ακμής της! Ξεπερνώντας τα γραφικά που έχουν αναφερθεί για επίτευγμα (!) του ΟΣΦΠ να πηγαίνει ολοταχώς για αήττητο (απέναντι σε χρεωκοπημένες ομάδες που χρησιμοποιούν αμούστακα), στεκόμαστε στην πολεμική που έγινε κατά καιρούς σε Κάτανετς, Κετσπάγια, Μπάγεβιτς (επειδή δεν τα είχε καλά με τους σταρ), Βαλβέρδε (την πρώτη σεζόν του δεν έπαιζε με ...δύο φορ), Ζαρντίμ, τεχνικοί που διατηρούσαν τον ΟΣΦΠ εντός στόχων όταν η διοίκηση τους ξαπόστειλε!

Οι καιροί εξελίχθηκαν κι οι εποχές που ο Σάββας έπαιζε την ταινία "πάνω απ΄ όλα το πρωτάθλημα", μότο που παρέμενε για μήνες ΤΟ σουξέ, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Από το ξεκίνημα της σεζόν διαβάζουμε δηλώσεις παικτών, παραγόντων του Ολυμπιακού που μιλούν για ανάγκη κατάκτησης του τίτλου, λες κι είναι ζόρικο να τερματίσουν πρώτοι σε κούρσα που τρέχουν μόνοι τους! Με την διαφορά από τον Παναθηναϊκό να έχει ξεφύγει σε δυσθεώρατα ύψη, με πρόκριση στους "32" του Γιουρόπα Λιγκ, με σίγουρο το "20άρι" της ΟΥΕΦΑ κάθε καλοκαίρι, με πιασμένα όλα τα εξωαγωνιστικά πόστα, ο πύρινος κόσμος γκρινιάζει για τη μπάλα που δεν βλέπει, εναρμονισμένος (φυσικά!) με τον ερυθρόλευκο Τύπο που σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις πάντα βαράει το ντέφι, περιμένοντας τα...λικνίσματα!

Γράφοντας τόσες φορές το καλοκαίρι για τρεις ισάξιες ενδεκάδες στο τέλος το πίστεψαν κι οι ίδιοι, όταν στη πορεία είδαν τις νίκες με το στανιό κι ότι δεν τους έπαιρνε να συνεχίσουν ΚΑΙ φέτος τον παραλληλισμό με τη Μπαρτσελόνα (...) τα βέλη στράφηκαν στον προπονητή. Λογικά αν έχαναν σε Βέροια, ΟΑΚΑ, Βικελίδης, θα είχαμε "επισκέψεις" στο Ρέντη, πιθανόν με αγριότερες διαθέσεις από τότε που οι "επιστήμονες" έσπαγαν τα αμάξια των παικτών μετά από ένα 0-3 κυπέλλου στο "Ν.Γκούμας" (1999-2000, με τρία σερί πρωταθλήματα καβάντζα), απειλούσαν Θεούς και δαίμονες μετά το πάρτι στο Τορίνο (μήνες έπειτα από το 7ο σερί), σκυλόβριζαν τον Κόκκαλη (των σερί τίτλων, του Καραϊσκάκη, των Ριβάλντο, Ζιοβάνι, Καρεμπέ, Ζάχοβιτς, της μόνιμης θέσης του Τσάμπιονς Λιγκ) για την 5η θέση του 2010!

Μισαλλοδοξία, λαϊκισμός και απίστευτη αλαζονεία, στοιχεία που θα τους περάσουν τη θηλιά στο λαιμό όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου γι αυτούς να γνωρίσουν μέρες κάμψης! Το τρελό είναι ότι διαβάζοντας εφημερίδες διαπιστώνουμε ότι ο "αυτοκράτορας" τελεί υπό κρίση, επειδή δεν παίζει μπάλα! Το ότι έχει κοντά 50 (!) παίκτες, η μεταγραφική του πολιτική επικεντρώνεται να αγοράσει όποιους κάνουν καλά ματς εναντίον των πιτσιρικάδων του ΠΑΟ (Ολαϊτάν, Ντε Βινσέντι, πρόσφατα διαβάσαμε και για  Βασιλείου, Δημήτρη Παπαδόπουλο!), ο κόουτς δεν έχει λόγο στο μεταγραφικό αλισβερίσι, δεν υπάρχουν αλλαγές στα μπακ, καθαρό εξάρι, στόπερ κλάσης, δεν θυμόμαστε να θίχτηκαν κατά καιρούς!

Ο Ολυμπιακός έχει κάποιους σούπερ παίκτες, αλλά από σχέδιο, οργάνωση και πλάνο αφήστε καλύτερα...Ο προπονητής άκουγε τα μύρια όσα έχοντας την ομάδα πρωταθλήτρια από τον Σεπτέμβρη, πληρώνοντας την αστεία επικοινωνιακή πολιτική της διοίκησης που ασχολείται συνέχεια με τον Αλαφούζο και τον διαλυμένο Παναθηναϊκό, αντί να βγάζει προς τα έξω ότι σε εποχές ΔΝΤ και ρημαγμένων βασικών ανταγωνιστών κοιτάμε να ρίξουμε το μπάτζετ, να εξοικονομήσουμε λεφτά, να δημιουργήσουμε κάτι φρέσκο.

Ο Πορτογάλος άκουγε από το καλοκαίρι την ανάγκη να κατακτηθεί χωρίς ήττα ο τίτλος, ο άνθρωπος ήταν φουλ αγχωμένος (ο τρόπος που πανηγύριζε τα γκολ της ομάδας του αυτό έδειχνε), δεν προσπαθούσε να δώσει κανένα δικό του στίγμα, χρησιμοποιώντας τρικ που καθιέρωσε πέρσι ο Ερνέστο (Μανιάτης αμυντικός χαφ, Φουστέρ επιτελικός ώστε να πρεσάρει ψηλά, Μοντέστο πλάι στον Μανιάτη με ζόρικους αντιπάλους, Αμπντούν αναντικατάστατος). Το μοναδικό που άλλαξε ήταν να χρησιμοποιεί  αρχικά εναλλάξ τους γκολκίπερ σε Ελλάδα-Ευρώπη (!) και να δώσει εντολές για πιο παθητική άμυνα, θέλοντας να γλιτώσει ρεζιλίκια στο Τσάμπιονς Λιγκ, ξέροντας πως Μανωλάς-Κοντρέρας-Σιόβας δεν μπαίνουν στο ζύγι με Αβραάμ-Μέλμπεργκ.

Ο Ζαρντίμ -ενημερωμένος για τον σκληρό κόσμο και Τύπο που έχουν οι Πειραιώτες- πήγαινε σε κάθε ματς στα σίγουρα, μειώνοντας το rotation. Μόνο που στο πανεύκολο ελληνικό πρωτάθλημα του Σαρρή, του Μώραλη και των "φίλων" μας στη Λίγκα το να μην βρίσκεις χρόνο να βελτιώσεις και να ρίξεις στην 11άδα Τάτο, Μήτρογλου, Ζαραδούκα, Βλαχοδήμο, Φετφατζίδη, σου δημιουργεί πρόβλημα μιας και δεν ταιριάζει με τις εξαγγελίες του προέδρου τον Ιούλιο για "ελληνοποίηση". Είναι μετά να μην πιστεύεις πως όλα εκεί κάτω περιστρέφονται γύρω από τα...πρωτοσέλιδα;

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ