ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ…

Ίσως να είναι μπροστά στα μάτια μας η εξήγηση της… σιγής στα θέματα διαιτησίας!

Ας είμαστε ρεαλιστές…

Η αντιμετώπιση που έχει ο Παναθηναϊκός απ’ τη διαιτησία, έχει γίνει πλέον συνήθεια. Οι «πράσινοι» αδικούνται και το θεωρούμε ως κάτι φυσιολογικό. Αν κάποιος σφυρίξει νορμάλ με μοιρασμένα τα ανθρώπινα λάθη, τότε μας φαίνεται περίεργο. Φέτος τα πράγματα δε θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. Ειδικά απ’ τα ντέρμπι του πρώτου γύρου και μετά, έχει ξεκινήσει ένα απίστευτο σερί με αλλοιώσεις αποτελεσμάτων, αγώνων και γενικά με όλα τα λάθη να είναι σε βάρος των «πράσινων». Μπροστά σε όλη αυτή την κατάσταση, ο Παναθηναϊκός απλά κοιτά… Κανείς δε μιλάει, κανείς δεν διαμαρτύρεται, κανείς δεν κάνει κάτι τέλος πάντων.

Σαφώς και η αντίδραση των παικτών και του προπονητή, είναι κάτι που αφορά την φιλοσοφία και τη νοοτροπία της ομάδας. Νταμπίζας και Δώνης έχουν τονίσει πως δε θα ασχοληθεί κανείς με τη διαιτησία, δε θα μιλήσει κανείς για το θέμα (κάτι που έχει τηρηθεί πιστά) και όπως είχε πει ο τεχνικός διευθυντής, το μόνο που θέλει ο Παναθηναϊκός είναι το 50-50 με απόλυτο σεβασμό σε κάθε αντίπαλο. Φυσικά και δεν το έχει, αλλά αυτό θέλουν οι «πράσινοι». Η συγκεκριμένη φιλοσοφία και η νοοτροπία που θέλουν να περάσει στους παίκτες, προκειμένου να μην βρίσκει κανείς άλλοθι ακόμη και στις «σφαγιαστικές» διαιτησίες, δε σημαίνει πως όλα είναι καλά…

Η διοίκηση του Παναθηναϊκού (όποια υπάρχει τέλος πάντων) σαφώς και είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι. Σαφώς και έπρεπε να κάνει κάτι έστω για τα μάτια του κόσμου. Ξέρουν οι πάντες πως αποτέλεσμα δε θα υπάρξει, καθώς ουδείς σέβεται και υπολογίζει τη δυναμική της τωρινής διοίκησης των «πράσινων». Άρα δε θα άλλαζε το παραμικρό. Όμως ως Παναθηναϊκός που τραβάει όσα τραβάει, όφειλες κάτι να κάνεις. Να προσπαθήσεις κι ας… φας τα μούτρα σου, όπως γίνεται εδώ και τόσα χρόνια.

Η απάντηση στο γιατί κανείς δεν μιλά, κανείς δεν αντιδρά, κανείς δεν προσπαθεί να κάνει κάτι τέλος πάντων, ίσως να είναι ιδιαίτερα απλή και μπροστά στα μάτια μας μάλιστα. Αλλά εμείς διαρκώς προσπαθούμε να μην τη δούμε ή να την ξεχάσουμε γιατί… πονάει. Και μάλιστα σε βαθμό που έχει «πληγώσει» ανεπανόρθωτα τον Παναθηναϊκό και είναι κάτι που θα κουβαλά για χρόνια (μην πούμε για πάντα) το ποδοσφαιρικό τμήμα… στις πλάτες του.

Είδατε για παράδειγμα πως ο Σπανός του Ατρόμητου πήγε και συναντήθηκε με τον Γραμμένο (πρόεδρο ΕΠΟ), για να του εκφράσει τα παράπονά του για τη διαιτησία. Ο ισχυρός άνδρας του Ατρόμητου ξαναλέμε… Η απλή σκέψη είναι «μα καλά κάποιος απ’ τον Παναθηναϊκό δεν μπορούσε να κάνει κάτι ανάλογο;». Εδώ έρχεται η απάντηση που λέγαμε. Ποιος θα πάει απ’ το «τριφύλλι» στον Γραμμένο και τι ακριβώς θα του πει για να διαμαρτυρηθεί; Ποιος απ’ τον Παναθηναϊκό θα κάνει παράπονα ή θα… χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι για να απαιτήσει όσο το δυνατόν καλύτερες διαιτησίες (λέμε τώρα), τη στιγμή που ο πρόεδρος της ΕΠΟ είναι αυτός που «σφράγισε» πριν κάποιους μήνες την αλλαγή της ποινής του υποβιβασμού για όσες ομάδες δεν πάρουν άδεια, άρα και τον μη υποβιβασμό των «πράσινων»; Και να γίνει κάτι τέτοιο, αν η απάντηση του Γραμμένου είναι «μιλάτε κι εσείς που αν δεν άλλαζε ο κανονισμός θα παίζατε για άνοδο απ’ την Football League;», τι ακριβώς θα του πουν οι όποιοι «πράσινοι» πάνε να του μιλήσουν;

Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τους αντιπάλους. Όχι μόνο στο τι μπορείς να κάνεις στην ΕΠΟ, αλλά και το πώς μπορείς να αντιδράσεις σε καταστάσεις που διαμορφώνουν άλλες ΠΑΕ εναντίον σου. Για παράδειγμα στο πρόσφατο εκτός έδρας παιχνίδι με τον Λεβαδειακό, ο Παναθηναϊκός ζήτησε εισιτήρια. Οι Βοιωτοί αρνήθηκαν να δώσουν, ενώ είχαν παραχωρήσει κανονικότατα σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ. Είδατε καμία αντίδραση σε αυτό; Όχι. Απλά επισημάνθηκε το γεγονός. Τι αντίδραση θα μπορούσε να προκύψει αλήθεια, όταν ο Λεβαδειακός ήταν μία απ’ τις ομάδες που ψήφισαν υπέρ της αλλαγής της ποινής του υποβιβασμού; Με τον Λεβαδειακό να είναι απλά ένα απ’ τα παραδείγματα που μπορούν να αναφερθούν…

Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Η μη αντίδραση δε δείχνει μόνο την ελάχιστη δυναμική που έχεις διοικητικά ή το γεγονός πως έτσι κι αλλιώς δεν σε σέβονται και ιδιαίτερα. Η ανικανότητά σου να αντιδράσεις αφορά και το γεγονός πως η υπόθεση της αλλαγής ποινής σε κυνηγά και θα σε κυνηγά για πολλά χρόνια… Επειδή ξαφνικά κατέβασες «διακόπτες», έχεις φτάσει σε αυτό το σημείο να είσαι υποχρεωμένος στον κάθε… τίποτα. Χωρίς φυσικά να ευθύνεται ο κάθε… τίποτα.

Υ.Γ. Ξεκάθαρο φαβορί για την 5η θέση είναι ο Άρης που πλέον είναι στο +4 από τον Παναθηναϊκό. Το γιατί δεν είναι δύσκολο να απαντηθεί. Ο Άρης δεν έχει περιορισμούς. Είχε ένα καλούτσικο υλικό και τον Γενάρη πήρε έναν Γάλλο στόπερ με θητεία σε καλές ομάδες. Πήρε έναν επιτελικό χαφ που ήταν απ’ τους καλύτερους ξένους των μικρομεσαίων ομάδων του Πρωταθλήματος. Πήρε έναν διεθνή Ούγγρο που αγωνιζόταν στην Χάποελ Μπερ Σεβά. Πήρε παίκτη απ’ τον ΟΣΦΠ που έχει κάποια στοιχεία που μπορούν να τον βοηθήσουν. Πήρε έναν Σουηδό εξτρέμ με ταχύτητα που επίσης έχει ένα καλούτσικο βιογραφικό. Με λίγα λόγια, πήρε αυτούς που χρειαζόταν για να γίνει καλύτερος. Παίκτες που αν τους έπαιρνε ο Παναθηναϊκός στην τωρινή του κατάσταση (το καλοκαίρι για παράδειγμα) δε θα λέγαμε «ρε τι πήγαν κι έφεραν;». Γι’ αυτό και ο Άρης είναι φαβορί για 5η θέση…

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ