«ΤΡΥΠΗΣΕ» ΤΟ ΤΑΒΑΝΙ ΤΟΥ…

Οι συγκεκριμένες δυνατότητες του Παναθηναϊκού που ήδη έχει κάνει υπέρβαση…

«Τρύπησε» το ταβάνι του…

Κάποιες φορές το να αναλύεις τα ίδια πράγματα, κουράζει. Ο Παναθηναϊκός εδώ και καιρό μοιάζει να είναι στην ίδια ακριβώς κατάσταση. Μια ομάδα που αν πιεστεί δεν μπορεί να ανταπεξέλθει, μια ομάδα που κάνει λάθη εύκολα, μια ομάδα που δέχεται γκολ και μετά φαίνεται να αντιδρά. Όλα αυτά έρχονται σε αντιδιαστολή με το ξεκίνημα της σεζόν και τις συνεχόμενες νίκες που έκανε η ομάδα. Η εικόνα στη Λαμία δεν ήταν τίποτα το διαφορετικό. Αλλά η συνέχεια αυτής της διαδικασίας των τελευταίων μηνών. Άρα, απ’ τη στιγμή που είναι κάτι συνεχιζόμενο και μάλιστα σε αρκετά ματς, δύσκολα μπορείς να το χαρακτηρίσεις απλά ως αγωνιστική… κοιλιά.

Είναι ξεκάθαρο και δεδομένο πλέον, πως ο φετινός Παναθηναϊκός όχι απλά ξεπέρασε τις προσδοκίες, αλλά… τρύπησε το ταβάνι που έχει. Με τις συνθήκες, με τα οικονομικά δεδομένα, οι «πράσινοι» είναι για εκεί που βρίσκονται και ίσως για χαμηλότερα. Η πορεία των παιδιών αυτών και η δουλειά του Δώνη και όσων ακόμη υπάρχουν στο ποδοσφαιρικό τμήμα, συγγνώμη αλλά δε θα αμφισβητηθούν λόγω της νέας ήττας απ’ τη Λαμία. Δε θα αμφισβητηθούν επειδή πλέον βλέπεις κατάματα το ενδεχόμενο να πέσεις απ’ την 5η θέση. Καταλαβαίνουμε όλοι τι θα σημαίνει για την ομάδα να μην πετύχει αυτό το στόχο και να μη «σβήσει» την ποινή της UEFA. Όμως ρεαλιστικά, δε θα είναι παράλογο. Όταν ακόμη κι ο Άρης που είναι νεοφώτιστος και με διοίκηση χωρίς τεράστια οικονομική δυνατότητα, κάνει τόσες διορθωτικές κινήσεις και προσπαθεί να λύσει τα προβλήματά του κι εσύ μπορείς να πάρεις τον Αρμενάκα κι αυτόν επειδή δεν χρειάστηκε να δώσεις τροφεία στην Ουντινέζε, ε συγγνώμη αλλά δε θα ρίξουμε καμία ευθύνη στα παιδιά και στον Δώνη.

Για να μείνουμε στο ματς της Λαμίας όμως, ακόμη κι έτσι αν ο Μακέντα είχε βάλει τα γκολ που δεν δικαιολογείται να χάσει για την ποιότητά του, όλα θα ήταν διαφορετικά. Δέχτηκες πάλι ένα τέρμα απ’ αυτά που δεν μπαίνουν για να το πούμε απλά… Γκολάρα μεν, αλλά δεν γίνεται όλα να μπαίνουν μόνο σε βάρος σου. Είναι ξεκάθαρο πως μαζί με την καλή σου αγωνιστική εικόνα, σε έχει αφήσει και η τύχη. Εντελώς όμως. Κι όταν συμβαίνουν αυτά ενώ εσύ είσαι κακός, δεν έχεις καμία κατοχή, δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις την μπάλα, έχεις την άμυνα και τα χαφ σου… σε άλλο γήπεδο, ε θα χάσεις. Πώς γίνεται να μη χάσεις με αυτά τα δεδομένα; Αν ένα πράγμα ενόχλησε λίγο περισσότερο, είναι η έξτρα διάθεση που σε καμία περίπτωση δεν είχε ο Παναθηναϊκός σε ένα τόσο κρίσιμο ματς. Διότι ξαναλέμε σε βάζει για τα καλά σε περιπέτειες αναφορικά με την πεντάδα και ταυτόχρονα σε στέλνει με κακή ψυχολογία στη ρεβάνς κυπέλλου με την Λαμία.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, το ματς με τη Λαμία είναι απλά το… δέντρο. Αν έμπαινε το γκολ του Μακέντα κι αυτό του Καμπετσή στο τέλος, θα νικούσες 1-2 (μπακαλίστικα το λέμε ξέρουμε). Θα άλλαζαν πολλά; Βαθμολογικά ναι, ουσιαστικά όμως; Θα γινόταν ο Παναθηναϊκός ομάδα πρωταθλητισμού, θα είχε οικονομικές δυνατότητες, θα είχε δυναμισμό που θα σέβονταν στα κέντρα αποφάσεων του αθλήματος, θα κρατούσε ο Ζαχαριάδης το έξτρα λεπτό καθυστερήσεων και δε θα έληγε το ματς πριν καν συμπληρωθεί το τετράλεπτο; Όχι βέβαια. Θα έπαιρνες απλά ένα αποτέλεσμα και θα συνέχιζες την πορεία σου θεωρώντας πως είσαι καλύτερος απ’ αυτό που είσαι, λόγω των παιδιών αυτών και του προπονητή που υπάρχει.

Ως ομάδα ο Παναθηναϊκός έχει κάνει περισσότερα απ’ αυτά που θα μπορούσε να κάνει. Επιβάλλεται να του το αναγνωρίζουμε, ακόμη και μετά από τέτοιες… σφαλιάρες που μας πικραίνουν όλους. Το θέμα είναι πως δεν υπάρχει η ελπίδα για να συνεχιστεί όλο αυτό μέχρι να γίνει ο Παναθηναϊκός αυτό που ξέρουμε και θέλουμε. Ένα ματς δύο ματς δεν κάνουν την διαφορά. Η πορεία, η δυνατότητα και η συνέπεια είναι το θέμα. Εκεί υπάρχει τεράστιο πρόβλημα. Δεν προέκυψε αυτό λόγω της Λαμίας, ούτε θα γιγαντωθεί ακόμη και μετά από πιθανό αποκλεισμό την Πέμπτη απ’ την ίδια ομάδα (χτυπάμε ξύλο). Πάντα έτσι ήταν ο Παναθηναϊκός φέτος, απλά κατόρθωσε να κάνει το κάτι παραπάνω λόγω της δουλειάς και της αξίας (τηρουμένων των αναλογιών) όσων διαθέτει στο ρόστερ και στην τεχνική του ηγεσία-τεχνική διεύθυνση.

Υ.Γ. Ο Παϊρόζ… έρχεται. Λογικά σε καμιά βδομάδα θα εμφανιστεί και θα πει «είχα ξεχάσει πως ήταν για τη Δευτέρα να βάλω τα λεφτά, ας κάνουμε μια νέα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ρε παιδιά». Καταντήσαμε περίγελος πλέον, λόγω κάποιων που δεν θα έπρεπε να λένε πως υποστηρίζουν τον Παναθηναϊκό (όχι να έχουν και γνώμη γι’ αυτόν) ενώ στην πράξη είναι απλά συμφεροντολόγοι. Ας τους δει κι ας καταλάβει ο καθένας μόνος του. Κούρασε πλέον η ιστορία του κάθε Ταϊλανδοέλληνα επενδυτή που είναι Παναθηναϊκός με Ολυμπιακά αισθήματα…

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ