ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ…

Φτάνει αυτή η… κωμωδία με τη Λαμία, στη ρεβάνς περνάς και τίποτα άλλο!

Να τελειώνει το αστείο…

Έχει μετατραπεί πλέον σε κακόγουστο αστείο αυτό με τη Λαμία στο κύπελλο. Έχει καταντήσει αηδία. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ο Παναθηναϊκός επιβάλλεται να προκριθεί, μην επιτρέποντας στη συγκεκριμένη ομάδα και στις καιρικές συνθήκες, να του κάνουν τόσο μεγάλη ζημιά. Έγινε αυτό που έγινε στο πρώτο ματς, αλλά μιλάμε για το μόνο θεσμό που μπορεί να σου δώσει τρόπαιο. Άρα αυτόματα δεν είναι απλά μια υποχρέωση, είναι ίσως ο νούμερο ένα στόχος σου!

Το ματς στη Λαμία, μπορούμε να λέμε μέχρι μεθαύριο πως έγινε σε συνθήκες… πόλο, ήταν βούρκος ο αγωνιστικός χώρος, πισίνα και πάει λέγοντας. Οκ, ήταν. Δεν έχει σχέση με τα περσινά όμως, τότε που η μπάλα δεν κυλούσε άρα δεν έπρεπε να γίνει το ματς (τότε είχε χιόνια). Φέτος δεν μπορεί να πει κανείς πως ήταν παράλογη η απόφαση να διεξαχθεί το παιχνίδι. Σαφώς και οι συνθήκες ήταν 100-0 κόντρα στην ομάδα που ήθελε να παίξει ποδόσφαιρο, που μπορεί να το κάνει. Δηλαδή κόντρα στον Παναθηναϊκό. Αυτή η μπούρδα πως «και η Λαμία στο ίδιο γήπεδο έπαιζε» δεν μας αγγίζει καν, προέρχεται από άμπαλους που δεν έχουν την ικανότητα να αντιληφθούν το ποιος ευνοείται απ’ τις συνθήκες αυτές. Αλλά και πάλι, με τον ουρανό και τον καιρό δεν μπορείς να τα βάλεις. Έγινε το ματς, σωστά έγινε, κακώς έχασες από δικά σου λάθη.

Ίσως το χειρότερο να είναι ο τρόπος με τον οποίο πιάστηκαν… αγαθοί οι παίκτες του Παναθηναϊκού. Που προσπαθούσαν να παίξουν όπως ξέρουν, όπως μπορούν, σε συνθήκες πισίνας και βούρκου. Ε, απλά δεν γίνεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα (χωρίς να κατηγορούμε κανέναν προς Θεού) ήταν ο Χατζηγιοβάνης. Πόσες φορές δοκίμασε να κουβαλήσει την μπάλα με αποτέλεσμα αυτή να «κολλάει» στο νερό, πόσες φορές δοκίμασε να ντριπλάρει και του πήραν με άνεση τη μπάλα σε κάποια… λούμπα, αλλά και το πώς αντέδρασε στις ευκαιρίες του, όπως η στιγμή που δοκίμασε με δύο κοντρόλ να περάσει τον τερματοφύλακα και τελικά έχασε τη φάση! Ίσως όλα αυτά να σας φάνηκαν εκνευριστικά, όπως και η επιλογή του Πούγγουρα να κάνει τάκλιν σε φάση που φαινόταν πως αφού το έκανε θα γίνει πέναλτι. Όμως δεν χρειάζεται εκνευρισμός, ήταν απλά έλλειψη εμπειρίας σε αυτές τις συνθήκες. Ήταν μια ομάδα που δοκίμασε να κάνει αυτό που ξέρει, σε συνθήκες που δεν ήξερε και δεν έπρεπε!

Άλλωστε αυτό αποδείχτηκε προς το τέλος του ματς, τότε που ήρθαν τα γεμίσματα, δεν πήγες να κάνεις επίθεση με την μπάλα κάτω και έβγαλες ευκαιρίες για γκολ, το οποίο δεν ήρθε απλά και μόνο επειδή η μοίρα είχε άλλη άποψη. Συγγνώμη αλλά κεφαλιές στο δοκάρι, πλασέ που φεύγουν λίγο άουτ και σουτ που σταματά ο αμυντικός στη γραμμή, δεν μπορούμε να τα χαρακτηρίσουμε «ανικανότητα»!

Όπως και να έχει ήταν μια κακή στιγμή αυτό το ματς. Κυρίως ήταν κακό αποτέλεσμα, επειδή έχεις μπροστά σου μια ρεβάνς που η Λαμία θα παίξει ταμπούρι και θα έχεις το φόβο μη δεχτείς κάποιο γκολ και μετά τρέχεις για τρία. Εδώ που τα λέμε, όμως, στο ΟΑΚΑ πρέπει να βάλεις τρία και δεκατρία για να περάσεις. Το κύπελλο μπορεί να δώσει όχι απλά εμπειρίες, αλλά στιγμές που δεν φανταζόμαστε τη φετινή σεζόν. Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα μέχρι τέλους, ε είναι κρίμα κι άδικο μια βροχή και ένα πέναλτι να σου κάνουν τόση ζημιά!

Υ.Γ. Κουράγιο, δύναμη και θερμά συλλυπητήρια στον Δημήτρη και στον Χαράλαμπο Ανδρεόπουλο. Κανείς μας δεν μπορεί να τους κάνει να αισθανθούν καλύτερα, αλλά ξέρουν πως όλη η Παναθηναϊκή οικογένεια είναι δίπλα τους.

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ