Η ΜΑΓΚΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ!

Η απίστευτη νοοτροπία της ομάδας και η απίστευτη… βλακεία όσων θέλουν να μας τρελάνουν!

Η μαγκιά και η προπαγάνδα!

Χρησιμοποιούμε όλα τα… κλισέ, αλλά έτσι πρέπει. Μετά από τέτοια επίδειξη πάθους, ψυχής, νοοτροπίας, ψυχραιμίας παρότι δεν υπάρχει εμπειρία, δεν γίνεται να μην χαρείς με μια ισοπαλία. Το τονίζουμε απ’ την αρχή, επειδή ισοπαλία με τον Άρη έστω και στην έδρα του, δεν είναι λόγος για να χαίρεσαι και να πανηγυρίζεις. Όχι μόνο επειδή είσαι Παναθηναϊκός έτσι γενικά, αλλά επειδή ο φετινός Παναθηναϊκός είναι καλύτερος απ’ τον Άρη και έπρεπε να τον νικήσει! Θα τον νικούσε βέβαια, αλλά δεν τον άφησαν. Δεν έπρεπε ρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε; Γιατί; Κανείς δεν ξέρει και κανείς δεν θα μάθει. Εδώ και δεκαετίες ποτέ δεν καταλάβαμε γιατί το «τριφύλλι» έχει αυτή την αντιμετώπιση, δεν θα γίνει τώρα…

Ως αγώνα ποδοσφαιρικά, θα μας επιτρέψετε να μην ασχοληθούμε καθόλου. Πέρα απ’ το πάθος, την ψυχή, την διάθεση, τη νοοτροπία, την διατήρηση της ψυχραιμίας κτλ, δεν γίνεται να αναλύσεις τακτικές, αλλαγές, καλή ή κακή κατάσταση παικτών. Σε μια αναμέτρηση που ετσιθελικά ξεκινά με δύο πέναλτι υπέρ του Άρη, ειδικά το δεύτερο με το οποίο προηγήθηκαν οι γηπεδούχοι είναι ο ορισμός του σκάνδαλου, της «μαϊμούς», του «φαντάσματος», όπως θέλετε πείτε το, δεν είναι δυνατόν να μιλάς για τακτικές και επίπεδο ποδοσφαίρου. Το τονίζουμε επειδή ξαφνικά όλοι ανακάλυψαν πως «ο Άρης ήταν καλύτερος επειδή πίεσε και είχε ευκαιρίες». Ε λογικό ρε ατσίδες. Όταν χωρίς να αξίζεις, χωρίς να έχεις κάνει σουτ, βρίσκεσαι μπροστά στο σκορ με πέναλτι που δεν υπάρχει, αλλάζει όλο το ματς. Αλλοιώνεται το παιχνίδι. Γιατί επιτρέπει στον έναν να κλειστεί, αναγκάζει τον άλλο να αφήσει χώρους όσο περνά η ώρα κι έτσι ήρθαν οι φάσεις του Άρη (οι λίγες μην παραμυθιάζεστε). Κοινώς όλη η μορφή του αγώνα είναι κάτι «πλαστό»! Άρα δεν υπάρχει ποδοσφαιρική κριτική, εκεί που βιάστηκε κάθε έννοια νορμάλ ποδοσφαίρου.

Σαφώς λοιπόν και η ισοπαλία είναι σπουδαίο αποτέλεσμα. Σαφώς και ο τρόπος που έδειξε τη νοοτροπία της η ομάδα, είναι τεράστιο κέρδος. Ένα σύνολο χωρίς εμπειρία, κάθε τόσο βρίσκει τρόπο για να «ψήνει» τον εαυτό του, αλλά κυρίως βρίσκει τρόπο να δείξει την αξία του. Ακόμη κι αν δεν του «πάει» ένα ματς, αν δεν του «πάνε» οι συνθήκες του αγώνα. Με πρώτη τη διαιτησία φυσικά. Εκεί που το «τριφύλλι» δέχτηκε τη δεύτερη… πιστολιά. Η πρώτη ήταν του Σιδηρόπουλου στην Ξάνθη στην πρεμιέρα. Η δεύτερη και χειρότερη ήταν ο Τζοβάρας. Ανεξάρτητα απ’ την ισοπαλία, δεν πρέπει να ξεχνάμε τι έγινε και με ποιο τρόπο!

Πάμε τώρα στο σημαντικότερο. Που αφορά την προπαγάνδα. Οκ, ξέρουμε πως ο κάθε πικραμένος κάνει… παιχνίδι στην πλάτη του Παναθηναϊκού. Γιατί; Επειδή δεν έχει την παραμικρή δύναμη και την παραμικρή ικανότητα να αντιδράσει. Υπάρχει λοιπόν αντιμετώπιση μικρού σωματείου σε όλα τα επίπεδα. Αυτό, όμως, δε σημαίνει πως ο κάθε πουθενάς θα έχει και την δυνατότητα να κάνει το άσπρο-μαύρο. Αναφερόμαστε σε όσους… τσουβαλιάζουν το πέναλτι που πήρε ο Άρης (δεύτερο) με αυτό που δόθηκε στον Παναθηναϊκό. Αναφερόμαστε σε όσους επιμένουν πως δεν υπάρχει πέναλτι υπέρ του «τριφυλλιού». Μέσα σε αυτούς (συνεχίζουμε να μην τον θεωρούμε… πουθενά πάντως) ο Παντελίδης. Ο προπονητής του Άρη είπε πως ήταν… τραβηγμένο το πέναλτι και ειδικά στο σημείο που δόθηκε. Μας συγχωρείς ρε Σάββα, μετά το 60’ να μην παίρνουμε αυτά που δικαιούμαστε μη μας αισθάνεσαι και άσχημα. Επίσης, μπας και πρόλαβες να δεις κάνα πέναλτι υπέρ της ομάδας σου; Μπας και κατάλαβες πως δίνονταν τα φάουλ στο ματς; Λέμε μπας ρε παιδί μου.

Επίσης, ρε Σάββα ξέχασες να μιλήσεις στον Σιώπη. Επειδή το παιδί βγήκε και είπε πως αισθάνεται χάλια και ζήτησε συγγνώμη απ’ τους συμπαίκτες του. Δήλωση σε κάμερα, όχι σύμφωνα με πληροφορίες. Συγγνώμη γιατί ζήτησε για το πέναλτι; Επειδή δεν ήταν και τον αδίκησε ο διαιτητής; Όσοι λέτε πως δεν ήταν πέναλτι του Παναθηναϊκού, απλά είστε ή άμπαλοι ή άσχετοι ή απλά «στημένοι». Μέση λύση δεν υπάρχει. Ρωτήστε και τον Σιώπη…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ