ΜΗ ΒΟΥΤΑΤΕ ΣΤΗ ΜΙΖΕΡΙΑ!

Ας μην επιτρέψουμε σε μελαγχολικούς συμφεροντολόγους να μας «χαλάνε»…

Μη βουτάτε στη μιζέρια!

Οι εποχές για τον Παναθηναϊκό δεν είναι εύκολες. Αγωνιστικά η ομάδα πάει καλύτερα (και πολύ μάλιστα) απ’ ότι περιμέναμε. Όποιος λέει το αντίθετο, ή σας δουλεύει ή απλά θέλει να το… πουλήσει. Αλλά αυτό δεν «σβήνει» όλα τα γύρω γύρω που συνεχίζουν να αποτελούν τεράστιο πρόβλημα, συνεχίζουν να μην επιτρέπουν στο «τριφύλλι» να είναι στο επίπεδο που του αρμόζει. Για να δικαιωθούν στον απόλυτο βαθμό ο προπονητής, ο τεχνικός διευθυντής και αυτά τα παιδιά που τόσο το αξίζουν. Σαφώς υπάρχει ανησυχία, σαφώς υπάρχει ξενέρωμα και εκνευρισμός για τις υποσχέσεις που εξαφανίστηκαν από Ασία μεριά (με μπόλικο από Ελλάδα βέβαια) και συνολικά με τα ιδιοκτησιακά-διοικητικά που παραμένουν στο… σκοτάδι και μακριά απ’ την ελάχιστη (έστω) δυναμική που αξίζει στο ποδοσφαιρικό τμήμα του «τριφυλλιού».

Παρ’ όλα αυτά, ο Παναθηναϊκός ως φίλαθλος-οπαδός, ως άνθρωπος ρε παιδί μου, έχει τεράστια ανάγκη να τονιστεί το θετικό. Το αγωνιστικό δηλαδή. Επειδή του δίνει ελπίδα, επειδή τον χαροποιεί, επειδή τον κάνει να ξεχνά τα άσχημα. Δεν διαγράφεται τίποτα, δεν λέμε «άντε μωρέ ψωμί κι αλάτι», επειδή ο Παναθηναϊκός τράβηξε απίστευτα πολλά και συνεχίζει να τραβά έστω όχι στον ίδιο βαθμό με την περασμένη σεζόν φυσικά. Όμως η ψυχολογική ανάταση του κόσμου, φέρνει τη συσπείρωση. Όταν υπάρχει συσπείρωση, βλέπεις την «υγεία». Πάντα ανάμεσα στο αγωνιστικό τμήμα και στον κόσμο ξαναλέμε, όλα τα άλλα μένουν απ’ έξω εννοείται.

Ακόμη κι αυτή την ελπίδα, ακόμη κι αυτή την διαδικασία, ορισμένοι προσπαθούν να την δηλητηριάσουν επειδή έτσι είναι ως άνθρωποι, επειδή έτσι πρέπει ίσως, επειδή έτσι μεγάλωσαν, επειδή είναι μίζεροι ίσως. Σε κάθε περίπτωση, έχει καταντήσει βαρετό πλέον να διαβάζουμε αφιερώματα και κόντρα αφιερώματα σε στιγμές χαράς ή έστω μη θλίψης (που έγινε… συνήθεια) για τους Παναθηναϊκούς, για το «αυτοί που έλεγαν πως θα πέσουμε», «αυτοί που δε θέλουν να σωθούμε με τον Πιεμπονγκσάντ», «αυτοί που προβλημάτιζαν με όσα έλεγαν» και πάει λέγοντας. Οκ, ο καθένας κρίνεται αλλά φτάνει. Κούρασε το θέμα. Δεν μας ενδιαφέρει ακόμη κι αν ορισμένοι θέλουν να… πουλήσουν τους εαυτούς τους ως μελλοντολόγους για να πείσουν πως ήξεραν τι θα ακολουθήσει. Δεν μας απασχολεί αν πιστεύουν πραγματικά πως ο προβληματισμός που ΔΕΔΟΜΕΝΑ υπήρχε μέχρι το καλοκαίρι και συνεχίζει να υπάρχει για θέματα μη αγωνιστικά, χαρακτηρίζεται ως «πόλεμος». Οκ, η βλακεία του καθενός είναι δικαίωμά του. Ας την κρατήσει όμως μακριά απ’ τον Παναθηναϊκό.

Το εμπόδιο της μιζέριας και της διχόνοιας ας το κρατήσουν για τον εαυτό τους κι ας κατηγορούν τους υπόλοιπους γι’ αυτό που οι ίδιοι έχουν… σπουδάσει και εφαρμόζουν χρόνια τώρα. Εμείς δεν ασχολούμαστε, εσείς όμως μην ξενερώνετε με τις μπούρδες αυτές. Μη… βουτάτε στη θάλασσα της μιζέριας που σας προσφέρουν αντι-Παναθηναϊκοί δηλωμένοι που ξαφνικά αγάπησαν την ομάδα λόγω της πιθανότητας μιας ιδιοκτησιακής κατάστασης. Ειδικά τώρα που το πράγμα «στραβώνει» με τρόπο ντροπιαστικό μάλιστα, καταλαβαίνετε τι θα ακολουθήσει με τη μορφή «άμυνάς» τους. Μην ασχολείστε απλά, κρατήστε μακριά τη μιζέρια, δεν την αξίζουν τα παιδιά στο ρόστερ, ο Δώνης και το επιτελείο του, ο Νταμπίζας, ο Σαραβάκος και όσοι είναι στο ποδοσφαιρικό τμήμα…

Δε χρειάζεται να ασχολούμαστε άλλο με το παρελθόν που έχει κριθεί από τους πάντες, απ’ τα αποτελέσματα, απ’ την ιστορία την ίδια. Το άσπρο μαύρο έχει γίνει εδώ και δεκαετίες. Το κρέας αρκετά βαφτίστηκε ψάρι στον Παναθηναϊκό. Ως εδώ. Έχουμε κι αγώνες για να ασχοληθούμε, έχουμε να σκεφτούμε και να ανησυχήσουμε για το αν η ομάδα θα μπορέσει να κάνει το κάτι παραπάνω το καλοκαίρι για να στηριχθεί το πλάνο Νταμπίζα-Δώνη και να ενισχυθεί το ρόστερ με τις… πινελιές ποιότητας και εμπειρίας που θα μετατρέψουν το «τριφύλλι» σε απόλυτο κυρίαρχο. Εκεί θα φανεί η πραγματική δυναμική του Παναθηναϊκού, καθώς τώρα βλέπουμε απλά μικρά δείγματά της… 

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ