ΑΥΤΑ ΔΕΝ «ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ»!

Αφού σκανδαλωδώς θα έχει κόσμο την Κυριακή στο ντέρμπι, μην ξεχνάμε που πάμε…

Αυτά δεν «διαβάζονται»!

Το να πούμε «ο Ολυμπιακός είναι αιώνιος αντίπαλος», θα το χαρακτηρίζαμε κλισέ. Οκ, το ξέρουν όλοι, πως σκεφτόμαστε για αυτές τις αναμετρήσεις, τι θέλουμε, πόσο το θέλουμε και πάει λέγοντας. Το ίδιο ισχύει και για τους… απέναντι φυσικά, καθώς εδώ που τα λέμε τους έχει φτάσει στην κάλτσα και μόνο στη σκέψη πως ο φετινός Παναθηναϊκός θα τους νικήσει στο «σπίτι» τους.

Οι μέρες προχωρούν, το ντέρμπι φτάνει και ο Γιώργος Δώνης «διαβάζει» τον αντίπαλο για να είναι τακτικά πανέτοιμη η ομάδα. Να έχει το πλάνο που χρειάζεται για να «στραγγαλίσει» τον ΟΣΦΠ και τα ατού του. Φυσικά όταν μιλάμε για αυτό το ματς, υπάρχουν πολλές μεταβλητές. Δεν αναφερόμαστε στα κλασικά. Πάθος, διάθεση, ψυχή και πάει λέγοντας. Μιλάμε για τις συνθήκες που διαμορφώνουν στην συγκεκριμένη έδρα, όταν είναι γηπεδούχος η συγκεκριμένη ομάδα. Στοιχεία που επηρεάζουν και πάντα θα επηρεάζουν, παρότι… ουδείς ασχολείται.

Θα μας πείτε τι περιμένουμε κάτι διαφορετικό; Εδώ και 22 χρόνια τα ίδια ζούμε. Κάθε χρόνο τα ίδια και χειρότερα. Όλο βρίσκουν κάτι νέο για να μας κάνουν να πειστούμε πως η έννοια «το τερμάτισαν» είναι λανθασμένη. Φέτος για παράδειγμα έκαναν… Ανάσταση πάνω στις αστυνομικές δυνάμεις στο Ηράκλειο δίπλα στο γήπεδο (φαίνεται απ’ τις φωτογραφίες), ούτε σε απολογία δεν κλήθηκαν. Με την Παναχαϊκή τα ίδια και μέσα στο γήπεδο αυτή τη φορά, θα τιμωρηθούν λογικά (μ’ αυτούς ποτέ δεν ξέρεις) αλλά και πάλι εσύ θα πας να παίξεις με κόσμο. Κάτι που από μόνο του είναι αλλοίωση της όποιας έννοιας νομιμότητας και εφαρμογής κανονισμών γνωρίζουμε.

Όσα κι αν κάνει ο Γιώργος Δώνης λοιπόν, δυστυχώς κάποια πράγματα δεν «διαβάζονται», δεν μπορείς να καταστρώσεις τακτική και δεν γίνεται να προετοιμάσεις τους παίκτες σου για αυτά.

Δεν γινόταν ο Μαρκαριάν να ετοιμάσει τους παίκτες του για… πόλεμο στην Ριζούπολη, για να παίξουν χωρίς ζέσταμα και να παίζουν «ξύλο» στα αποδυτήρια σκεπτόμενοι αν θα βγουν σώοι απ’ τη φυσούνα.

Δε γινόταν ο Τεν Κάτε να ενημερώσει τους παίκτες του πως θα φτάσουν στο Φάληρο μισή ώρα πριν το ματς και πως θα είναι στο πούλμαν κάνα δίωρο επειδή κατά… σύμπτωση, γίνονταν επεισόδια στους δρόμους που έπρεπε να περάσει η αποστολή.

Δεν γινόταν κανείς να πει στον Τζόρβα «έλα μωρέ δεν είναι τίποτα, με αεροβόλα σε σημαδεύουν στην πλάτη δεν είναι δα και κάνα καλάσνικοφ πώς κάνεις έτσι;».

Δεν γινόταν στο 0-3 να ενημερώσει κανείς τον Αναστασίου πως τα ποτήρια με καφέ ή αναψυκτικό στο μάτι είναι… εκτός αγώνα. Στο ίδιο παιχνίδι φυσικά, δεν γινόταν να πει κανείς στον Μπεργκ και στα υπόλοιπα παιδιά πως πρέπει πρώτα να προσέχουν τις κροτίδες και τους πυρσούς και τις φωτοβολίδες και μετά να ασχοληθούν με το που είναι η μπάλα.

Δεν γινόταν να πει κανείς στον Σισέ πως… διδάσκεται ήθος σε αυτή τη χώρα και πως αυτοί που τον κλωτσούν πισώπλατα ενώ έχουν κάνει ντου στο γήπεδο, θέλουν απλά να… πανηγυρίσουν. Ξέρετε, λίγη ώρα μετά το ματς του Καλόπουλου με το γκολ του Κατσουράνη.

Να θυμηθούμε κι άλλα δεν έχει κανένα μα κανένα νόημα. Διότι απλά θα χαλάμε τη… ζαχαρένια μας και ουδείς θα ασχολείται. Όπως ουδείς ασχολείται εδώ και δεκαετίες. Νέοι υπήρξαμε και γεράσαμε πλέον. Με την συγκεκριμένη κατάσταση να μεταβάλλεται πλέον σε κανόνα.

Θα μας πείτε γιατί τα λέμε τώρα όλα αυτά; Πώς μας ήρθε; Πρώτα απ’ όλα επειδή πάντα μα πάντα πρέπει να γνωρίζουμε ποιος είναι ο πραγματικός «εχθρός». Ποιος είναι αυτός που έχει στερήσει απ’ τον Παναθηναϊκό πράγματα που σήμερα μας κάνουν να μελαγχολήσουμε. Ταυτόχρονα, φέτος υπάρχει μια ομάδα ειδικών συνθηκών. Με αρκετά νέα παιδιά, με ελάχιστη εμπειρία. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα αποτελέσει δικαιολογία για κανέναν. Με λίγα λόγια οποιαδήποτε κατάσταση που δε θα θυμίζει «εκκλησία» (όπως θέλουν να λένε) δε θα είναι αιτία να μιλήσουμε για «έλλειψη ποιότητας και απειρία», αλλά θα είναι ένα ακόμη σκάνδαλο. Ανάμεσα στα τόσα με τη συγκεκριμένη ομάδα ως αντίπαλο.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ