ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ!

Απ’ το… κρύο στο ζεστό, αλλά πάντα υπάρχει και το χλιαρό μην το ξεχνάμε!

Να καταλάβουμε τον Παναθηναϊκό!

Είσαι Παναθηναϊκός. Έχεις μάθει τον σύλλογό σου να είναι σε συγκεκριμένα επίπεδα, έστω κι αν έχουν περάσει κάποια χρόνια πίκρας. Είναι δύσκολο να αντιληφθείς στην τωρινή κατάσταση, το πότε είναι στιγμές για να χαρείς, τι είναι καλό και τι όχι. Η διαχείριση της ίδιας της κατάστασης με λίγα λόγια, αποτελεί εμπόδιο. Δεν φταίνε οι Παναθηναϊκοί γι’ αυτό, με όσα συμβαίνουν στην ομάδα πάλι καλά να λέμε. Ειδικά απ’ τη στιγμή που δεξιά κι αριστερά διαρκώς αλλάζουν ετσιθελικά τα δεδομένα που σου «προσφέρονται», απλά και μόνο επειδή κάποιοι έχουν συμφέρον και έτσι γουστάρουν να παρουσιάζουν τα πράγματα. Αλλά αυτό είναι μεγάλη κουβέντα ας την αφήσουμε για τώρα.

Το δυσκολότερο αυτή τη στιγμή, λοιπόν, είναι να καταλάβουμε τον ίδιο τον Παναθηναϊκό. Ισορροπώντας στη λεπτή γραμμή που χωρίζει τον υπέρμετρο ενθουσιασμό που δεν κάνει καλό, με την υπέρμετρη μιζέρια που επίσης δε σε οδηγεί πουθενά. Οι καταστάσεις στο «τριφύλλι» αναγκάζουν να… διαλέξεις κάτι απ’ τα δύο άκρα. Αλλά πάντα η σωστή κίνηση είναι να προσπαθείς με ρεαλισμό να μείνεις στη μέση. Για να βλέπεις και τα θετικά, χωρίς όμως να ξεχνάς τα αρνητικά που συνεχίζουν να σε «τρώνε». Ναι μεν η μιζέρια δεν βοηθά καθώς χαλάει την προσπάθεια των παικτών και του Δώνη, όμως απ’ την άλλη ο υπέρμετρος ενθουσιασμός φέρνει προσδοκίες που δεν είναι σωστό να επωμίζεται η συγκεκριμένη ομάδα.

Για να καταλάβουμε τον Παναθηναϊκό, πρέπει να πούμε ένα μπράβο στον προπονητή και στους ποδοσφαιριστές και σε όσους είναι γύρω τους στην καθημερινότητά τους. Γιατί πριν αρχίσει η σεζόν όλοι περιμέναμε κάτι χειρότερο απ’ αυτό που βλέπουμε. Σε αγωνιστικό επίπεδο, σε επίπεδο ποιότητας, σε επίπεδο απαιτήσεων, σε επίπεδο στόχων. Όποιος πει το αντίθετο, ή ψέματα λέει ή το κάνει από συμφέρον για να… διαφημίσει κάτι. Το πιο αστείο αυτή τη στιγμή είναι να βλέπεις τύπους να λένε «εγώ ήξερα, εγώ το περίμενα». Μέχρι κι εκεί να εμπορευτούν τον ιδρώτα της ομάδας προσπαθούν, αλλά οκ ουδείς ασχολείται.

Την ίδια ώρα, βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα αυτονόητα. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι ομάδα Πρωταθλητισμού. Δε θα ήταν ακόμη κι αν είχε τους 6 βαθμούς δυστυχώς. Πάλι θα ήταν ένα σύνολο που θα έμπαινε στην πεντάδα και θα «έσβηνε» την ποινή της UEFA. Κάτι που είναι πολύ πιθανό να κάνει και τώρα. Για Παναθηναϊκό νορμάλ, αυτό δεν είναι στόχος φυσικά. Όπως επίσης όσο ενθουσιασμό και «τρέλα» κι αν μας προσφέρουν αυτά τα νέα παιδιά, το ρόστερ έχει ελλείψεις σε ποσότητα, ποιότητα και εμπειρία. Δεν μπορεί δυστυχώς να μπει έστω σε σύγκριση με τους τρεις που διεκδικούν τον τίτλο. Αυτό από μόνο του είναι κάτι ενάντια σε αυτό που είναι πραγματικά ο Παναθηναϊκός. Όποιες κι αν είναι οι συνθήκες, χωρίς να φταίνε σε καμία περίπτωση ο προπονητής και οι παίκτες, είναι ένα γεγονός που δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε.

Από εκεί και πέρα, έχουμε το απίστευτο συν που έχει να κάνει με την συσπείρωση που προκάλεσε η ίδια η ομάδα με τα όσα κάνει στο γήπεδο. Ο κόσμος ακολούθησε με ευκολία, δείχνοντας το πόσο μεγάλη ανάγκη έχει αυτή την ελπίδα που δίνει το νεανικό σύνολο του Δώνη. Ακόμη κι έτσι, όμως, ενώ έπρεπε να είναι σε πρώτο πλάνο η συγκεκριμένη διαδικασία (για να τονίζεται και να γιγαντώνεται μέσω της «διαφήμισης», προκειμένου να ξαναγίνει… μόδα το «τριφύλλι»), στο διάστημα της διακοπής για παράδειγμα ασχολούμασταν με το αν θα έρθει το 1.000.000 που περιμένουμε εδώ και πέντε μήνες, απ’ την πλευρά που θα έδινε 47.000.000 και συγχρόνως θα έφτιαχνε προπονητικά, γήπεδα, θα ξεσήκωσε την αγορά της Ασίας να επενδύσει και να χορηγήσει τον Παναθηναϊκό και πάει λέγοντας. Βλέπετε πέρα απ’ τις υπερβολές, έχουμε και τις ανακρίβειες (για να μην πούμε ψέματα) διάφορων που ποτέ δεν αγάπησαν τον σύλλογο. Διαδικασία που έχει κάνει «πολτό» το μυαλό του κόσμου γύρω απ’ το θέμα, ο οποίος φυσικά και δεν πιστεύει το παραμικρό πλέον, ειδικά απ’ τη στιγμή που κανείς απ’ τους φερόμενους ως νέους επενδυτές δε δείχνει διάθεση να σεβαστεί έστω (δε λέμε να δώσει απαντήσεις είναι κωμικό με αυτά που ζούμε τόσο καιρό) την αντίληψη και την λογική του κόσμου. Την ίδια ώρα ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να έχει θέματα οικονομικά. Επειδή η ομάδα μπήκε σε πρώτο πλάνο, δυστυχώς δεν «σβήστηκε» τίποτα απ’ όλα αυτά.

Επιβάλλεται να σκεφτόμαστε τα πάντα. Και να βλέπουμε και τις δύο όψεις του νομίσματος. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα έχουμε ρεαλισμό και δε θα κάνουμε κακό στην ομάδα. Γιατί είτε ο υπερβολικός ενθουσιασμός, είτε η μιζέρια και η αρνητικότητα για τα πάντα, στην ομάδα αντανακλά και πουθενά αλλού. Απλά σε καμία περίπτωση μην ξεχνάμε κάτι. Μόνο έτσι θα καταλάβουμε πραγματικά τον Παναθηναϊκό και θα τον βοηθήσουμε με το ελάχιστο που μπορεί ο καθένας μας.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ