ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΚΟΥΡΑΖΕΤΕ ΑΝ ΕΙΝΑΙ…

Ποιος ο λόγος να έχουμε διεθνείς αν τους «τρέχουν» χωρίς λόγο, ποτέ δε θα το καταλάβουμε…

Μην τους κουράζετε αν είναι…

Από τη Νέων μέχρι την Ανδρών, ο Παναθηναϊκός έχει αυτή τη στιγμή 13 διεθνείς. Έστω κι αν λόγω τραυματισμών ο Στάικος δεν μπόρεσε να ακολουθήσει. Μιλάμε σχεδόν για το μισό ρόστερ. Παιδιά που έχουν το ταλέντο και την ικανότητα να είναι κάτι παραπάνω από απλές εναλλακτικές λύσεις στις ομάδες που αγωνίζονται. Να αναφερθούμε σε ξεχωριστές περιπτώσεις και σε ονόματα, δεν υπάρχει λόγος. Τα ξέρετε, τα έχετε στο μυαλό σας.

Σε όποια ηλικιακά επίπεδα κι αν είναι οι παίκτες, πραγματικά δεν μπορούμε να αντιληφθούμε για ποιο λόγο πρέπει να κουράζουν τους παίκτες του Παναθηναϊκού αν δεν έχουν σκοπό να τους χρησιμοποιήσουν; Διότι το διάστημα απουσίας από την ομάδα, είναι διάστημα αστείων προπονήσεων με… πάνω χεράκια κάτω χεράκια. Όπως γίνεται σε όλες τις Εθνικές εδώ που τα λέμε. Έχουν ταξίδια που ταλαιπωρούν. Μέσα σε όλα έχουν και την ψυχολογική κατάσταση, καθώς όταν πας κάπου και περιμένεις πως και πώς να παίξεις επειδή το αξίζεις, επειδή το έχεις αποδείξει, αλλά ξαφνικά είσαι είτε στον πάγκο είτε στην εξέδρα, λογικό να «σμπαραλιάζεσαι». Αυτή την κατάσταση μετά, θα πρέπει να τη διαχειριστεί ο προπονητής σου στην ομάδα. Εκεί που σε έχουν ανάγκη, εκεί που είσαι όντως σπουδαίος.

Ειδικά όταν μιλάμε για νεότερα σε ηλικία παιδιά. Που περιμένουν κάτι με μεγαλύτερο ενθουσιασμό. Επηρεάζονται περισσότερο και τους… παίρνει από κάτω ευκολότερα. Φανταστείτε να είστε εσείς στη δουλειά σας, να πηγαίνετε… τρένο στον τομέα σας και να έρχεται μια μέρα το αφεντικό και να λέει «θα πάρουν μπόνους όλοι εκτός από σένα». Ε, πως θα το δεις; Δε θα σε ξενερώσει; Δε θα σου ρίξει την ψυχολογία; Νέα παιδιά είναι δεν… γυρίζουν ένα κουμπάκι και τους περνά όλο αυτό. Ποιος θα την… πληρώσει λοιπόν; Ο Παναθηναϊκός.

Ε, όσο περίεργο έως… αντεθνικό κι αν ακουστεί, καλύτερα να μην τους παίρνουν στις Εθνικές αν είναι έτσι. Ο Παναθηναϊκός τα έχει ανάγκη αυτά τα παιδιά. Ο Παναθηναϊκός κι ο Δώνης κάνουν τα πάντα για να τους κρατούν σε ένα επίπεδο. Δεν είναι δυνατόν να έρχεται ο κάθε ένας που απλά… έτσι γουστάρει, να «παίζει» με την διάθεσή τους να αγωνιστούν στα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα και να τους απογοητεύει. Μην τους καλείτε ρε παιδιά. Δεν πειράζει, ας είναι ξεκούραστοι και χωρίς να «χαλιέται» το μυαλό και το πρόγραμμά τους. Πρώτα και πάνω απ’ όλα ο Παναθηναϊκός, με σεβασμό μεν στην Εθνική αλλά χωρίς καθόλου σεβασμό σε όσους κοροϊδεύουν την λογική μας κι αυτά που βλέπει ο κάθε ένας μέσα στο γήπεδο.

Ακόμη κι έτσι, βέβαια, είναι ξεκάθαρο πως ο Παναθηναϊκός τα ερχόμενα χρόνια θα είναι μακράν ο νούμερο ένα… αιμοδότης των Εθνικών. Λόγω της φουρνιάς που έχει στην πρώτη ομάδα, λόγω αυτής που ακολουθεί και πάει λέγοντας. Όσο «εχθρικά» κι αν αντιμετωπίζεται μέχρι και σε αυτό το επίπεδο. Για μας, πάντως, πρώτα απ’ όλα είναι το «τριφύλλι» και η κατάσταση των παιδιών. Σε Εθνικές που σέβονται τους κόπους και την αξία τους, με τεράστια ευχαρίστηση και ικανοποίηση να πηγαίνουν. Όταν αυτά δεν συμβαίνουν όμως, μακριά κι αγαπημένοι…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ