ΔΕΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΙΚΡΑΝΕΙ!

Κακός Παναθηναϊκός αλλά μεγάλη υπόθεση να μη… λυγίζεις και να κρατάς και τη συσπείρωση!

Δεν γινόταν να τους πικράνει!

Δεν έχουμε μάθει να κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας ως Παναθηναϊκοί. Κακό ήταν το «τριφύλλι» στην Τρίπολη. Ο Αστέρας ήταν καλύτερος. Πιεστικός, είχε τις ευκαιρίες, μετά το υπέρ του 1-0 είχε τις φάσεις με τις αντεπιθέσεις ενώ εσύ δεν απειλούσες καθόλου. «Μπλοκαρισμένος» και φαινόταν πως θα χάσεις. Για να το πούμε απλά. Στο 85’ όποιος κι αν έβαζε στοίχημα για το τι θα γίνει στο ματς, δύσκολα θα πόνταραν πολλοί στην ισοφάριση. Αλλά αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που σε κάνει να γουστάρεις περισσότερο την ισοπαλία. Διότι ένα… σβηστό 1-1 σε παιχνίδι των δύο φάσεων, θα το λέγαμε και αποτυχία. Τώρα, όμως, παρότι δεν έπαιξες καλά έχεις κέρδη.

Πρώτα απ’ όλα την ίδια τη νοοτροπία. Δεν τα παράτησες, δεν τα… έβαψες μαύρα ενώ ήταν ξεκάθαρο πως δεν μπορείς πολλά, συνέχισες να προσπαθείς και τα κατάφερες. Έστω με πέναλτι (πεντακάθαρο εννοείται), έστω στο τέλος. Πήρες τον βαθμό, τον… βάζεις στην άκρη και κυρίως δεν ηττήθηκες στην έδρα του σοβαρότερου αντιπάλου σου αναφορικά με την είσοδο στην πεντάδα. Γιατί ο Αστέρας είναι ξεκάθαρα η καλύτερη ομάδα αυτού του γκρουπ που πρέπει να ξεπεράσεις και τον έχεις στους 6 πίσω σου (παρότι ξεκίνησες με -6) και στην έδρα σου δεύτερο γύρο.

Έχουμε δρόμο για όλα αυτά όμως. Το σημαντικότερο και σπουδαιότερο, έχει να κάνει με το γεγονός πως δεν… πότισες φαρμάκι τον κόσμο. Έχουμε συνηθίσει στον Παναθηναϊκό να ζούμε μεγάλες εκδρομές, ισχυρές παρουσίες σε αγώνες που δεν το περιμένουν πολλοί, οι οποίες στο τέλος καταλήγουν σε… φιάσκο. Ε, αυτή η εκδρομή δεν ανάγκασε τον κόσμο να επιστρέψει στεναχωρημένος απ’ την ήττα. Σαφώς και δεν μπορείς να πανηγυρίσεις ισοπαλίες, αλλά ισοφαρίζοντας στο τέλος στην κακή σου βραδιά, ήταν ένα… δώρο για τον κόσμο. Να πανηγυρίσει, να το χαρεί, να τραγουδήσει ξανά μαζί με αυτά τα παιδιά μετά το τελευταίο σφύριγμα της λήξης. Να διατηρηθεί το επίπεδο της συσπείρωσης στα ίδια ύψη και από εδώ και πέρα λίγο λίγο να αυξάνεται! Μεγαλύτερο κέρδος δεν θα μπορούσε να υπάρξει.

Για έναν Παναθηναϊκό που δεν πάει για πρωτάθλημα. Που δεν έχει την διοίκηση που θέλει ο κόσμος, που δεν έχει την δύναμη που θέλει ο κόσμος και αρμόζει στο μεγαλείο του φυσικά, που συνεχίζει να περιμένει τον φερόμενο ως επενδυτή απ’ το εξωτερικό, είναι πραγματικά τεράστια υπόθεση η παρουσία τόσων οπαδών στην Τρίπολη! Το τραγούδι τους ακόμη και μετά το 1-0 του Αστέρα. Αυτή η ηρεμία που έδωσαν απ’ την εξέδρα, αυτό το «σπρώξιμο». Σαφώς και… κόμπλαραν κάπως τα παιδιά, επειδή δεν έχουν συνηθίσει. Αλλά στο τέλος της ημέρας, ήταν ιδανικό όλο αυτό. Ήταν άκρως Παναθηναϊκό ρε παιδί μου. Έχουμε ξεχάσει πως είναι, ας το χαρούμε λοιπόν. Κυρίως, όμως, να διαρκέσει!

Αγωνιστικά δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Κορυφαίος ο Διούδης που φέτος κάνει εξαιρετική σεζόν! Αυτό τα λέει όλα. Ειδικά ανασταλτικά (συνολικά όχι μόνο η άμυνα) υπήρξαν πολλά προβλήματα. Κόντρα σε εξαιρετικό αντίπαλο μεν, αλλά πολλά προβλήματα δε. Όπως είπε και ο Μακέντα, δεν άξιζε κάτι παραπάνω ο Παναθηναϊκός απ’ αυτό που πήρε. Κρατάς τη συσπείρωση λοιπόν και προχωράς, πας παρακάτω. Διατήρησες και την ηρεμία και το αήττητο, πηγαίνοντας άνετος στην διακοπή του πρωταθλήματος.

Στο τέλος της ημέρας, ο Παναθηναϊκός που συνεχίζει να έχει πολλά προβλήματα (ποτέ μην το ξεχνάμε), που του λείπει εμπειρία, ποιότητα και λύσεις, είναι μια ομάδα που δεν χάνει εύκολα. Δεν τα παρατά και τα δίνει όλα. Έχει νοοτροπία Παναθηναϊκού κι ας του λείπουν όλα τα υπόλοιπα στο βαθμό που αρμόζουν στο μεγαλείο του συλλόγου.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ