ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ; ΧΛΩΜΟ…

Ο ίδιος ο Παναθηναϊκός με τις κινήσεις του… τραβάει το χαλάκι κάτω απ’ τα πόδια του!

Υπάρχει ελπίδα; Χλωμό…

Μέχρι τα ματς με την Γκαμπάλα, τα αγωνιστικά φαινόταν να «σκεπάζουν» όλα τα υπόλοιπα. Όταν άρχισαν να μην έρχονται τα αποτελέσματα ή να «στραβώνουν» ματς που έπαιξες καλά (Μπιλμπάο στην Λεωφόρο) αυτόματα βγήκαν τα πάντα στην επιφάνεια. Όχι πως ήταν κάτι κρυφό, απλά για λίγο καιρό στρέψαμε όλοι το ενδιαφέρον στο κομμάτι που μας έδινε την ελπίδα. Δυστυχώς, όμως, η ελπίδα στον Παναθηναϊκό αυτό με τα δεδομένα που έχει να αντιμετωπίσει, είναι δύσκολο πράγμα.

Έχουμε δει μέχρι τώρα να φεύγει ο Μπεργκ ετσιθελικά επειδή βρήκε την ευκαιρία και δεν θα τον κακίσουμε ποτέ. Ο Χουλτ έκανε προσφυγή και με το ζόρι κέρδισε επέκταση συμβολαίου με αυξημένες αποδοχές. Ο Μολέδο είναι ξεκάθαρο πως μέχρι να τραυματιστεί είχε το μυαλό του στο «μήπως βρεθεί τίποτα». Ο Ζέκα φέρεται να θέλει να πάει στην Κοπεγχάγη επειδή του δίνει περισσότερα. Και ο ίδιος ο Παναθηναϊκός, φυσικά, εννοείται πως δεν θα πει όχι σε 2,5-3 εκατ. ευρώ. Φτάσαμε στο σημείο να μπορεί να πάρει παίκτη ομάδα της Δανίας απ’ τον Παναθηναϊκό και μάλιστα με σχετική ευκολία αν δει κανείς το ποιον παίκτη πάει να πάρει και τι σημαίνει αυτός για το δικό σου ρόστερ.

Μέχρι τώρα πούλησες με λίγα χρήματα τον κορυφαίο επιθετικό του πρωταθλήματος, ενώ είναι πιθανό να κάνεις το ίδιο με τον αρχηγό σου και καλύτερο κόφτη του πρωταθλήματος. Απλά να θυμίσουμε πως ο Μαρίνος Ουζουνίδης μόλις ολοκληρώθηκε η περασμένη σεζόν, είχε ζητήσει ελάχιστα πράγματα μεταγραφικά και ήθελε να μείνει ο βασικός κορμός. Μπεργκ πάει, Εμποκού αντίο, Κλωναρίδης άντε γεια, κοντεύει να φύγει ο Ζέκα, ο Μολέδο αν δεν είχε τον τραυματισμό θα ήταν «ανοιχτό», ο Χουλτ έμεινε επειδή του έδωσαν νέο συμβόλαιο αλλιώς θα την είχε… κάνει ήδη. Αντιλαμβάνεται κανείς πως… περάσαμε και δεν ακουμπήσαμε στην διατήρηση του κορμού. Φταίνε και οι παίκτες σαφώς, δεν τους έδιωξε κανείς. Αλλά δυστυχώς δεν έδειξε και καμιά δυνατότητα για να τους κρατήσει κανείς.

Σε μεταγραφικό επίπεδο έγιναν καλές κινήσεις. Αλλά λίγες. Ο Τσάβες είναι επιθετικός επιπέδου Παναθηναϊκού. Ο Λουτσιάνο ως προοπτική με την ποιότητα που διαθέτει, την ηλικία και την φιλοδοξία, δεν μπορεί καν να μπει στην ίδια… ζυγαριά με τον Κλωναρίδη που είχες στην θέση αυτή. Ο Γιόχανσον και ο Ινσούα είναι μπακ που θα μπορούσαν να είναι βασικοί χωρίς να μιλήσει κανείς κι ήρθαν για να δίνουν λύσεις. Ο Καμπέσας για εναλλακτική έχει εξαιρετικά στοιχεία. Τζανδάρης, Κολοβέτσιος, Διούδης, είναι παιδιά χαμηλού κόστους, Ελληνόπουλα που θα προσφέρουν πράγματα δίνοντας στοιχεία στο ρόστερ τα οποία δεν υπήρχαν. Αλλά και πάλι, οι κινήσεις που έπρεπε δεν έγιναν σε καμία περίπτωση. Για όσους δεν θυμούνται ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε θέλοντας δύο φορ. Πήρε ένα εξαιρετικό μεν, αλλά ένα. Ήθελε τρία εξτρέμ (έφυγαν Εμποκού, Μπουμάλ, Βλαχοδήμος) πήρε τον Καμπέσας ως λύση και είναι πιθανό να μην πάρει άλλον! Κι αν πάρει θα πάρει έναν αν προκύψει πώληση. Πίσω από Ζέκα-Κουρμπέλη χρειαζόσουν καλό παίκτη, έτοιμο για ενδεκάδα να δίνει σημαντικές λύσεις. Εννοείται πως δεν μπορεί να αποκτηθεί και απλά περιμένουμε να έρθει καλός παίκτης αν φύγει ο Ζέκα. Για να τον αντικαταστήσει, όσο εύκολο κι αν είναι να αντικαταστήσεις τον αρχηγό σου, παίκτη που είναι τόσα χρόνια στην ομάδα, μέσα σε λιγότερο από 10 μέρες. ‘Ηθελες στόπερ όπου έχεις θεματάκια, αλλά κι εκεί περιμένεις αν βρεις κάτι, αν φύγει ο Ζέκα κι έρθουν λεφτά κτλ.

Ο Παναθηναϊκός έχει την ευτυχία να διαθέτει τον Ουζουνίδη. Διότι πέρα απ’ το προπονητικό κομμάτι, ο άνθρωπος μαζί με τους συνεργάτες του έφερε παίκτες που πληρώνονται χαμηλότερα απ’ την αξία τους σε αρκετές περιπτώσεις. Παίκτες που θα ήταν δύσκολο να τους έχεις ακόμη και σε εποχές οικονομικής ηρεμίας. Αλλά αυτό δεν φέρνει την ευτυχία. Ο Παναθηναϊκός έχει τεράστιες ανάγκες στο ρόστερ του. Δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε επίπεδο Παναθηναϊκού έτσι όπως θα ήθελε. Υποτίθεται πως η ομάδα θα ήταν ικανή να παίξει σε όλες τις διοργανώσεις (ανεξάρτητα απ’ τον διαφαινόμενο αποκλεισμό στην Ευρώπη), αλλά αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς τι θα γινόταν αν υπήρχε Europa League. Δεν θα πούμε την αηδία που λένε πολλοί για το «καλό που θα κάνει ο αποκλεισμός επειδή υπάρχει ένα ματς την εβδομάδα». Ντροπή και μόνο να το αναφέρουμε αυτό όταν μιλάμε για Παναθηναϊκό.

Δυστυχώς η ελπίδα που άρχισε να… γεννιέται, φαίνεται να «σβήνει» γρήγορα. Οι «πράσινοι» θα είναι μια ομάδα χωρίς τις λύσεις που χρειάζεται ο προπονητής, μια ομάδα χωρίς ομοιογένεια για κάποιο διάστημα (ειδικά μεσοεπιθετικά έχουν αλλάξει εντελώς και περιμένουμε τι θα γίνει με τον Ζέκα), μια ομάδα με προβλήματα. Προσοχή, θα υπάρχει κάτι καλό στο «τριφύλλι» Δεν θα είναι… σκορποχώρι. Υπάρχουν καλοί παίκτες, υπάρχει εξαιρετικός προπονητής. Αλλά για να ανταποκριθείς ήθελες κι άλλους παίκτες, ήθελες περισσότερα πράγματα.

Ένα απ’ αυτά θα ήταν το να μην μπορεί όποιος γουστάρει να έρχεται με την σιγουριά πως θα σου πάρει τον παίκτη ανά πάσα στιγμή. Δεν είναι Παναθηναϊκό αυτό. Και το επιτρέπουμε εμείς οι ίδιοι. Ξαναλέμε, με μεγάλη ευκολία έφυγε ο πρώτος σκόρερ και κορυφαίος παίκτης σου, με μεγάλη ευκολία μοιάζει να φεύγει και ο καλύτερος χαφ σου και αρχηγός σου. Είτε αρέσει είτε δεν αρέσει ως παίκτης, ο Ζέκα πρεσβεύει κάποια πράγματα. Αν αυτά στα αγοράζουν με σχετική ευκολία (αν τα αγοράσουν τελικά) τότε δείχνεις σε όλους πως πρώτα και πάνω απ’ όλα δεν σε ενδιαφέρει έστω η διατήρηση μιας κάποιας αγωνιστικής αξιοπρέπειας. Σε ενδιαφέρει να λύσεις τα οικονομικά σου και τα άλλα… όπου πάει. Συγχωρέστε μας αλλά αυτό δεν μας αφήνει χώρο και χρόνο για να ελπίζουμε. Ο Μαρίνος είναι το μόνο που μας απέμεινε μαζί με τους παίκτες φυσικά. Κι αυτοί, όμως, δεν θα κάνουν θαύματα. Μην τα περιμένετε. Χωρίς ενίσχυση και χωρίς καθημερινότητα κανονική, (χωρίς οικονομικά που εμφανίζονται διαρκώς, χωρίς κινήσεις που δεν έχουν λογική, χωρίς ευκολία «εκμετάλλευσής» σου απ’ όποιον θέλει κάτι από σένα κτλ) ο Παναθηναϊκός δεν θα κάνει περισσότερα απ’ την περασμένη σεζόν.

Και για να προλάβουμε τους… καλοθελητές (ξέρετε τους «είστε τσάτσοι είστε ΑΡΔ» και πάει λέγοντας) προφανώς και η νούμερο 1 λύση που χρειάζεται ο Παναθηναϊκός, είναι να γίνει κάτι διοικητικά. Δυστυχώς, όμως, όλο περιμένουμε κι όλο δεν γίνεται. Όσο ο Παναθηναϊκός είναι στην λογική «ίσα βάρκα ίσα πανιά», τότε αυτό που μοιάζει ως ξεπούλημα θα είναι αυτό που πρέπει να συνηθίζουμε. Μη αποδεκτό σαφώς, αλλά…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ