ΠΟΣΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΕΙΜΑΣΤΕ;

Μήπως ακούγεται κάπως βαρύ ημέρες που είναι; Δεν το νομίζω. Εγώ τουλάχιστον έτσι το νιώθω. Θεωρώ ότι ο τίτλος τα λέει όλα και δεν χρειάζεται περαιτέρω εξηγήσεις. Αυτό ακριβώς είναι ο Παναθηναϊκός στην παρούσα φάση και όποιος θέλει ας μου τεκμηριώσει το αντίθετο. Μιλάμε για ομάδα σκορποχώρι σε όλα τα επίπεδα. Από την ιδιοκτησία και τους μετόχους, μέχρι τη διοίκηση, την τεχνική ηγεσία και τους ποδοσφαιριστές. Και ας αναφέρει η ανακοίνωση της ΠΑΕ Παναθηναϊκός ότι όλα όσα συμβαίνουν, λέγονται, γράφονται και ακούγονται μένουν έξω από τον Παναθηναϊκό.

Μήπως ακούγεται κάπως βαρύ ημέρες που είναι; Δεν το νομίζω. Εγώ τουλάχιστον έτσι το νιώθω. Θεωρώ ότι ο τίτλος τα λέει όλα και δεν χρειάζεται περαιτέρω εξηγήσεις. Αυτό ακριβώς είναι ο Παναθηναϊκός στην παρούσα φάση και όποιος θέλει ας μου τεκμηριώσει το αντίθετο. Μιλάμε για ομάδα σκορποχώρι σε όλα τα επίπεδα. Από την ιδιοκτησία και τους μετόχους, μέχρι τη διοίκηση, την τεχνική ηγεσία και τους ποδοσφαιριστές. Και ας αναφέρει η ανακοίνωση της ΠΑΕ Παναθηναϊκός ότι όλα όσα συμβαίνουν, λέγονται, γράφονται και ακούγονται μένουν έξω από τον Παναθηναϊκό.

Από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς: Από τους μεγαλομετόχους που εδώ και δυόμισι χρόνια τρώγονται σχεδόν καθημερινά με τα ρούχα τους; Τη μία σύμμαχοι ο Βαρδινογιάννης με τον Πατέρα και ο Γιαννακόπουλος με τον Βγενόπουλο, την άλλη χώρια οι μεν και οι δε, αλλά συμφιλιωμένοι ο Τζίγκερ με τον Παύλο και ο Βγενό με τον… Φάδερ. Τη μία όλοι μαζί με χειραψίες, αγκαλιές, χαμόγελα και δηλώσεις επί δηλώσεων για τον ενιαίο και αδιαίρετο Παναθηναϊκό, την άλλη ξανά χώρια με πισώπλατα μαχαιρώματα, διαρροές μέσω του Τύπου ή άλλων… περίεργων κύκλων, δημόσιο ξεκατίνιασμα στα ραδιόφωνα, ανακοινώσεις επί ανακοινώσεων, χαρτοπόλεμο και δεν συμμαζεύεται. Και πάμε πάλι από την αρχή με τον φαύλο κύκλο να συνεχίζεται, καθώς στο τελευταίο επεισόδιο της… σαπουνόπερας άπαντες αποφάσισαν να την κάνουν αφήνοντας τον Τζόνι τον Βεκρή στο τιμόνι…

Μήπως να μιλήσουμε για τη διοίκηση; Ούτως ή άλλως, οι εκάστοτε διοικούντες και τα στελέχη της ΠΑΕ… πιόνια των μετόχων είναι, άρα προφανώς κινούνται βάσει των «θέλω» και των «πρέπει» των ιδιοκτητών. Όσο βαρύς και αν ακούγεται ο χαρακτηρισμός έτσι είναι. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι απλώς αποτελούν τα εκτελεστικά όργανα και τη βιτρίνα για αυτά που ζητούν τα μεγάλα κεφάλια. Δηλαδή, ο Ζάετς, ο Βέλιτς, ο Αντωνίου, ο Φρέιτας και τα υπόλοιπα στελέχη που έχουν περάσει από την ΠΑΕ την τελευταία δεκαετία έκαναν κάτι διαφορετικό από αυτό που τους ζητούσε η ιδιοκτησία; Μην τρελαθούμε κιόλας.

Μήπως να μιλήσουμε για την τεχνική ηγεσία; Προφανώς βρίσκεται στον κόσμο της! Εντάξει, ανθρώπινο είναι να χάσεις το αεροπλάνο, αλλά έπειτα από έξι ημέρες άδειας και γνωρίζοντας ότι υπάρχει κακοκαιρία, κανόνισε, κ. Φερέιρα, και φύγε μια ημέρα νωρίτερα. Εδώ βράζει ο τόπος, βρίσκεσαι πέντε βαθμούς πίσω, παίζεις παιχνίδι-φωτιά την Τρίτη και μου έρχεσαι καθυστερημένος; Ωραίο παράδειγμα δίνεις και εσύ.

Στο ίδιο μήκος κύματος βεβαίως κινούνται και οι παίκτες, οι οποίοι, πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων, ενδιαφέρονται για την πάρτη τους, την καλοπέρασή τους και πώς θα βγάλουν την ουρά τους απέξω ρίχνοντας τις ευθύνες είτε στην κακή διοίκηση είτε στον κακό προπονητή, είτε στον κακό γυμναστή είτε στον κακό τεχνικό διευθυντή, είτε στη διαιτησία είτε στην τύχη. Πάντοτε κάποιος άλλος ευθύνεται…

Μέσα σε όλα έχεις τον Κέζο και τον δικηγόρο του, τον Νιόπλια, τον Φρέιτας, τον Αντωνίου και ένα σωρό παλαιμάχους της ομάδας να λέει ο καθένας το δικό του, συμπληρώνοντας ιδανικά το ξεκατίνιασμα των μετόχων. Αλλος φεύγει, άλλος έρχεται, γενικώς ένα μπάχαλο…

Και στην ούγια βρίσκεται μια ποδοσφαιρική ομάδα που αντιμετωπίζει σοβαρότατο αγωνιστικό πρόβλημα. Είμαστε ή δεν είμαστε μπουρδέλο λοιπόν;

Αν δεν το έχετε καταλάβει, θα σας το κάνω… δίφραγκα: ο Παναθηναϊκός αυτή τη στιγμή είναι σουρωτήρι! Κοινώς, τρύπιος σε όλα τα επίπεδα. Ας μου πει κάποιος, σε ποιον τομέα λειτουργεί το Τριφύλλι ως πραγματική ομάδα και όπως αρμόζει σε έναν σύλλογο τέτοιου βεληνεκούς. Και αυτό δεν είναι ευθύνη ενός ή δύο ανθρώπων, αλλά ενός ολόκληρου συστήματος που σχεδόν ποτέ δεν έβαζε το Παναθηναϊκό συμφέρον πάνω από το προσωπικό συμφέρον.

Ξέρετε τι μας μένει τελικά; Η πράσινη φανέλα, το Τριφύλλι στο στήθος, το όνομα Παναθηναϊκός και ο λαός που τον ακολουθεί και τον υποστηρίζει. Δυστυχώς, όπως φαίνεται με αυτά ξεμείναμε…

ΥΓ. Το γράφω εκ των υστέρων και λάθος μου που δεν το ανέφερα εξαρχής. Μεγάλη ευθύνη έχουμε και εμείς οι δημοσιογράφοι. Άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο. Παρ' όλα αυτά δεν παίρνουμε εμείς τις αποφάσεις...  

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ