«ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΑΪΚΗΣ ΒΑΣΗΣ»: ΛΥΣΗ Η ΟΥΤΟΠΙΑ;

Κατ' αρχήν να ζητήσω συγγνώμη από τους φίλους Παναθηναϊκούς που δεν συμμερίζομαι (από χαρακτήρα) τη φόρτισή τους ή το φανατισμό τους - που τον θεωρώ τον χειρότερο σύμβουλο. Δεν είμαι με το μέρος κανενός προέδρου ή μετόχου και λέω ν' αποφύγω τις εικασίες για το «τι αλήθεια συνέβη» μεταξύ τους. Η δυσάρεστη για όλους μας αλήθεια είναι ότι ο Βγενόπουλος με τη (νέα) φυγή του, και μάλιστα χωρίς εξηγήσεις, δικαίωσε το Βαρδινογιαννέικο που ουδέποτε τον θεώρησε αξιόπιστο συνομιλητή ή χρηματοδότη. Τα περί τακτικού ελιγμού και επιστροφής του τώρα πια είναι «κουβέντα να γίνεται».

Το τι θα γίνει στο μέλλον με τη χρηματοδότηση της ομάδας είναι άγνωστο. Και θα χρειαστούν πολλά χρήματα: Οι μεγάλοι σε κλάση αλλά και ηλικία παίκτες φέρνουν μεν πιο γρήγορα αποτελέσματα, αλλά έχουν και μικρότερο κύκλο ζωής. Ακόμα κι αν ήταν πετυχημένη και η φετινή χρονιά μετά την περσινή, η αντικατάστασή τους θα ήταν αναγκαία. Είναι δεδομένο όμως ότι κερδοφόρα ΠΑΕ και ομάδα υψηλών απαιτήσεων δεν μπορούν να συνυπάρξουν και, καθώς τα κρατικά ταμεία έχουν κλείσει για τις ΠΑΕ, όλες οι ομάδες ψάχνουν όχι για επενδυτές (αφού δεν υπάρχει κερδοφορία), αλλά πλούσιους οπαδούς-χρηματοδότες. Αφού λοιπόν ο Βγενό έδωσε την πρώτη δόση και... τέλος, ο Τζίγκερ επιμένει να κατέβει στο 30% (και να δω πού θα βρει αγοραστή ή έστω δωρολήπτη των μετοχών του), ο Παύλος δηλώνει πως δεν πρόκειται να συμμετάσχει και ζητάει πίσω τις 300 χιλιάδες του (και απορώ πώς κάποιοι ακόμα περιμένουν κάτι από τους αδελφούς του μπάσκετ) και άλλος στον ορίζοντα δεν φαίνεται, έρχεται φυσιολογικά το ερώτημα: Είναι εφικτό να χρηματοδοτήσουμε εμείς, ο λαός του ΠΑΟ;

Πόσους οπαδούς έχει ο Παναθηναϊκός; Ένα εκατομμύριο, ενάμισι, παραπάνω; Δεν μπορούν λοιπόν να βρεθούν 500 ή έστω 300.000 που να θέλουν να γίνουν μέτοχοι, να εκλέγουν διοίκηση και να βάζουν από ένα κατοστάρικο το χρόνο; Τι είναι δηλαδή 9 ευρώ το μήνα, δυο καφέδες στην καφετέρια - μόνο αν είναι κανείς άνεργος ή άστεγος μπορεί να μην τα έχει. Κρατήστε την αναπνοή σας πριν κάνετε τον πολλαπλασιασμό: 300.000x100 μας κάνει 30 εκατομμύρια το χρόνο! Δεν είναι κι άσχημα για αρχή, αν είναι να μην εξαρτάσαι από κανέναν...

Βεβαίως έχει κάποια διαδικασία, δεν γίνεται έτσι απλά αύριο. Αν όμως θέλουν οι μέτοχοι, γιατί απ' αυτούς εξαρτάται και ιδίως από τον Βαρδινογιάννη που είναι ο μεγαλύτερος και θέλει να μικρύνει, ο τρόπος θα βρεθεί - κι ας μην μπορούμε να γίνουμε Μπαρτσελόνα αγωνιστικά, ας γίνουμε πρώτα οργανωτικά και βλέπουμε. Άλλωστε κι εμείς δεν είμαστε απλώς μία ομάδα της πρωτεύουσας, είμαστε η βάση της Εθνικής και ο πρέσβης του ελληνικού ποδοσφαίρου στην Ευρώπη διαχρονικά, άσχετα με το πώς πήγαμε φέτος - η Ιστορία ούτε γράφεται, ούτε διαγράφεται σ' ένα χρόνο.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, παραδόξως, δεν είναι το πώς θα μαζευτούν τα λεφτά! Είναι το πώς θα αλλάξουμε εμείς νοοτροπία και συμπεριφορά - γιατί αυτό είναι προϋπόθεση για να δουλέψει τέτοιο μοντέλο. Να είμαστε στ' αλήθεια όλοι, οι 300 και γιατί όχι οι 500 χιλιάδες κι όχι οι 30 ή οι 50. Να εκλέγουμε διοίκηση (με βάση το πλάνο που θα μας παρουσιάζει, εννοείται) για, ας πούμε, δύο χρόνια, και στη συνέχεια να τη στηρίζουμε και να την κρίνουμε στο τέλος - όσα λάθη κι αν (πιστεύουμε ότι) γίνονται. Να μη θέλουμε ανά πάσα στιγμή να την υποκαθιστούμε και ν' αποφασίζουμε εμείς τις μεταγραφές, τον προπονητή, τον γυμναστή, την ενδεκάδα, τα... ρεπό και οτιδήποτε άλλο, όπως (περίπου) κάνουμε τώρα. Να κάνουμε στην τελική αυτό που απαιτούμε από τον Βαρδινογιάννη και όλους τους άλλους: να βάζουν τα λεφτά αλλά να μην ασκούν διοίκηση. Να κόψουμε την γκρίνια και την ανυπομονησία, τα επεισόδια και τις τιμωρίες (που εκτός των άλλων... θα τις πληρώνουμε εμείς!) και να γίνουμε... κανονικοί φίλαθλοι, όπως οι Καταλανοί - και σας βεβαιώ, επειδή έχω και φίλους στη Βαρκελώνη, ότι υπήρξαν εποχές που ήταν πολύ δυσαρεστημένοι από την ομάδα τους καθώς ήταν για χρόνια μακριά από τους τίτλους, αλλά ουδέποτε διανοήθηκαν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους ή να κυνηγάνε τους παίκτες. Λυπάμαι, αλλά όσοι (και είναι αρκετοί, φαίνεται) επιδοκιμάζουν τέτοιες συμπεριφορές θα είναι η μεγαλύτερη τροχοπέδη στην εφαρμογή του «ισπανικού μοντέλου».

Είμαστε, τελικά, ικανοί και άξιοι για όλ' αυτά; Ποτέ δε θα μάθουμε αν δεν προσπαθήσουμε. Κι αν αποδειχτεί πως όχι, θ' αναγκαστούμε τουλάχιστον να πάψουμε να κατηγορούμε πάντα άλλους για ό,τι μας συμβαίνει (εθνικό σπορ...). Ας σκεφτούμε, λοιπόν, σοβαρά μια τέτοια λύση κι ας ζυγίσουμε μέσα μας πως είναι η ευκαιρία μας, με την ισχύ του αριθμού μας αλλά και της φίλαθλης συμπεριφοράς μας, να γιγαντώσουμε την ομάδα μας. Και ίσως έτσι να μπορέσουμε να πιέσουμε και πολιτικά (με οργανωμένη πλέον απειλή ψήφου), ώστε να λυθεί το πρώτιστης σημασίας πρόβλημα του γηπέδου που σχεδόν τρεις δεκαετίες τώρα μας αρνούνται με αισχρά προσχήματα όλες οι κυβερνήσεις.

ΥΓ. Το δικό μας χάλι, ιδανική ευκαιρία για τον «αντικειμενικό» Τύπο και τους απανταχού γαύρους να γίνει γαργάρα το «έγκλημα» (με ή χωρίς τα εισαγωγικά) του Σπάθα στη Λάρισα - σαφώς πιο ξεκάθαρο και εσκεμμένο από εκείνο του Δαλούκα...

nick pontios 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ