EΙΔΗΣΗ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΕΜΕΝΕ...

Αναμενόμενο
Δεν κάνω τον πονηρό, αλλά είδηση για μένα δεν είναι ότι μετά τον Πατέρα έφυγε και ο Αντωνίου. Είδηση ήταν αυτό που ζούσαμε εδώ και μια εβδομάδα, η έστω και ολιγοήμερη δηλαδή παραμονή του στο πόστο του διευθυντή ποδοσφαίρου. Κανέναν απολύτως λόγο δεν είχε να διατηρηθεί λοιπόν, ειδικά από τη στιγμή που δεν τον ήθελε κανείς.

Eίδηση θα ήταν να έμενε...

Αναμενόμενο
Δεν κάνω τον πονηρό, αλλά είδηση για μένα δεν είναι ότι μετά τον Πατέρα έφυγε και ο Αντωνίου. Είδηση ήταν αυτό που ζούσαμε εδώ και μια εβδομάδα, η έστω και ολιγοήμερη δηλαδή παραμονή του στο πόστο του διευθυντή ποδοσφαίρου. Κανέναν απολύτως λόγο δεν είχε να διατηρηθεί λοιπόν, ειδικά από τη στιγμή που δεν τον ήθελε κανείς.

Έχασε το στήριγμά του
Καλώς ή κακώς ο Πατέρας ήταν το μοναδικό στήριγμα του Αντωνίου στον Παναθηναϊκό. Καμένο χαρτί ήταν για όλους τους άλλους, με μισό μάτι τον κοιτούσαν και πριν από την πρώτη αποχώρησή του και μετά την επιστροφή του. Να μείνει δηλαδή και να κάνει τι;

Από… πρόπερσι
Το «έργο» Αντωνίου είχε τελειώσει από πρόπερσι το καλοκαίρι. Ό,τι και να έκανε, όποιον και να έφερνε, η ρετσινιά του Μελίσση, του Ροντρίγκο Σόουζα και ένα σωρό άλλων υποθέσεων θα τον ακολουθούσε για πάντα. Οπότε νομίζω πως τζάμπα συζητάμε και χάνουμε τον χρόνο μας.

Γιατί επέστρεψε;
Στο ερώτημα λοιπόν «γιατί επέστρεψε;», νομίζω πως σας απάντησα παραπάνω. Επειδή του το ζήτησε ο άνθρωπος που τον στήριζε όλο αυτό το διάστημα (ο Πατέρας), ασχέτως αν δεν ήταν δική του επιλογή. Γνώμη μου δε είναι πως από τη στιγμή που δεν έφυγε την περασμένη Δευτέρα, ίσως θα έπρεπε να κάτσει τουλάχιστον ως τη Γενική Συνέλευση, αλλά από την άλλη στο μυαλό κανενός δεν μπορώ να μπω…

Έχει εξαντληθεί
Νομίζω δε ότι είναι εντελώς άκαιρα και άκυρα και τα αφιερώματα που έχουν πλημμυρίσει τα ΜΜΕ για τα έργα και τις ημέρες του. Απλώς ελλείψει… οποιασδήποτε είδησης έχουν πάρει  μια κάποια σχετική αξία. Και το λέω αυτό διότι πολύ απλά τα έργα και οι ημέρες του Αντωνίου (σε επίπεδο καταγραφής και κριτικής) είναι ένα κεφάλαιο που έχει εξαντληθεί πλήρως. Κι αν θέλετε τη γνώμη μου, αυτά που του έχουν προσάψει είναι τόσο χοντρά, που ό,τι και να του… ξαναπροσάψουν θα είναι πταίσμα.

Αλλού είναι το θέμα
Γι’ αυτό και δεν μπαίνω καν στη διαδικασία της ανακεφαλαίωσης, αφού αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση και το βασικό θέμα της παναθηναϊκής επικαιρότητας.

Στα αποδυτήρια
Για μένα η μεγαλύτερη απώλεια του Αντωνίου έχει να κάνει με τα αποδυτήρια. Έχει ήδη πάρει το αυτί μου πως πάνω από τους μισούς παίκτες έσκασαν χαμόγελο στο άκουσμα της είδησης για την αποχώρησή του. Όπως ήξερα, επειδή στην ίδια πιάτσα κινούμαστε όλοι, ότι εδώ και καιρό είναι πολλοί οι παίκτες που δυσφορούσαν για τον Αντωνίου. Ακόμη κι αν ισχύει κάτι τέτοιο, λοιπόν, καλό θα είναι να βρει ο Παναθηναϊκός κάποιον άνθρωπο να καλύψει το κενό του, γιατί διαφορετικά βλέπω το πρόβλημα να γιγαντώνεται.

Μόνο φήμες
Σε ό,τι έχει να κάνει με τα πολυμετοχικά, προσωπικά δεν έχω να πω κάτι νεότερο. Κάτι που να αφορά κάτι δεδομένο και όχι απλώς φήμες και ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες. Επειδή δε ο κόσμος πραγματικά έχει σαλτάρει με όσα ακούει καθημερινά, επειδή δεν μπορεί να φανταστεί πού τελειώνει η αλήθεια και πού αρχίζει το ψέμα, καλό είναι να περιμένουμε μπας και ακούσουμε από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές τι ξημερώνει και όχι να… μαντεύουμε.
 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ