ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ; NO PROBLEM!

Πολύ σημαντικά όσα δήλωσε χθες ο Αδαμάντιος Πολέμης σχετικά με την ανάγκη του οικονομικού «σφιξίματος» που επιβάλλεται να πράξει η ΠΑΕ προκειμένου να μην μπει κι άλλο μέσα, δεδομένου ότι πλέον κανείς φραγκάτος δεν έχει όρεξη να ρίχνει χρήματα στην αχόρταγη χοάνη που αποτελεί ο χώρος του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Οικονομία; No problem!

Πολύ σημαντικά όσα δήλωσε χθες ο Αδαμάντιος Πολέμης σχετικά με την ανάγκη του οικονομικού «σφιξίματος» που επιβάλλεται να πράξει η ΠΑΕ προκειμένου να μην μπει κι άλλο μέσα, δεδομένου ότι πλέον κανείς φραγκάτος δεν έχει όρεξη να ρίχνει χρήματα στην αχόρταγη χοάνη που αποτελεί ο χώρος του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι η προσεχής διετία κυλάει με ανέβασμα παιδιών από τις ακαδημίες, πώληση/διακοπή συνεργασίας με κάποιους σταρ (Γιούρκας, Ζιλμπέρτο, Γκοβού, Γκαρσία), επιστροφές δανεικών, προσαρμογή σε μεταγραφές χαμηλού μπάτζετ με διάθεση εξεύρεσης παικτών με μεταπωλητική αξία. Ε και; Όλα είναι θέμα οργάνωσης, θα χρειαστεί να γίνουν πολύ προσεκτικοί χειρισμοί στο θέμα επιλογής όσων στελεχώσουν το τεχνικό τιμ.

Ο Παναθηναϊκός διαθέτει ΚΑΛΟ υλικό, θα εξακολουθήσει να παραμένει τέτοιο ακόμα κι αν χρειαστεί να αποψιλωθεί ελέω οικονομίας. Ο Τζίγκερ φώναζε το καλοκαίρι για ανάγκη περιορισμού του μπάτζετ κι αυτό έφερε στα περιθώρια νευρικής κρίσης τους οπαδούς (που έβλεπαν καραβιές με Φρέιτας, Γόντικες, Κωνσταντόπουλους, Κέζους να καταφτάνουν), σπρώχνοντάς τους σε ακόμα πιο δυναμικό αντάρτικο κατά των Βαρδινογιάννηδων. Το κακό, χρόνια τώρα, είναι πως τα λόγια του μεγαλομετόχου αντιμετωπίζονται ΠΑΝΤΑ με έντονη καχυποψία κι αρνητική προδιάθεση απ’ τους φίλους του Παναθηναϊκού.

Αν ο βασικός χρηματοδότης της ΠΑΕ δεν είχε πλήξει το προφίλ του με τραγικές επιλογές σε άτομα που μιλώντας αντ' αυτού κατάφεραν να φέρουν τον κόσμο απέναντι στην ίδια του την ομάδα, τώρα θα το είχαμε πάρει όλοι απόφαση ότι τα δύσκολα ξημερώνουν και τα πλάνα θα προσαρμόζονταν νωρίτερα. Αγωνιστικά, ακόμα και σε μέρες που θα χρειαστεί να σφιξεί το ζωνάρι, ο Παναθηναϊκός έχει ρόστερ που μπορεί να πρωταγωνιστήσει για ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ στο μέλλον. Υπάρχουν, φυσικά, τομείς που δεν μπορούν να υπολογιστούν από  στατιστικές υπηρεσίες, ούτε report αγωνιστικής κατάστασης (γκολ, ασίστ, συμμετοχές), όπως το ομαδικό πνεύμα, οι καλές σχέσεις στ’ αποδυτήρια, η προσωπικότητα του προπονητή.

ΑΥΤΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ο πρωταθλητής τώρα κι είναι στο -5, κάτι που έφερε χιονοστιβάδα αποχωρήσεων μετόχων. Για χαζούς τους έχετε τους Παναθηναϊκούς, οι οποίοι το καλοκαίρι εξαφάνισαν 30.000 κάρτες διαρκείας; Το ένστικτο του κόσμου είναι αλάθητο, κατάλαβε ότι πάει να στηθεί μια ακόμα πιο ανταγωνιστική ομάδα, αλλά απ’ την άλλη πώς να υπολογίσει ο οπαδός ότι το καλοκαίρι θα μας έρχονταν οι διεθνείς… μουτρωμένοι από το Μουντιάλ και οι Νιόπλιας-Κέζος θα τα έκαναν μαντάρα;

Ο Παναθηναϊκός, ακόμα και χωρίς λεφτά, χρειάζεται προπονητικό τιμ που θα εμπνέει σεβασμό, τεχνικό διευθυντή με γνώση του αντικειμένου και ΚΥΡΙΩΣ αντρίκειες, ξεκάθαρες κουβέντες προς τον κόσμο που τόσα χρόνια σιχάθηκε να βλέπει και ν' ακούει σαλτιμπάγκους να μιλούν εξ ονόματος της διοίκησης.

Πάμε και στα θετικά. Το πλεονέκτημα του κλαμπ έναντι των αντιπάλων του είναι ότι έχει τη μισή Εθνική (έτσι κι αλλιώς οι βαρβάτες μεταγραφές από τα ξένα μάς τελειώνουν, κάτι που είπε πρόσφατα κι ο Βαγγέλης Μαρινάκης), επίσης γηγενείς-εργαλεία (Βύντρα, Μαρίνο, Καρνέζη) που μπορούν σε συμπληρωματικούς ρόλους να δώσουν βοήθειες κι επίσης παιδιά που έχουν δοθεί με δανεισμό τα οποία ΞΕΡΟΥΝ μπάλα, πλην όμως δεν είχαν ΠΟΤΕ από πάνω προπονητή ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ που θα έβγαζε τον καλύτερό τους εαυτό.

Ο Κλέιτον, ο Ίβανσιτς, ο Γκάμπριελ, ο Μάτος, μην πω κι ο Βαγγελάκης ο Μάντζιος (τον οποίο γλυκοκοίταζαν στον Πειραιά) παίζουν σ' οποιαδήποτε ελληνική ομάδα με κλειστά μάτια.  Δηλαδή οι παραπάνω μαζί με Σισέ, Νίνη, Λέτο, Λάζαρο, Κατσουράνη δεν μπορούν να πάρουν ΑΝΕΤΑ πρωτάθλημα στην Ελλάδα; Δεν είναι θέμα παικτών το φετινό πρόβλημα του πρωταθλητή, αλλά των… τριγύρω, που ωστόσο είναι ικανά να ΚΑΨΟΥΝ φουρνιές και φουρνιές ικανών ποδοσφαιριστών. Ειδικά εμείς στον Παναθηναϊκό έχουμε άριστη γνώση του παραπάνω αντικειμένου. Η οικονομική κρίση και το νοικοκύρεμα δεν πρέπει να φοβίζουν τον σύλλογο, που συν τοις άλλοις έχει βγάλει αμέτρητα παιδιά απ’ την ακαδημία του, διάσπαρτα τώρα σε πολλές ομάδες Α' και Β' κατηγορίας.

Ο ΠΑΟ θα ζήσει (φαντάζομαι) και με μικρότερο μεταγραφικό μπάτζετ. Αυτό που επείγει είναι να βρει ανθρώπους για να βγάλει από τους υπάρχοντες παίκτες τον καλύτερό τους εαυτό. Αν συμβεί αυτό, είμαστε μια χαρά…          

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ