ΜΙΑ ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Τα είδε όλα ο Φερέιρα τις τελευταίες εβδομάδες και ιδίως μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό Βόλου και είπε να παρατάξει ενδεκάδα βασικών (με εξαίρεση τους Καρνέζη και Σαριέγκι) στο παιχνίδι με τα Τρίκαλα δίχως πειραματισμούς και ρίσκα, για να γλιτώσει τη στραβή. Έλα όμως που και πάλι η ψυχή του πήγε στην Κούλουρη, αφού ακόμη και τα Τρίκαλα (ομάδα της πάλαι ποτέ Β’ Εθνικής) έδειχνε ικανή να κάνει τη ζημιά. Και όπως αποδείχθηκε δεν ήθελε πολύ να στραβώσει και πάλι το έργο και να έχουμε νέα δράματα.

Τα είδε όλα ο Φερέιρα τις τελευταίες εβδομάδες και ιδίως μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό Βόλου και είπε να παρατάξει ενδεκάδα βασικών (με εξαίρεση τους Καρνέζη και Σαριέγκι) στο παιχνίδι με τα Τρίκαλα δίχως πειραματισμούς και ρίσκα, για να γλιτώσει τη στραβή. Έλα όμως που και πάλι η ψυχή του πήγε στην Κούλουρη, αφού ακόμη και τα Τρίκαλα (ομάδα της πάλαι ποτέ Β’ Εθνικής) έδειχνε ικανή να κάνει τη ζημιά. Και όπως αποδείχθηκε δεν ήθελε πολύ να στραβώσει και πάλι το έργο και να έχουμε νέα δράματα.

Δεν βλεπόταν ο Παναθηναϊκός και πάλι στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Ιδίως μέχρι το 40’ ήταν σκέτη τραγωδία, ενώ στη συνέχεια έγινε απλώς υποφερτός. Παρ’ όλα αυτά η ομάδα και οι ποδοσφαιριστές παραμένουν απίστευτα εκνευριστικοί, διότι δίνουν δικαίωμα στον κάθε πικραμένο να ελπίζει βάσιμα ότι μπορεί να τους κάνει τη ζημιά. Την πάτησαν με τη Λάρισα, οριακά δεν έγινε η γκέλα με την Κέρκυρα και τις Σέρρες, έφαγαν τα μούτρα τους με τον Αστέρα Τρίπολης και κυρίως με τον Ολυμπιακό Βόλου, αλλά μυαλό δεν βάζουν. Μια από τα ίδια και δίχως το παραμικρό σημάδι βελτίωσης.

Εντάξει, αντιλαμβάνομαι ότι η ψυχολογία όλων στην ομάδα βρίσκεται υπό το μηδέν, αλλά γνωρίζουν ότι βρίσκονται στον Παναθηναϊκό και είναι υποχρέωσή τους να παίζουν υπό πίεση και να φέρνουν αποτελέσματα. Ας κόψουν τον λαιμό τους και ας παίξουν μπάλα. Δεν είναι δυνατόν παίκτες εγνωσμένης αξίας να μην μπορούν να διατηρήσουν την κατοχή της μπάλας, να αναπτυχθούν σωστά και γρήγορα, να αμυνθούν επαρκώς, να κάνουν κίνηση στο χώρο, να έχουν αλληλοκάλυψη και άλλα πολλά που απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Σε τελική ανάλυση, δεν ζητάει κανείς μπαλάρα για 90 λεπτά, αλλά ας δούμε επιτέλους 15λεπτα και 20λεπτα με ρυθμό και ασφυκτική πίεση στον αντίπαλο. Κάτι τέτοιο μπορεί να αποτελέσει μια νότα αισιοδοξίας.

Θεωρώ πάντως ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός πως επί των ημερών του Φερέιρα η ομάδα όχι απλώς δεν έχει παρουσιάσει βελτίωση σε κανέναν τομέα, αλλά μάλλον εμφανίζεται χειρότερη απ’ ό,τι ήταν ακόμη και στις τελευταίες ημέρες του Νιόπλια στην Παιανία.

Σε ατομικό επίπεδο ο Ζιλμπέρτο ήταν τραγικός, ο Κατσουράνης τα ίδια όσο έπαιξε και ο Καραγκούνης με διάθεση μεν, μέτριος δε. Οι πλάγιοι μπακ Σπυρόπουλος και Βύντρα κινήθηκαν επίσης κάτω του μετρίου, ο Σαριέγκι μία από τα ίδια, όπως και ο Σισέ που λογικό ήταν κάποια στιγμή να κάνει «κοιλιά». Τα είχαμε πει ότι δεν γίνεται να βγάζει πάντοτε αυτός τα κάστανα από τη φωτιά. Ο Λάζαρος ήταν φιλότιμος, ενώ ο Γκοβού έδειξε διάθεση στο 15λεπτο που αγωνίστηκε. Έτσι όμως θεωρώ ότι δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει ρυθμό. Η αγωνιστική άνοδος έρχεται μέσα από τους συνεχείς αγώνες, κάτι που επί του παρόντος δεν προσφέρεται στον Γάλλο.

Κρατάω ως μοναδικά θετικά στοιχεία τη διάθεση και την καλή παρουσία του Λέτο και του Νίνη, οι οποίοι έδωσαν λύσεις και στο σκοράρισμα, και το φορμάρισμα του Μπουμσόνγκ, ενώ ενθαρρυντική ήταν και η εμφάνιση του Καρνέζη, ο οποίος όποτε χρειάστηκε αντέδρασε σωστά.

Δεν είμαι αρνητικός στη μεγάλη άδεια που πήραν οι παίκτες, αρκεί να επιστρέψουν φρέσκοι, ξεκούραστοι, ανανεωμένοι, με καθαρό μυαλό και αποφασισμένοι να δώσουν απαντήσεις. Ας την απολαύσουν, ας αναλογιστούν πώς τα… κατάφεραν στο πρώτο μισό της σεζόν να μείνουν αμαχητί εκτός Ευρώπης και στο μείον πέντε από τον Ολυμπιακό και ας ξυπνήσουν επιτέλους με το νέο έτος.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ