ΣΥΜΜΕΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ

Πού να το περίμενα πριν από τέσσερις μήνες όταν έκλεινα αεροπορικά εισιτήρια για την Κωνσταντινούπολη ότι θα ερχόταν η συντέλεια του (Παναθηναϊκού) κόσμου; Είδα στις αρχές του περασμένου Σεπτεμβρίου τις ημερομηνίες και το πρόγραμμα του πρωταθλήματος και σκέφτηκα: εύκολο είναι το ματς με τον Ολυμπιακό Βόλου, εντός έδρας είναι, πρωταθλητής ο Παναθηναϊκός, νεοφερμένος στην κατηγορία ο Βόλος, δεν θα γίνει και τίποτα το συνταραχτικό, άρα ας φύγω για μερικές ημέρες. Πού να φανταζόμουν ότι μέσα σε λίγα 24ωρα η ομάδα θα βρισκόταν μπροστά σε ένα τέτοιο διοικητικό και αγωνιστικό αδιέξοδο...

Πού να το περίμενα πριν από τέσσερις μήνες όταν έκλεινα αεροπορικά εισιτήρια για την Κωνσταντινούπολη ότι θα ερχόταν η συντέλεια του (Παναθηναϊκού) κόσμου; Είδα στις αρχές του περασμένου Σεπτεμβρίου τις ημερομηνίες και το πρόγραμμα του πρωταθλήματος και σκέφτηκα: εύκολο είναι το ματς με τον Ολυμπιακό Βόλου, εντός έδρας είναι, πρωταθλητής ο Παναθηναϊκός, νεοφερμένος στην κατηγορία ο Βόλος, δεν θα γίνει και τίποτα το συνταραχτικό, άρα ας φύγω για μερικές ημέρες. Πού να φανταζόμουν ότι μέσα σε λίγα 24ωρα η ομάδα θα βρισκόταν μπροστά σε ένα τέτοιο διοικητικό και αγωνιστικό αδιέξοδο...

Επειδή μόλις επέστρεψα και έχω χάσει ορισμένα (παρασκηνιακά) επεισόδια -αν και ενημερωνόμουν λεπτομερώς για όλες τις εξελίξεις- θα αναφερθώ πιο διεξοδικά στην παρούσα κατάσταση του Παναθηναϊκού και πώς φτάσαμε ως εδώ το προσεχές διάστημα. Σήμερα απλώς θα γράψω ορισμένες σκόρπιες σκέψεις με βάση όσα πληροφορήθηκα, άκουσα και διάβασα.

Πρώτα από όλα, για όσους θεωρούν ότι ο Παναθηναϊκός διαλύθηκε ή διαλύεται, απλώς θα τους αναφέρω ότι δεν διαλύονται έτσι ομάδες με το μέγεθος και τον λαό του Τριφυλλιού. Επίσης, όσοι λένε (ακόμη και δημοσιογράφοι) ότι ο Παναθηναϊκός περνά τη χειρότερη διοικητική κρίση της ιστορίας του, προφανώς δεν γνωρίζουν την πραγματική ιστορία του συλλόγου. Επειδή δεν είναι της παρούσης το μάθημα παναθηναϊκής ιστορίας, ας ρωτήσουν κανέναν παλιότερο ή ας ξεφυλλίσουν κανένα σχετικό βιβλίο.

Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε ότι μπορεί αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός διοικητικά να είναι ακέφαλος μετά την παραίτηση Πατέρα, αλλά τα έχουμε ξαναζήσει αυτά και πρόσφατα. Επίσης, υπάρχει ιδιοκτησία και υπάρχουν μέτοχοι. Δεν ψάχνουμε με το τουφέκι τους επενδυτές (όπως κάνουν άλλες ομάδες). Αν τώρα σε κάποιον δεν αρέσει και θέλει να αποχωρήσει, με γεια του με χαρά του να το κάνει. Ο Παναθηναϊκός είναι μαγαζί γωνία και οι επενδυτές θα βρεθούν. Σε τελική ανάλυση, μπορεί να έρθει και ο… ορίτζιναλ Αμπράμοβιτς, ο οποίος φαίνεται ότι ψάχνεται πολύ με το ποδόσφαιρο, αφού μπαίνει και σε ομάδες τύπου Κοπεγχάγης. Σε όποιον αρέσει λοιπόν…

Γενικώς, το πολυμετοχικό σχήμα αποτελείται από πολλούς εύπορους Παναθηναϊκούς, οι οποίοι έχουν την αποκλειστική ευθύνη (άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο) για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή ο σύλλογος. Βαρδινογιάννης, Βγενόπουλος, Πατέρας, Γιαννακόπουλος και ακολούθως οι υπόλοιποι μέτοχοι έχουν μερίδιο για τα χάλια που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός εντός και εκτός γηπέδων. Και μη μου πείτε ότι ο ένας δεν φταίει, ο άλλος δεν είχε τη διαχείριση ή δεν συμμετείχε στις αποφάσεις. Άπαντες είναι συμμέτοχοι και συνένοχοι στο ίδιο έγκλημα, επαναλαμβάνω, με μεγαλύτερο ή μικρότερο μερίδιο ευθύνης.

Αυτός που δεν φταίει σε τίποτα είναι ο κόσμος του Παναθηναϊκού, ο οποίος δεν ευθύνεται για τις καλές ή τις κακές σχέσεις που έχουν μεταξύ τους οι μέτοχοι, για τα παιχνίδια που παίζονται στο παρασκήνιο, για τις λυκοφιλίες που δημιουργήθηκαν με φόντο το Τριφύλλι, για τις μεταγραφές και τις εν γένει επιλογές που έγιναν (ή δεν έγιναν) σε όλα τα επίπεδα στην ομάδα.

Να ξέρετε πάντως ότι ακόμη είναι νωρίς και έχει δρόμο η ιστορία στα πολυμετοχικά. Ό,τι και αν σας λένε, ό,τι και αν σας γράφουν, μη βγάζετε πρόχειρα και αβίαστα συμπεράσματα. Υπομονή και πάλι υπομονή, και το τοπίο αργά ή γρήγορα θα ξεκαθαρίσει.

Και κάτι τελευταίο επί προσωπικού. Ο κομπλεξισμός και η αστειότητα ορισμένων δεν έχει όρια. Οι άνθρωποι βλέπουν φαντάσματα και στον ύπνο τους και στον ξύπνιο τους. Επειδή δεν έγραψα για πέντε ημέρες, κάποιοι συμπέραναν ότι κρυβόμουν. Μη γελάτε, ειπώθηκαν και γράφτηκαν αυτά τα πράγματα. Σόρι μάγκες, την επόμενη φορά θα σας ενημερώνω για το πρόγραμμά μου και την άδεια που παίρνω. Από κάτι τέτοια μικρά και ασήμαντα πραγματάκια πάντως μπορείς να αντιληφθείς ότι η αρρώστια κάποιων είναι ανίατη. Προφανώς, η συγγνώμη που είχα ζητήσει προ μηνών από τον κόσμο, για κάποιους παραμένει ασυγχώρητη και αχώνευτη…
 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ