Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΝΟΗΜΑ ΣΤO «ΔΙΠΛΟ» ΤΗΣ ΠΟΝΤΓΚΟΡΙΤΣΑ

Ο Χρήστος Μπαρούνης γράφει για τη νίκη επί της Μπούντουτσνοστ που στο «ταμείο» του δύσβατου και κομβικού Νοέμβρη θα πρέπει να τη θυμόμαστε ως εκείνη που έφερε τον Παναθηναϊκό… κερδισμένο και όχι απλά νικητή.

Ο Παναθηναϊκός πρέπει να δώσει νόημα στo «διπλό» της Ποντγκόριτσα

Μην γελιόμαστε. Όσο κι αν κάποιοι είχαν κυριευτεί από τα δαιμόνια του παρελθόντος (πρόσφατου και μη), κανείς μας δεν μπορούσε να στριμώξει στο μυαλό του άλλο αποτέλεσμα πέραν της νίκης επί της Μπούντουτσνοστ. Ούτε αποτελεί ή θα αποτελέσει παράσημο για τον Παναθηναϊκό αυτή η νίκη.

Αν…

Αν αυτή η νίκη δεν αποτελέσει το θεμέλιο πάνω στο οποίο θα χτίσει χαρακτήρα, αν ο Παναθηναϊκός δεν κερδίσει έδαφος στην ψυχολογική μάχη των τελευταίων ετών με τα εκτός έδρας παιχνίδια, αν δεν συνεχιστεί η αποτελεσματική αντίδρασή του στα ακόμα πιο δύσκολα ματς που έπονται, αν αυτή η νίκη στην Ποντγκόριτσα δεν αποδειχτεί καλός οιωνός για τον πολύ δύσκολο μήνα Νοέμβρη των έξι ευρωπαϊκών αγώνων (οι τέσσερις εκτός έδρας), των δύο ντέρμπι με τον Ολυμπιακού και του ενός αγώνα Κυπέλλου.

Προς Θεού. Δεν συγκρίνουμε τη Μπούντουτσνοστ με τον Προμηθέα (αν και η σύγκριση δεν θα ήταν και «παράλογη), ωστόσο μην ξεχνάμε ότι το ένα ματς ήταν… ένα ματς από τα υπόλοιπα 25, ενώ το άλλο της Πάτρας είναι… ένα ματς, ένα εισιτήριο, ένα νοκ άουτ παιχνίδι. Μια κι έξω…

Επιβίωσε, έσπασε ρόδι, κέρδισε πράγματα

Στην Ποντγκόριτσα ο Παναθηναϊκός δεν έδινε απλά αγώνα Ευρωλίγκας. Έδινε αγώνα επιβίωσης. Όχι γιατί αν το έχανε δεν είχε άλλες… 25 ευκαιρίες να το ρεφάρει, αλλά γιατί με τέτοιο timing και τέτοιο πρόγραμμα να ακολουθεί, σε ενδεχομένη δεύτερη συνεχόμενη (και τρίτη συνολικά) γκέλα των «πρασίνων», οι μετασεισμοί θα ήταν τέτοιοι, θα ήταν τόσο άμεσοι, που το βουνό των πολλών, δύσκολων και κομβικών αγώνων μπροστά του θα είχε ακόμα μεγαλύτερη κλίση.

Κι αυτή τη μάχη κατάφερε να την κερδίσει. Με όποιο τρόπο, με όποιο παίκτη, σε όποιο σημείο του αγώνα.. Το ένστικτο της επιβίωσης λειτούργησε στο τέταρτο δεκάλεπτο χάρη σε παιδιά που μάλλον είχαν… άγνοια κινδύνου, όπως ο Τόμας, ο Λεκαβίτσιους και ο Παπαγιάννης, ή παραήταν έμπειρα για να φοβηθούν όπως η «παλιοσειρά» Λοτζέσκι και ο «ψημένος» σε τέτοιες καταστάσεις Παπαπέτρου. Λάθη έγιναν, από όλους, και από τον προπονητή και από παίκτες που δεν πρέπει να γίνονται (Λάσμε-Γκιστ πρέπει να ανέβουν άμεσα), ωστόσο σε μια βραδιά επιβίωσης, αυτό που μετράει είναι να τη… βγάλεις ζωντανός. Ο Παναθηναϊκός το κατάφερε, κερδίζοντας τα… δαιμόνια που τον κυνηγούν τα τελευταία χρόνια (και εμφανίστηκαν από το πρώτο κιόλας εκτός έδρας παιχνίδι του Μονάχου) και μαζί με αυτά, κερδίζοντας και πράγματα ή πρόσωπα ( ψυχολογία, χαρακτήρα, Παπαγιάννης).

Ήταν όντως… απλά μία νίκη;

Η νίκη, ή μάλλον το «διπλό» (το πρώτο) στην Ποντγκόριτσα ήταν ένα αποτέλεσμα που κανείς δεν θα θυμάται γιατί κανείς δεν μπορούσε να μην περιμένει. Από την άλλη, όμως, ίσως αυτό το αποτέλεσμα μπορέσει να αποδειχτεί «εφαλτήριο» στο τέλος του μήνα και εχέγγυο για τη συνέχεια στο «ταμείο» της σεζόν. Φαίνεται περίεργο και βιαστικό για ματς στις αρχές Νοέμβρη. Στον «καυτό» Νοέμβρη που έχει, όμως, μπροστά του ο Παναθηναϊκός και στην δεδομένη στιγμή όπου…καίγεται για νίκες βαθμολογικής και ψυχολογικής «ανάπλασης» αυτή η νίκη επί της Μπούντουτσνοστ μπορεί να είναι και κάτι παραπάνω από «απλή».

Και πάλι «αν»

Αυτό, αν ο αποφορτισμένος από το άγχος του «πρέπει» στην Ποντγκόριτσα Παναθηναϊκός, καταφέρει να βγάλει αυτή του την ηρεμία -πια- στην Πάτρα με την πρόκριση στην επόμενη φάση του Κυπέλλου, αν η ομάδα του 3-2 γίνει η ομάδα του 4-2 απέναντι στον Ολυμπιακό (που θα πάει έτσι στο 3-3) την Παρασκευή, παίρνοντας βαθμολογικό και ψυχολογικό προβάδισμα έναντι του «αιωνίου» (και άμεσου ανταγωνιστή στην Ευρώπη) και τέλος-τέλος αν μέσα στον δύσβατο και κομβικό Νοέμβρη βρει τον δρόμο του, σε εικόνα, απόδοση και αποτελεσματικότητα.

Σε λίγες ημέρες, λοιπόν, κι ακόμα περισσότερο στα τέλη Νοέμβρη, θα ξέρουμε τις...ευεργετικές ιδιότητες της νίκης επί της Μπούντουτσνοστ στον Παναθηναϊκό κι αν αυτό το πρώτο διπλό ήταν ένα… ξόρκι στην κατάρα των εκτός έδρας αγώνων και το έναυσμα για την (επαν)εκκίνησή του. Αλλιώς θα ήταν απλά μία νίκη χωρίς… νόημα και οφέλη.

Υ.Γ: 3 στα 123 ματς άποντος σημαίνει μια φορά στα… 40 παιχνίδια. Άρα, αυτό του Λάνγκφορντ στην Ποντγκόριτσα ας το ξεχάσουμε.
Υ.Γ2: Ωραίος ο μικρός (2,20 και τον λέμε «μικρό, μάλλον οξύμωρο)
Υ.Γ3: Ο Παπαπέτρου βγάζει αυτοπεποίθηση και ποιότητα
Υ.Γ4: Έχει γίνει παίκτης ομάδας ο Παππάς. Και μπράβο του

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τρίτη, 26 Μαρτίου