ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΣΤΟΝ ΚΑΛΑΘΗ

Μέχρι κι ο Πανσερραϊκός έκανε κωλοτούμπα για τον Καλάθη. Εμείς τι περιμένουμε; Γράφει ο Χρήστος Μπαρούνης

Οφείλουμε όλοι μία συγγνώμη στον Καλάθη

Στην Ελλάδα είναι γνωστό ότι όλοι, τα ξέρουμε όλα. Σε όλα τα επίπεδα. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, πόλο, τένις, κρίκετ. Κι όχι μόνο στον αθλητισμό. Είμαστε προπονητές, ποδοσφαιριστές, μπασκετμπολίστες, αλλά και οικονομολόγοι, δικηγόροι, μελλοντολόγοι. Και κυρίως, μετά Χριστόν προφήτες.

Η περίπτωση του Καλάθη είναι το πιο τρανό παράδειγμα. Και το μεγαλύτερο ξεμπρόστιασμα όλων μας. ΟΛΩΝ! Δημοσιογράφων, φιλάθλων, οποιουδήποτε ασχολείται με το άθλημα. Ή και όχι.

Η κριτική των περισσοτέρων στον παίκτη ήταν από επιδερμική έως αστεία και καφενειακή. Αλλά πάντα αφοριστική. Με μόνιμη δικαιολογία την καραμέλα του τριπόντου. Λες και ο Καλάθης ήρθε στον Παναθηναϊκό ως σουτέρ, χωρίς να το ξέρει ούτε ο ίδιος, ούτε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλους που τον έφερε πίσω στην Ελλάδα. Μόνο όσοι τον έκραζαν. Από παντού. Από τα πληκτρολόγια μέχρι και την εξέδρα.

Μάλιστα, εκτός από προπονητές κάποιοι, θέλοντας να κάνουν επίδειξη και του πτυχίου οικονομικών που προφανώς διαθέτουν, έκριναν ότι τα λεφτά που παίρνει είναι πολλά. Γνωστό άλλωστε ότι αρκετοί φίλαθλοι είναι ΚΑΙ εφοριακοί. Αγνοούσαμε βέβαια την υπεραξία που πληρώνεις για να (επανα)φέρεις έναν παίκτη από το NBA. Ξεχνούσαμε προφανώς την λειψανδρία των γκαρντ και δη των playmakers που υπάρχει στην Ευρώπη. Παραλείπαμε τη συνάρτηση αυτών των δύο που κάνει ακόμη πιο αισθητό το έλλειμά τους και ακόμα πιο ακριβό το… μάρμαρο που πρέπει να πληρώσεις για να τους κρατήσεις στη Γηραιά ήπειρο.

Θα τολμήσω και θα γράψω, με κάθε ρίσκο (άλλωστε μπροστά στο κράξιμο που έχει φάει αυτό το παιδί, μάλλον ωχριά κάθε υπερβολικό θετικό σχόλιο) πως αυτή τη στιγμή, ο Καλάθης είναι ο πληρέστερος και ο πιο φορμαρισμένος γκαρντ της Ευρώπης. Και μάλιστα θα το συγκεκριμενοποιήσω, γράφοντας πως αυτή τη στιγμή είναι μακράν του δεύτερου, ο καλύτερος και ο πιο επιδραστικός playmaker της ηπείρου.

Ας βρούμε άλλον παίκτη που να μπορεί ταυτόχρονα να παίζει τέτοια άμυνα, να οργανώνει το ίδιο μαεστρικά, να τρέχει υποδειγματικά στο τρανζίσιον, να μοιράζει με τέτοια συνέπεια και συνέχεια τόσες ασίστ, να κλέψει, να κατεβάζει ριμπάουντ και μέσα σε όλα αυτά να σκοράρει κιόλας (συχνά και με τρίποντο). Κι όλα αυτά, στην ηλικία των 29 (ούτε).

Αν τον βρούμε, τότε σίγουρα πρέπει να τον φέρουμε στην Ελλάδα. Μέχρι τότε, καλύτερα να ζητήσουμε όλοι μας μία συγγνώμη από τον Νικ Καλάθη. Είτε γιατί τον κράξαμε, είτε γιατί τον κοροϊδέψαμε, είτε γιατί τον γιουχάραμε. Μέχρι κι ο Πανσερραϊκός το έκανε. Εμείς όχι;

Υ.Γ: Το ματς της ζωής του (αμυντικά) στο break της Βαρκελώνης το 2011. Το ματς της ζωής του (γενικά) στην Κωνσταντινούπολη.

Υ.Γ2: Έχει ξαναπροσεγγίσει το triple double ο Νικ. Πέρυσι στη Μπάμπεργκ.

Υ.Γ3: Το πιο σημαντικό όλων είναι ότι σε 36 λεπτά συμμετοχής, με 29 πόντους και την μπάλα να περνά από τα χέρια του περισσότερες φορές και δευτερόλεπτα από κάθε άλλον, είχε μόλις 2 λάθη.   

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου