ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΕΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΙΑ…

Αυτό το πράγμα που συμβαίνει με τον Παναθηναϊκό, είναι πραγματικά παρανοϊκό…

Μαζί σου μια ζωή μες την παράνοια…

Βλέπεις μια ομάδα που δεν μπορεί να… περπατήσει μερικά 24ωρα νωρίτερα να αποκλείεται με «κάτω χέρια» από τον Ατρόμητο. Έναν Ατρόμητο που φέτος ζορίζεται ακόμα και να βγει πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Μια ομάδα με… μηδέν οξέα και μηδέν λιπαρά, που κατάφερε να αποκλειστεί για πρώτη φορά στην ιστορία του Συλλόγου μετά από 0-0 στο πρώτο ματς στην έδρα της. Πιστεύεις πως πραγματικά αυτό το σύνολο, δεν μπορεί να αποδώσει κατάλληλα εκτός έδρας και το ηθικό της είναι στα τάρταρα. Αρχίζεις να αποδέχεσαι πως αυτή είναι η ποιότητα της ομάδας, πως αντί για το βήμα παραπάνω φέτος έγιναν πολλά βήματα προς τα πίσω και ότι το μόνο που μπορεί να γίνει πια, είναι «χτίσιμο» κάποιων βάσεων για την επόμενη σεζόν.

Κι έρχεται η Κυριακή. Με ψυχολογία υπό του μηδενός, σε ένα γήπεδο που παραδοσιακά σε δυσκολεύει και με μια ομάδα που «διψάει» για να πάρει βαθμούς. Απέναντί του, ο Παναθηναϊκός είχε και τον Δελφάκη που τα… έκανε όλα. Κόκκινη κάρτα, «έπνιξε» πέναλτι, άφησε τους Ηπειρώτες να παίζουν πάλη, κατς και οποιαδήποτε άλλη πολεμική τέχνη τους ερχόταν στο μυαλό για να σταματήσουν το «τριφύλλι». Η λογική, λέει πως οι «πράσινοι» θα έπρεπε να «λυγίσουν», να χάσουν και να μην ανοίξει… μύτη. Άλλωστε, όλοι οι στόχοι πια έχουν κάνει «φτερά»…

Αμ δε! Έρχεται η… παράνοια, που λέμε παραπάνω, του Παναθηναϊκού να σε «αρρωστήσει». Διότι οι παίκτες και ο Στραματσόνι έβγαλαν απίστευτο πάθος, τρομερό χαρακτήρα και πήραν ένα «καρυδάτο» διπλό με 3-0 μέσα στους «Ζωσιμάδες». Είναι, λοιπόν, να τρελαίνεσαι. Γιατί βλέπεις τι μπορεί να κάνει αυτή η ομάδα, και σου έρχεται στο μυαλό αυτή η τρισάθλια εικόνα του Περιστερίου. Βγάζεις… σπυράκια, γιατί και οι υπόλοιποι που προκρίθηκαν στο Κύπελλο δεν μας… θάμπωσαν με τη μπάλα που έπαιξαν αυτή την αγωνιστική και το τελευταίο διάστημα γενικότερα.

«Γιατί ρε δεν τρέχατε και δεν λυσσάγατε με τον Ατρόμητο;» είναι η πρώτη ερώτηση που σου έρχεται στο μυαλό. Η δεύτερη ερώτηση είναι «καλά, είμαστε τόσους βαθμούς πίσω, δεν πάμε για τίποτα και μας περνάει χειρουργείο ο Δελφάκης; Τι φοβούνται;». Ούτε το ένα, ούτε το άλλο έχει ξεκάθαρη απάντηση. Τουλάχιστον, ας φροντίσει ο Παναθηναϊκός από εδώ και πέρα να τους αναγκάζει να επιστρατεύουν κι άλλα… χειρουργικά εργαλεία. Για να δώσει χαρά στον κόσμο του, που τη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ, αλλά και για να φτιάξει από τώρα την ομάδα που του χρόνου θα είναι σε τροχιά τίτλων και όχι… χτισίματος για του παραχρόνου…

ΥΓ. «Πρόβες» για το Φάληρο κάνουν τα όργανα, εκτελεστικά και διοικητικά, της ΚΕΔ με διαιτησίες σαν του Δελφάκη; Αρκετή… παράνοια ζούμε, μην μας φορτώνετε κι άλλη…

ΥΓ2. Το θέμα είναι το πράγμα να καθαρίσει, όχι να βρούμε νέο «χαλίφη» στη θέση του παλιού

ΥΓ3. Δεν αντέχεται (ή μήπως δεν αντέχετε) το 50-50 τελικά;

ΥΓ4. Με τέτοιο Μπεργκ όλη τη χρονιά, θα συζητάγαμε άλλα...

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου