ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ…

Ο «ουρανός» του ΟΑΚΑ θα είναι για πάντα γεμάτος με το πιο λαμπρό αστέρι στην ιστορία του Παναθηναϊκού, που θα οδηγήσει την αυτοκρατορία του ακόμα πιο μακριά…

Ταξίδια στο φεγγάρι…

Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς όσα ζήσαμε το διήμερο της Πέμπτης και της Παρασκευής στο ΟΑΚΑ. Κάθε δευτερόλεπτο που κυλούσε από τις 20:00 της Πέμπτης κι έπειτα, ήταν ιστορικό κι ως τέτοιο θα αντιμετωπίζεται για πάντα. Όσοι είχαμε την τύχη και την ευλογία να βρεθούμε στο τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος», δεν θα ξεχάσουμε ποτέ όλα όσα έγιναν. Όπως ποτέ και κανένας δεν πρόκειται να ξεχάσει όλα όσα πρόσφερε ο Παύλος Γιαννακόπουλος. Όχι μόνο στον Παναθηναϊκό, αλλά συνολικά στο ελληνικό μπάσκετ, τον ελληνικό αθλητισμό και κυρίως στην κοινωνία. Δεν χρειάζεται εμείς να λέμε πολλά. Μιλούν οι πράξεις που έκανε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Από μόνο του το μεγαλείο του ανδρός είναι αρκετό για να κάνει ακόμα και τον πλέον αδαή να κατανοήσει γιατί το «Παύλος Γιαννακόπουλος» ήταν το γεγονός της χρονιάς, πριν καλά – καλά αυτή ξεκινήσει…

Ο τρόπος που επέλεξε η οικογένεια Γιαννακόπουλου, η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ αλλά και άνθρωποι από την ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ να τιμήσουν τον δημιουργό της κορυφαίας ομάδας στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, καταδεικνύει και το ποιόν του. Ο σεβασμός που έδειξαν άπαντες, φίλοι, συνοδοιπόροι, αντίπαλοι, ακόμα και μικρά παιδιά που δεν έζησαν στο ακέραιο την τεράστια διαδρομή του στα αθλητικά και επιχειρηματικά δρώμενα, απόδειξη για το πόσο τεράστια είναι η απώλεια για όλους μας. Είναι όμως και τεράστια τιμή να λέμε πως ήμασταν κι εμείς εκεί, πως το ζήσαμε. Θα το διηγούμαστε σε λίγα χρόνια σαν ένα σημείο – σταθμό στην ιστορία του Παναθηναϊκού και του ελληνικού αθλητισμού.

Όποια στιγμή, άλλωστε, κι αν επιλέξει κανείς να απομονώσει από το τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος», θα είναι το ίδιο συγκινητική και ιστορική. Το λάβαρο που πήρε θέση δίπλα σε όσα «κέρδισε» ο Παναθηναϊκός λόγω του Παύλου Γιαννακόπουλου, το μυθικό κορεό ρεκόρ των παιδιών της Θύρας 13 – των παιδιών του κυρίου Παύλου όπως γράφουν και τα πανό – τα δάκρυα απλών φιλάθλων, η συγκίνηση κι η απίστευτη στάση του Σιμόν Μιζράχι που έκλεισε 72 ώρες στην Αθήνα και δεν έφυγε λεπτό από το ΟΑΚΑ και από όλες τις εκδηλώσεις, η φόρτιση σύσσωμης της οικογένειας Γιαννακόπουλου που βρέθηκε στο γήπεδο, η παρουσία όλου του Παναθηναϊκού που ήταν «ένας, ενιαίος και αδιαίρετος» όπως ακούγαμε τον κύριο Παύλο να δηλώνει διαρκώς και να οραματίζεται να το πετύχει, η παρουσία παλιών και νέων σημαντικών ανθρώπων του μπάσκετ, του αθλητισμού και της κοινωνίας γενικότερα, η προσπάθεια της ομάδας του Πασκουάλ να φανεί αντάξια  της περίστασης, οι δηλώσεις, οι εικόνες, τα συναισθήματα… Τα πάντα ήταν όπως έπρεπε και όπως θα ήθελε να είναι και ο ίδιος ο κύριος Παύλος.

Ήταν ένα ταξίδι στο… φεγγάρι. Όπως αυτό που φώναζαν κάποτε οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, όταν ο Παύλος Γιαννακόπουλος είχε μετατρέψει την ομάδα του σε μια «μηχανή κατάκτησης τίτλων», με σεβασμό σε κάθε αντίπαλο και σεβασμό στο ίδιο το άθλημα. Η αυτοκρατορία του Παναθηναϊκού που χτίστηκε από τον Παύλο Γιαννακόπουλο είχε κάνει τον κόσμο της ομάδας κάποτε να φωνάζει «Παύλο Θεέ κανόνισε ταξίδια στο φεγγάρι, δεν μας χωράει πια η γη και έχουμε σαλτάρει…». Τέτοια «μαγικά» κι ονειρεμένα ταξίδια έκανε ο Παναθηναϊκός και θα συνεχίσει να τα κάνει. Απόδειξη για αυτό είναι το πώς η οικογένεια Γιαννακόπουλου και η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ τίμησαν τη μνήμη του τεράστιου Παύλου Γιαννακόπουλου για ακόμα μια φορά. Έγινε ξεκάθαρο πως η κληρονομιά, η παρακαταθήκη και η φιλοσοφία του πατριάρχη του Συλλόγου, θα ακολουθούνται εσαεί. Κι αυτό θα οδηγήσει τον Παναθηναϊκό σε νέα ταξίδια, στους πιο φωτεινούς γαλαξίες που αντλούν τη λάμψη τους από το πιο δυνατό και καθαρό αστέρι που υπάρχει πια στον «ουρανό» του ΟΑΚΑ. Αυτό του Παύλου Γιαννακόπουλου…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου