ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΙΣΣΑ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΠΑΠΠΑΣ (VIDEO)

Η διαφορετική αντιμετώπιση των 17χρονων παιδιών, δείχνει και τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα σε δυο συλλόγους και δυο κόσμους… 

Για κάθε Μίσσα, υπάρχει ένας Παππάς (video)

Τα προβλήματα του Παναθηναϊκού τα γνωρίζουμε όλοι. Το γεγονός ότι ο Σύλλογος περνάει δυσκολίες είναι αδιαμφισβήτητο αλλά τούτη δεν είναι η ώρα για να ανοίξουμε τη συζήτηση για το ποιος ευθύνεται, ποιος πήρε για παράδειγμα την απόφαση να κατέβει το «τριφύλλι» στα πρωταθλήματα αρκετών ομαδικών σπορ και να γράφει «μαύρες σελίδες» στην ιστορία του ή για το γιατί αυτό δεν αποφεύχθηκε. Αυτό που θέλουμε να πούμε είναι πως καλό θα ήταν να αναθεωρήσουν μερικοί τη… στάση ζωής που έχουν σαν Παναθηναϊκοί. Αυτό το… υπεράνω που χαρακτηρίζει τους «πράσινους» φιλάθλους, ήρθε η στιγμή που γύρισε μπούμερανγκ και που το πληρώνουμε πολύ ακριβά…

Το αποτέλεσμα του αγώνα της Α1 μπάσκετ γυναικών με το Ελληνικό, που αγοράστηκε από τον Ολυμπιακό και πλασάρεται ακόμα και από μεγάλα «αντικειμενικά» media ως «επανίδρυση του τμήματος», δείχνει το γιατί δεν πρέπει ποτέ να «στρογγυλεύουμε» καταστάσεις. Ό,τι έχουμε να κάνουμε να το κάνουμε, κι ό,τι έχουμε να πούμε να το λέμε. Όπως για παράδειγμα κάνει ένας από τους αγαπημένους αθλητές της «πράσινης» κερκίδας κι έχει βγει στα… μανταλάκια για αυτό. Για τον Νίκο Παππά ο λόγος που δεν μασάει τα λόγια του και για αυτό μονίμως τους… χαλάει τη «μανέστρα»… Ο συγκεκριμένος ανήκει στην δεύτερη κατηγορία, αυτών που τα λέει όπως τα νιώθει, που τα κάνει όπως νομίζει ότι πρέπει. Λάθος; Λάθος. Να συμφωνήσουμε σε αυτό. Τουλάχιστον δεν… κουβαλάει απωθημένα και συμπλέγματα.

Όπως φάνηκε πως κουβαλούν άλλοι. Που πλήρωσαν για να αγοράσουν μια έτοιμη ομάδα, πλήρωσαν για να τη δουν να σηκώνει ευρωπαϊκό τρόπαιο (αλλά έφαγαν το χαστούκι τους κι ηρέμησαν), και που περίμεναν… πως και πώς να βρουν τον Παναθηναϊκό πεσμένο για να κάνουν… ρεκόρ και να «γράψουν ιστορία». Ναι, πράγματι. Το ρεκόρ που έκαναν δύσκολα θα ξεπεραστεί, αφού ο Παναθηναϊκός αν τους βρει σε τέτοια κατάσταση λογικά δεν θα κάνει τα ίδια καραγκιοζιλίκια και θα κρατήσει μια πιο μετριοπαθή στάση. Αν και κόντρα σε αυτό το σωματείο, μετά και από αυτά που έγιναν στο μπάσκετ γυναικών, θα πρέπει να αναθεωρηθεί η στάση του Συλλόγου και των φίλων του, όπως αναφέραμε παραπάνω…

Το χειρότερο όλων χθες, όμως, ήταν η παρουσία του Κώστα Μίσσα στον πάγκο του ΟΣΦΠ και η αδράνεια ή ο φόβος του να τραβήξει το… φρένο στην ομάδα του. Προσέξτε, για να μην παρεξηγηθούμε. Δεν μιλάμε ούτε για… λύπηση, ούτε για σεβασμό (έννοια άγνωστη σε αυτούς). Αν ο Παναθηναϊκός είχε αθλήτριες της ίδιας ηλικιακής κατηγορίας με αυτές του Ελληνικού, και ήταν τόσο κακή η ομάδα ας έχανε και με 172 πόντους διαφορά. Αυτά τα έχει ο αθλητισμός.

Το γεγονός, όμως, ότι ο Παναθηναϊκός έπαιζε με κορίτσια 16 και 17 ετών, την ώρα που απέναντι υπήρχαν παίκτριες αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, επαγγελματίες και με χρόνια εμπειρίας, φορτώνει με ακόμα περισσότερα βάρη τον Μίσσα. Έναν άνθρωπο που ήταν υπεύθυνος για εθνικές ομάδες μικρών ηλικιών εδώ και χρόνια. Έναν άνθρωπο που έχει δουλέψει με κορίτσια της ηλικίας αυτής, που ξέρει τι σημαίνει για τον ψυχισμό ενός παιδιού μια τέτοια κατάσταση. Έναν άνθρωπο που έχει φορέσει και τη φανέλα του Παναθηναϊκού, που έχει φάει το μπάσκετ με το κουτάλι κι έχει τεράστιες γνώσεις, κι όμως, προχώρησε σε αυτή την ασέβεια την οποία έκανε ακόμα χειρότερη με τις δηλώσεις του μετά το τέλος του αγώνα όταν λίγο – πολύ μας είπε πως «δεν μας ενδιαφέρει που έπαιζαν με παιδιά, εμείς είμαστε Ολυμπιακός και πρέπει να σαρώνουμε». Η φράσης «χάσαμε πάσα ιδέα», χάνει και το νόημά της πια…

Πάντως, επειδή δεν πέρασε δα και κανένας αιώνας, ακόμα περιμένουμε τον Κώστα Μίσσα και τους συνεργάτες του, να μιλήσουν «μετά το Ευρωμπάσκετ», όπως είχαν πει. Επίσης, περιμένουμε να μας εξηγήσουν και να καταλάβουμε, γιατί τελικά δεν κλήθηκε την τελευταία φορά στην εθνική ομάδα ο Παππάς. Ίσως επειδή αυτό το… κωλόπαιδο, ο «τσόγλανος», ο «αλήτης» (και πόσα ακόμα δεν του έχουν σούρει), δεν είναι σαν κι αυτούς τους «ανθρώπους του αθλήματος», τους «στρατιώτες του μπάσκετ», τους «ανθρώπους με παιδεία»… Ίσως επειδή ο Παππάς δεν… κρύβεται, ούτε παίρνει… χαρτάκι να πατήσει πάνω σε παιδάκια για «να γράψει ιστορία» όπως κομπάζουν από χθες στον Πειραιά…

Ίσως επειδή ο Παππάς, όταν βρήκε απέναντι του στο παρκέ έναν 17χρονο και το παιχνίδι είχε ήδη κριθεί, φρόντισε να του δείξει τη χαρά του αθλήματος και όχι να τον ποδοπατήσει. Πως; Θυμηθείτε στο βίντεο που ακολουθεί, και πιθανότατα θα συμφωνήσετε πως για κάθε «Μίσσα», υπάρχει κι ένας «Παππάς»… 

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου