ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΤΑΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΡΑΣΕΙ!

Στον Παναθηναϊκό απαιτούνται άμεσα κινήσεις που θα βελτιώσουν όσο το δυνατό περισσότερο την κατάσταση, αφού η υπομονή πια είναι είδος προς… εξαφάνιση! Γράφει, ο Χρήστος Γιαννούλης…

Επειδή δεν αντέχεται, πρέπει να δράσει!

Το χειρότερο όλων για τον Παναθηναϊκό, είναι πως έχει πάψει να προκαλεί εντύπωση όταν κάνει «γκέλα» όπως αυτή στην Κέρκυρα. Δυστυχώς ο «οργανισμός» του Παναθηναϊκού δείχνει να… συνηθίζει σε τέτοια αποτελέσματα κι αυτό μπορεί να επιφέρει μόνο ακόμα πιο δυσάρεστη συνέχεια παρά βελτίωση. Οι μόνες «δικλείδες ασφαλείας» που υπάρχουν αυτή τη στιγμή είναι κάποιοι άνθρωποι σε καίρια πόστα στο ποδοσφαιρικό τμήμα που γνωρίζουν καλά τι σημαίνει για το «τριφύλλι» να μην μπορεί να επιβληθεί σε ομάδες που είναι υποδεέστερες των «πράσινων» σε όλα. Η παρουσία του Νίκου Λυμπερόπουλου, του Μαρίνου Ουζουνίδη, του Τάκη Φύσσα και του Δημήτρη Σαραβάκου δίνει την αίσθηση πως θα υπάρξει αντίδραση, πως δεν θα είναι «another day at job» τέτοια αποτελέσματα, κάτι που δυστυχώς έχει συμβεί κατά κόρον τα τελευταία χρόνια.

Το λάθος του Παναθηναϊκού

Ειδικότερα την τελευταία διετία, κατά την οποία ο Παναθηναϊκός θεωρητικά αύξησε το μπάτζετ του και έφυγε από την πεπατημένη της διετίας 2013-2015 βάζοντας ψηλά τον πήχη των απαιτήσεων, το φαινόμενο αυτό δεν έπρεπε να υπάρχει σε καμία περίπτωση. Διότι έτσι δείχνουν κάποιοι πως δεν αισθάνονται, δεν νιώθουν και πάνω από όλα δεν σέβονται πρώτα από όλα τη φανέλα, την ιστορία και τον κόσμο της ομάδας και σε δεύτερη φάση την επένδυση και την οικονομική θυσία που κάνει η διοίκηση της ομάδας. Ο Παναθηναϊκός επί της ουσίας την τελευταία διετία έχει επιστρέψει στην κατάσταση που βρέθηκε τη σεζόν 2012-2013. Την πρώτη σεζόν «διακυβέρνησης» από τον Γιάννη Αλαφούζο, ο οποίος πίστεψε πως μπορούσε να τα βάλει με το ποδοσφαιρικό παρακράτος και να βγει νικητής από την αρχή, ξεμπροστιάζοντας τη βρώμικη δράση του. Κατάλαβε γρήγορα πως αυτό δεν ήταν εφικτό έτσι απλά, προφανώς και πετσόκοψε το μπάτζετ γιατί είδε πως αντί να μειωθούν τα χρέη και τα ανοίγματα θα μεγάλωναν αν δεν υπήρχε η «στροφή» στους νεαρούς Έλληνες και σε φθηνούς αλλά ποιοτικούς ξένους ποδοσφαιριστές που αναζητούσαν restart κι είχαν φιλοδοξίες.

Κάπως έτσι δομήθηκε ο Παναθηναϊκός – που να υπενθυμίσουμε δεν είχε βγει καν Ευρώπη και μακάρι να αποφύγει το ίδιο «κάζο» φέτος γιατί έτσι όπως το πάει… απειλεί και πάλι αντίστοιχες καταστάσεις - το καλοκαίρι του 2013, με αρκετά παιδιά από τις ακαδημίες, την έλευση του Κουτρουμπή, του Καρέλη και την απόκτηση των Σίλντενφελντ, Μπεργκ, Μέντες, Πράνιτς και στην πορεία του Πέτριτς. Η νοοτροπία αυτή ως έναν βαθμό ακολουθήθηκε και την επόμενη σεζόν, με την απόκτηση του Στιλ, την επιστροφή των Νίνη και Μαυρία και την ακόμα μεγαλύτερη βελτίωση παικτών όπως ο Καρέλης που έκανε άλματα προόδου στην καριέρα του. Όμως, για μια στιγμή… Θυμάστε άραγε τι συζητούσε ο κόσμος του Παναθηναϊκού σε αυτή τη διετία; «Που πάμε με αυτούς;» ήταν ένα από τα μόνιμα θέματα της κουβέντας που άνοιγε είτε στο γήπεδο, είτε στα σχόλια ιστοσελίδων, είτε στα ερτζιανά είτε πολύ περισσότερο στα «ανθρωποφάγα» social media.

Αντέχετε νέο 2013;

Αυτή τη στιγμή πολλοί είναι οι φίλοι του Παναθηναϊκού που λένε «ας παίξουν οι μικροί». Ποντάροντας και στην παρουσία των Λυμπερόπουλου-Ουζουνίδη, που θυμίζει το δίδυμο Αναστασίου-Νταμπίζα ειδικότερα στην πρώτη του χρονιά που με βάση τις συνθήκες και τα δεδομένα ήταν απολύτως επιτυχημένο. Το ερώτημα όμως εδώ είναι τεράστιο και κρίσιμο. Όπως και πολύ δύσκολο να απαντηθεί. Αντέχει ο φίλος του Παναθηναϊκού να βλέπει το υπόλοιπο της χρονιάς βασικούς τους Μαρινάκη, Ευαγγέλου, Χουχούμη, Χατζηγιοβάνη και πάει λέγοντας; Προσέξτε! Μπορεί οι συγκεκριμένοι έχοντας αυξημένο χρόνο συμμετοχής να «βγουν» και να αποτελέσουν «κεφάλαιο» για την ομάδα τα επόμενα χρόνια. Ειδικότερα οι δυο πιο μικροί σε ηλικία που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να καούν. Το ερώτημα όμως παραμένει. Έχει την υπομονή ο φίλαθλος του Παναθηναϊκού να περιμένει; Να αντέξει κι άλλες τέτοιες βραδιές όπως αυτή στην Κέρκυρα ή όπως αυτή απέναντι στην ΑΕΚ, απέναντι στον Πλατανιά στην Κρήτη και πάει λέγοντας; Θα έχει την ίδια στήριξη μια τέτοια νέα προσπάθεια;

Η απάντηση, πιθανότατα, είναι πως πια δεν υπάρχει… ικμάδα υπομονής. Στον Παναθηναϊκό προφανώς και το καταλαβαίνουν αυτό. Για αυτό και ο Νίκος Λυμπερόπουλος πλέον έχει πάρει τη μπάλα στα δικά του… πόδια και φουλάρει για τις μεταγραφές. Προσθήκες που πρώτα από όλα θα δώσουν ποσοτικές λύσεις στον Ουζουνίδη, ο οποίος αυτή την περίοδο γυρνάει στον πάγκο και πιο πιθανό είναι να… σηκώσει τους Μαραγκό και Κόλα για ζέσταμα γιατί δεν βλέπει και κανέναν άλλον παρά να πορευτεί μόνο με αυτούς που του έχουν απομείνει με τόσους τραυματισμούς, τιμωρίες, απουσίες διεθνών, κοπάνες και τόσα άλλα!

Δεν πάει στα… τυφλά

Η ποιότητα προφανώς και είναι ζητούμενο και στο «τριφύλλι» δεν θα ψωνίσουν… στα κουτουρού (βλέπε εποχές Φορναρολί και Καζιγιάμα), ούτε βάση βιογραφικού και… δημοσίων σχέσεων (βλέπε Ιμπάρμπο, Σάμπα και πάει λέγοντας). Το σκάουτινγκ ανασυστάθηκε, ο «Λύμπε» έχει την ποδοσφαιρική γνώση και από τη στιγμή που δύσκολα θα βρει ο κόσμος την υπομονή για ένα νέο πλάνο «αλά 2013», η λύση των μεταγραφών είναι αναγκαίο «κακό» στην παρούσα φάση. Το καλοκαίρι, το συζητάμε από άλλη βάση το πράγμα. Εκεί θα φτιαχτεί μια ομάδα που θα έχει τις αρχές και τις αξίες που θέλει να περάσει ο Ουζουνίδης με τον Λυμπερόπουλο και που αρμόζουν στον Παναθηναϊκό. Για την ώρα, οι δυο τους προσπαθούν να συμμαζέψουν το… χάλι που βρήκαν από την προηγούμενη κατάσταση και προς τιμήν τους δεν έχουν αφήσει ούτε μια αιχμή για τους προκατόχους τους!

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Σάββατο, 21 Ιουλίου