Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ

Ο Παναθηναϊκός σε ένα πολύ δύσκολο διάστημα δείχνει επιτέλους να έχει καταλάβει τι χρειάζεται να κάνει αλλά και σε τι είδους πρωτάθλημα αγωνίζεται… Γράφει, ο Χρήστος Γιαννούλης.

Ο Παναθηναϊκός που αρχίζει να καταλαβαίνει

Γράφαμε πριν από το ματς με τον Πλατανιά πως ο Παναθηναϊκός δεν είχε άλλα περιθώρια και χρειαζόταν τη νίκη. Μια νίκη που πήρε παίζοντας ακόμα καλύτερα από ότι στα προηγούμενα παιχνίδια με τον Ουζουνίδη στον πάγκο. Ένα τρίποντο που ήρθε με χαρακτήρα και με τρόπο επαγγελματικό. Οι ποδοσφαιριστές έκαναν αυτό που ήθελε ο Έλληνας προπονητής, η ομάδα με όσο το δυνατό καλύτερη κατανομή δυνάμεων και με αρκετά καλύτερη εικόνα πήρε αυτό που ήθελε κι επιτέλους κατάφερε να εκμεταλλευτεί μια βαθμολογική απώλεια του Ολυμπιακού.

Χρειάστηκε να περάσει περίπου ένας χρόνος για να συμβεί αυτό, με τον Παναθηναϊκό αυτή τη φορά να μειώνει τη διαφορά στους 10 βαθμούς  από τους  «ερυθρόλευκους». Επαναλαμβάνουμε για να μην προτρέξει κανείς και πει πως «πουλάμε φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες». Όσο και να μην πείθει ο πρωτοπόρος, στο ελληνικό πρωτάθλημα τέτοιες διαφορές ανατρέπονται… μια φορά στις εκατό. Και αν. Πλην όμως, όταν είσαι ο Παναθηναϊκός είσαι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να κερδίζεις όλα τα παιχνίδια και ας μην σου φτάσουν στο τέλος. Για πρώτη φορά, λοιπόν, μετά τις 14 Φεβρουαρίου 2016, ο Παναθηναϊκός εκμεταλλεύτηκε μια απώλεια βαθμών των πρωτοπόρων. Τότε στις 13 Φλεβάρη ο ΟΣΦΠ είχε ηττηθεί 1-0 από την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ για την 22η αγωνιστική της Σούπερ Λίγκα και την επόμενη ημέρα ο Παναθηναϊκός νίκησε 3-0 στα Γιάννινα τον ΠΑΣ.

Με τη διαφορά, βέβαια, πως τότε οι «πράσινοι» του Στραματσόνι μείωσαν στους… 14 τη διαφορά από την κορυφή και η εμφάνισή τους στους «Ζωσιμάδες» έδειχνε περισσότερο με αναλαμπή. Δεν σε έπειθε εκείνος ο Παναθηναϊκός πως μπορούσε να κυνηγήσει το οτιδήποτε, συν ότι οι συνθήκες διεξαγωγής του πρωταθλήματος δεν διέφεραν και πολύ από τις φετινές. Ήταν ίσως λίγο χειρότερες. Συνεπώς τέτοια ανατροπή δεν υπήρχε περίπτωση να την καταφέρει όχι ο Παναθηναϊκός του Στραματσόνι, που αποκλείστηκε με πάταγο από το Κύπελλο και έχασε την πρωτιά στα play offs, αλλά ούτε η… Μπαρτσελόνα στις υπόλοιπες οκτώ αγωνιστικές που απέμεναν.

Προφανώς, ούτε τώρα που απομένουν 14 αγωνιστικές κι η διαφορά είναι στους 10 βαθμούς με τον πρωτοπόρο να είναι το… μαύρο του το χάλι και να έχει όλα τα ντέρμπι μακριά από το χαρισμένο γήπεδό του πιστεύει κανείς πως γίνονται τέτοιες ανατροπές. Το θετικό στην όλη υπόθεση, είναι πως στον Παναθηναϊκό δεν ανοίγουν καν τέτοιες συζητήσεις. Ούτε καν για να πουν κι αυτοί το προφανές. Ότι δηλαδή «στην Ελλάδα ζούμε, ας είμαστε σοβαροί. Και το απόλυτο να κάνουμε δεν θα γίνει ποτέ κάτι τέτοιο». Στέκονται αποκλειστικά και μόνο στη βελτίωση της ομάδας. Στο πως θα καταφέρει ο Παναθηναϊκός να γίνει αυτός που πρέπει μέσα στο γήπεδο. Στο πως θα καταφέρει να πάρει τα παιχνίδια, κάτι που θα φτιάξει την ψυχολογία όλων  στο «τριφύλλι», στο πως θα βελτιώσει το ρόστερ, τη φυσική κατάσταση και πάνω από όλα τη νοοτροπία του.

Στο τελευταίο κομμάτι, η δουλειά του Ουζουνίδη είναι εμφανής. Ο Παναθηναϊκός, στο μέτρο που το επιτρέπουν οι δυνάμεις της ομάδας αλλά και τα αγωνιστικά προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί σαν… μαύρο σύννεφο πάνω από το «Γ. Καλαφάτης» σε αυτόν τον πάρα μα πάρα πολύ δύσκολο Γενάρη, στέκεται όρθιος και το κάνει με εικόνα που προσπαθεί να πλησιάσει σε δεδομένα «κανονικού» Παναθηναϊκού. Με μια ομάδα που θα δίνει το αίσθημα της υπεροχής απέναντι σε υποδεέστερες ομάδες. Με μια ομάδα που κάνει τα βασικά στον μέγιστο βαθμό και «σκοτώνει» τον αντίπαλο με σοβαρότητα και επαγγελματισμό. Μα κυρίως με ποδοσφαιριστές που καταλαβαίνουν επιτέλους που αγωνίζονται.

Ήδη έχουν αρχίσει να περιορίζονται  σε μεγάλο βαθμό αντιδράσεις «μικρής ομάδας» από τους παίκτες. Ήδη κάποιοι δείχνουν να κάνουν ένα βήμα μπροστά και να κερδίζουν σε αυτοπεποίθηση. Τέτοια παραδείγματα, της τελευταίας κατηγορίας, είναι οι Ευαγγέλου, Μαρινάκης, Κουρμπέλης. Ήδη ο φυσικός ηγέτης αυτής της ομάδας «σέρνει» το κάρο με κάθε τρόπο. Είτε σκοράροντας για να δώσει λύση, είτε στη μέρα που δεν θα μπορεί να βρει δίχτυα, γυρνώντας ακόμα και στα… στόπερ για να κόψει, να κλείσει χώρους, να βγάλει την ομάδα μπροστά και να δείξει τον δρόμο. Είναι τεράστιο  κέρδος ο καλός Μάρκους Μπεργκ και τον έχει απόλυτη ανάγκη η ομάδα.

Το κυριότερο όλων, όμως, είναι πως οι παίκτες καταλαβαίνουν τι έκαναν στραβά ως τώρα και τι θέλει ο κόσμος να βλέπει από αυτούς. «Εμείς πρέπει να τους φέρουμε πίσω στο γήπεδο», είπε χαρακτηριστικά ο Ρόμπιν Λουντ που δεν μεγάλωσε στη γωνία «Παναθηναϊκού και Τσόχα» για να απαιτείς να κατανοεί το βάρος του Συλλόγου που υπηρετεί, αλλά στο μακρινό Ελσίνκι. Η πλειοψηφία όλων αυτών των μίνι-κερδισμένων πραγμάτων προφανώς και αφορά το έργο που έχει κάνει ο Ουζουνίδης και ο Λυμπερόπουλος.

Η συνέχεια για όλους στον Παναθηναϊκό, βέβαια, δεν είναι εύκολη. Ξεκάθαρα η ομάδα θα χρειαστεί και τις ενισχύσεις των μεταγραφών (όποιες κι αν είναι αυτές, έστω ποσοτικά σε πρώτη φάση αφού η ομάδα έχει τρομερή λειψανδρία σε καίριες θέσεις) και σίγουρα θα έχει και σκαμπανεβάσματα. Τουλάχιστον, όμως, δείχνουν όλοι να καταλαβαίνουν το που βρίσκονται και το ποιος είναι ο στόχος. Διαρκής βελτίωση, διεκδίκηση κάθε ρεαλιστικού στόχου και να «κερδίσει»  ξανά τον κόσμο της η ομάδα για να μπορέσει στη συνέχεια να κοιτάξει ψηλότερα…

ΥΓ Πρέπει να είσαι… κάργα μ.....ς για να πιστεύεις ότι δεν υπήρξε πέναλτι στη Λεωφόρο. Δυο έγιναν, το ένα δόθηκε. Πάλι καλά, έχουμε δει και χειρότερα.

ΥΓ2 Σοφή παροιμία η οποία λέει «δώσε θάρρος στον χωριάτη». Αν και στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για θράσος. Όμως, με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις!

ΥΓ3 Κάντε το λίγο εικόνα. Ένας διαρρήκτης γίνεται αντιληπτός την ώρα που εισβάλει στο σπίτι σας, εν τέλει τη… σκαπουλάρει και στη συνέχεια βγαίνει δημόσια και λέει κάτι σαν αυτό «μπαίνω στο σπίτι κι αντί να έχουν λεφτά, χρυσαφικά, κοσμήματα και ακριβά αντικείμενα μπροστά στην πόρτα σε τσάντες να τα πάρω, τα έχουν κρυμμένα, δεν τα βρίσκω και παραλίγο να με πιάσουν κιόλας και να πάω φυλακή. Ντροπή, έχει καταντήσει αηδία πια». Γελάτε ή «βράζετε» μαζί του; Κάπως έτσι είναι όταν… φωνάζει για τη διαιτησία, για δήθεν πέναλτι και δήθεν αδικία ο μόνιμα ευνοημένος. Αρχικά γελάς, αλλά το αστείο παρατραβάει! 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου