Η ΟΥΣΙΑ ΜΕΤΡΑΕΙ!

Απ’ το να… κρύβεις την μπάλα και να χάνεις, προτιμότερο να αγχώνεσαι αλλά να νικάς!

Η ουσία μετράει!

Δεν ήταν καλός ο Παναθηναϊκός. Σε καμία περίπτωση. Είχε προβλήματα στο παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης. Θύμισε περισσότερο την ομάδα των τριών πρώτων αγωνιστικών κι αυτό είναι κακό. Ειδικά προς το τέλος του ματς, όταν και ήταν ξεκάθαρο πως το «τριφύλλι» φοβάται μη χάσει αυτό το μικρό προβάδισμα του 1-0. Αλλά τι μένει στο τέλος; Οι τρεις βαθμοί. Το γεγονός πως έφτασες τους 16 και είσαι μία νίκη απόσταση όχι απ’ την είσοδο στα πλέι οφ, αλλά απ’ την 3η θέση! «Έπιασες» στη βαθμολογία τον Άρη, μείωσες από την ΑΕΚ στους 2 την διαφορά! Άρα στο… τέλος της ημέρας, ήταν μια καλή μέρα για τον Παναθηναϊκό!

Ναι, όλοι θα θέλαμε οι «πράσινοι» να… κρύβουν τη μπάλα. Να είναι το ματς με τον Αστέρα Τρίπολης 4-0 από ημίχρονο. Να μην αγχώνεσαι καθόλου, να βλέπεις μπαλάρα και όλα αυτά τα ιδανικά τέλος πάντων. Για να τα κάνεις όλα αυτά, όμως, θες παίκτες. Θες περισσότερη προσωπικότητα. Θες μεγαλύτερη ποιότητα. Θες λύσεις. Όταν ο Κουρμπέλης και ο Χρήστος Δώνης κοντεύουν να… σκάσουν γιατί παίζουν σε όλα τα ματς επειδή δεν υπάρχει εναλλακτική, απλά δεν μπορείς να βγάλεις έναν γύρο Πρωταθλήματος. Δε συζητάμε καν για όλη τη σεζόν! Στο δεύτερο ημίχρο με τον Αστέρα, αυτό ακριβώς πήγε να πληρώσει ο Παναθηναϊκός. Την κούραση. Η οποία έφερε την ανικανότητα να κρατήσεις και να κυκλοφορήσεις την μπάλα, έφερε εύκολα λάθη. Τα πόδια δεν ακολουθούσαν το μυαλό, σου πήραν το κέντρο, πήραν θάρρος και μέτρα στο γήπεδο κι έτσι καρδιοχτύπησες. Δεν έγινε κάτι που δεν περίμενε κανείς με λίγα λόγια… Εκτός αν υπάρχει κόσμος που πιστεύεις πως λειτουργούν με… μπαταρίες κάποια παιδιά. Απλά τις αλλάζεις και είναι έτοιμοι για το επόμενο ματς. Έλα όμως που δεν είναι έτσι.

Απ’ την άλλη, με την Ξάνθη έπαιξε καλά ο Παναθηναϊκός. Γεμάτη εμφάνιση ειδικά στο πρώτο ημίχρονο. Έχασε όμως (λόγω διαιτησίας κυρίως). Με την ΑΕΚ το ίδιο. Κι εκεί έχασε η ομάδα. Τι της έδωσε η καλή εμφάνιση σε αυτές τις αναμετρήσεις; Μόνο προβλήματα, επειδή οι ήττες δεν επέτρεψαν να σκεφτείς κάτι θετικό. Προτιμότερο να νικάς όταν δεν είσαι καλός, παρά να πρέπει να είσαι υπερβολικά καλός για να νικάς καθώς το απλά καλός δεν αρκεί. Η ουσία πάντα είναι οι νίκες και οι βαθμοί. Ειδικά στην κατάσταση που είναι ο Παναθηναϊκός. Απαιτήσεις πάντα υπάρχουν, αλλά για τώρα οι απαιτήσεις πρέπει να εστιάσουν στην ενίσχυση της ομάδας μπας και ανέβει ποιοτικά και σε επίπεδο λύσεων. Διαφορετικά τα πράγματα θα είναι δύσκολα και ας συνηθίσουμε στην ιδέα των εμφανίσεων όπως αυτή με τον Αστέρα Τρίπολης.

Το πλέον ανησυχητικό δεν ήταν το δύσκολο 1-0 πάντως. Το πλέον ανησυχητικό είναι πως δεν αντιμετώπισες τόσα πολλά προβλήματα κόντρα σε αντίπαλο που έπαιξε με 11 παίκτες πίσω απ’ την μπάλα. Ο Αστέρας αγωνίστηκε με αφέλεια, χωρίς φόβο αν θέλετε μέσα στο ΟΑΚΑ. Και παραλίγο να πάρει αποτέλεσμα. Κόντρα σε αυτή τη λογική, πέτυχες γκολ νωρίς και προηγήθηκες. Άρα το πρόβλημα του να μην μπορείς να δημιουργήσεις δεν αφορά μόνο τις κλειστές άμυνες. Είναι συνολικό (τα ντέρμπι είναι κάτι διαφορετικό λόγω αυτοσυγκέντρωσης και πάθους). Τι σημαίνει αυτό; Έλλειψη ποιότητας και λύσεων. Τόσο απλά!

Ξαναλέμε, η ουσία μετρά. Αυτή θέλει τον Παναθηναϊκό να πλησιάζει στη ζώνη των πλέι οφ και να πλησιάζει στην 3η θέση βασικά. Για μας αυτό πρέπει να βάλει ως στόχο το «τριφύλλι». Την 3η θέση. Δε θα σημαίνει τίποτα, αλλά κάτι θα είναι τέλος πάντων σε αυτή την εποχή σου να βρεθείς τρίτος. Αρκεί να κάνεις τον Ιανουάριο τις κινήσεις που πρέπει. Μέχρι τότε, βέβαια, έχεις Βόλο εκτός, Λαμία εντός, ΟΦΗ εκτός, Άρη εντός. Δύο ματς που επιβάλλεται να πάρεις (Βόλο-Λαμία) και άλλα δύο με αντιπάλους που διεκδικούν όσα κι εσύ ουσιαστικά. Να γυρίσει με το καλό κι ο Ζαχίντ, να γυρίσει κι ο Ινσούα, να συμμαζευτεί λίγο το πράγμα. Επειδή δεδομένα χωρίς αυτούς ο Παναθηναϊκός είναι χειρότερη ομάδα, το είδαμε και στο Αγρίνιο και με τον Αστέρα. Με το που μπει ο Γενάρης, λοιπόν, ο Παναθηναϊκός μπορεί να είναι… καβάλα στο άλογο για τα καλά! Αλλά μπορεί και να είναι με το κεφάλι χαμηλά. Ο ίδιος επιλέγει την κατάστασή του στο διάστημα που ακολουθεί.

Υ.Γ. Το να μην ακούμε μεγάλα λόγια για τον Βοτανικό, είναι λόγος αισιοδοξίας. Αν ακούγαμε τον Κώστα Μπακογιάννη να λέει πολλά, θα ανησυχούσαμε. Τι χειρίστηκε σεμνά το ζήτημα, όπως ακριβώς πρέπει, με σεβασμό προς τον κόσμο που αγωνιά… Τα υπόλοιπα στην πορεία.

Υ.Γ.2: Μετά από καιρό είδαμε διαιτησία που δεν ήθελε να αδικήσει τον Παναθηναϊκό. Χωρίς να τον ευνοεί σε καμία περίπτωση! Ειδικά ο τρόπος που χειρίστηκαν τις φάσεις οι βοηθοί, ήταν απλά για σεμινάριο! Άφηναν τα οριακά για το VAR όπως πρέπει και σήκωναν μόνο όταν ήταν σίγουροι χωρίς να χάσουν ούτε μία φάση!

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ