ΟΜΟΡΦΑ ΠΛΑΝΑ, Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ…

Εδώ και χρόνια δε θυμόμαστε ούτε ένα πλάνο που δε μας ενθουσίασε όταν το ακούσαμε, αλλά η ουσία είναι το που βρίσκεται ο Παναθηναϊκός!

Όμορφα πλάνα, η εφαρμογή είναι το θέμα…

Τσάβι Ρόκα. Καλώς μας ήρθε ο Καταλανός, μακάρι όλες οι αναφορές στο όνομά του να είναι για αποθεωτικούς λόγους. Μακάρι να τον συζητάμε και η μοναδική αγωνία ή στεναχώρια, να αφορά το αν μπορούμε να τον κρατήσουμε στον Παναθηναϊκό καθώς θα μπορεί να πάει σε υψηλότερα επίπεδα. Να μην ακούει κανέναν, να κάνει τη δουλειά του όπως αυτός ξέρει (σίγουρα καλύτερα απ’ όλους εμάς) και στο τέλος να πετύχει όσα φιλοδοξεί. Διότι η δική του επιτυχία θα σημαίνει αυτόματα επιτυχία του Παναθηναϊκού. Το οποίο στο τέλος της ημέρας είναι και το μόνο που μας ενδιαφέρει…

Είναι λογικό οι πάντες να ασχοληθούν και να αναλύουν τα όσα είπε στην παρουσίασή του. Είναι φυσιολογικό να ψάχνουν ρεπορταζιακά το που θα «χτυπήσει», ποιες είναι οι προτεραιότητές του και πάει λέγοντας. Καλά κάνουν, την ίδια αγωνία για τον Παναθηναϊκό με εσάς μοιράζονται όσοι το κάνουν. Στο δικό μας μυαλό (όσο υπάρχει τέλος πάντων) πραγματικά δεν έχει την παραμικρή ουσία το τι είπε ο 45χρονος στην παρουσίασή του. Για να μην παρεξηγηθούμε, οκ προφανώς και σου δείχνει κάτι η φιλοσοφία την οποία αποκαλύπτει μέσω των λεγομένων του. Όμως πάντα μα πάντα αυτό δε συμβαίνει; Κάθε πλάνο, κάθε φιλοσοφία, όταν το ακούς αρχικά δε σε ενθουσιάζει; Σκεφτείτε μία φορά που αναλύθηκε ένα πλάνο τα τελευταία χρόνια και είπατε «πω, πω, τραγωδία»!

Ξεκινήσαμε με τον Ζεσουάλδο Φερέιρα (αναφερόμαστε στις εποχές της… φτώχειας), ενθουσιαστήκαμε, πιστέψαμε και την κατάληξη την ξέρετε. Η συνέχεια ήρθε με το δίδυμο Νταμπίζα-Αναστασίου. Το περίφημο πλάνο τριετίας που ξεκίνησε επικά με εξαιρετικά μεταγραφές, με το Κύπελλο, με καλό ποδόσφαιρο κτλ. Θεωρητικά η κορύφωσή του θα ερχόταν την 3η σεζόν. Ενδιάμεσα έφυγε ο τεχνικός διευθυντής και τελικά στην… κορύφωση του πλάνου, έφυγε κι ο προπονητής αφήνοντας μια ομάδα που ήθελε πολλά να αλλάξουν.

Περάσαμε στο… πλάνο Στραματσόνι, με τεχνικό διευθυντή Ζιλμπέρτο Σίλβα (νωρίτερα ήταν οι Φύσσας-Βόκολος). Εκεί έγιναν ακριβές κινήσεις, αρκετοί παίκτες καλοί, αρκετοί απλά πέρασαν και δεν ακούμπησαν. Σε κάθε περίπτωση, μια άλλη φιλοσοφία, ένα άλλο πλάνο, που επίσης ακουγόταν καλό αλλά απέτυχε παταγωδώς.

Εν συνεχεία είχαμε τον Ουζουνίδη στον πάγκο με τον Λυμπερόπουλο τεχνικό διευθυντή. Η ομάδα εξαιρετική, παίκτες έφυγαν, το μπάτζετ μειώθηκε, αλλά αγωνιστικά ήσουν η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα. Το πλάνο που θεμελιώθηκε ήταν πως πρέπει να μείνει ο κορμός του ρόστερ, να αποκτηθούν καλές εναλλακτικές για να υπάρξει βάθος στο ρόστερ. Σωστά; Σωστά! Συμφώνησαν; Συμφώνησαν. Τι έγινε; Άνοιξε η πόρτα και ξέχασαν να την κλείσουν… Διοικητική απόφαση και αδυναμία ταυτόχρονα. Ο Λυμπερόπουλος έφυγε, ο Ουζουνίδης έμεινε να παλεύει και στο τέλος τον έβριζαν κι αυτόν. Επόμενο πλάνο ήταν αυτό με τον Έλληνα τεχνικό, με νέα μείωση μπάτζετ, πωλήσεις που έγιναν κτλ. Αλλά ακόμη και τότε, μετά από μερικούς μήνες υπήρξε το… κλείσιμο της κάνουλας και το απόλυτο οικονομικό χάος στο οποίο δεν μπόρεσε να στηριχτεί όχι… πλάνο, αλλά ούτε η διατήρηση ομάδας καλά-καλά.  

Τελευταίο πλάνο, αυτό που «τρέχει» απ’ το καλοκαίρι του 2018. Αναγκαστικό λόγω απουσίας χρημάτων και περιορισμών μεταγραφών αρχικά. Λίγο πιο αισιόδοξα τα πράγματα το καλοκαίρι που μας πέρασε, στη θεωρία τουλάχιστον επειδή η πράξη μας απέδειξε άλλα. Πάλι έφυγε ο τεχνικός διευθυντής (Νταμπίζας), οπότε το τριετές πλάνο στο δεύτερο χρόνο ουσιαστικά… λύγισε. Πάμε για άλλα με νέο τεχνικό διευθυντή. Τον Τσάβι Ρόκα. Που τα είπε εξαιρετικά σε επίπεδο πλάνου, φιλοσοφίας, λογικής. Πήραμε όμως… Πήραμε αρκετές φορές. Οπότε… δε θα πάρουμε πάλι. Σε επίπεδο ενθουσιασμού μιλάμε, σε επίπεδο χαράς για λόγια. Στην πράξη θα κριθεί και θα φανεί. Και το πλάνο και ο Τσάβι Ρόκα.

Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά για να έχουμε να γράφουμε εμείς, να έχετε να συζητάτε εσείς και πάει λέγοντας. Άλλωστε μέχρι τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός θα διεκδικεί τίτλο, μέχρι τη στιγμή που δε θα είναι είδηση αν νικήσουμε στην έδρα του Παναιτωλικού, του Πανιώνιου, της Ξάνθης, της Λάρισας, του ΟΦΗ κτλ, δε γίνεται να συζητάμε για επιτυχία πλάνων κτλ.

Πεδίο δουλειάς και απόδειξης ικανότητας, υπάρχει για τον Τσάβι Ρόκα. Μεταγραφές, ανανεώσεις, αποχωρήσεις, ένα σωρό πράγματα να ασχοληθεί! Εχέγγυα για όλα αυτά, ελάχιστα. Το ξέρετε, το ξέρουμε, το ξέρει και ο Ρόκα. Γι’ αυτό άλλωστε απέφυγε τα μεγάλα λόγια εδώ που τα λέμε. Ας μείνουμε σε αυτό λοιπόν. Είπαμε, τα πλάνα όμορφα ακούγονται, αλλά εύκολα «καίγονται» στον Παναθηναϊκό. Και γι’ αυτό δεν φταίει ο Ρόκα και ο κάθε Ρόκα πριν απ’ αυτόν.

Τέλος, ας αντιληφθούμε κι εμείς πως όταν ακούμε ή διαβάζουμε κάτι, όσο εντυπωσιακό κι αν φαίνεται, δε χρειάζεται να το θεωρούμε ως σωστό ή δεδομένα. Για παράδειγμα μεγαλύτερη σαχλαμάρα απ’ την αναμονή μας πως θα γίνουμε… φίλοι με την Μπαρτσελόνα επειδή ήρθε ένας άνθρωπος που έχει «βγει» απ’ τη Μασία, δεν υπάρχει. Κοινώς περιμένουμε πως κάθε ταλέντο της θα μας το δίνει σε εμάς για να το εξελίξουμε. Το προφανές είναι πως αν κάθε «παιδί» και «προϊόν» της Μπαρτσελόνα που εργάζεται σε ξένους συλλόγους είχε την εύνοιά της, τότε δε θα έμεναν ταλέντα και ποδοσφαιριστές απ’ τις ακαδημίες της Καταλανικής ομάδας για να τους χρησιμοποιήσει η ίδια. Επίσης, αν η κάθε Μπαρτσελόνα περίμενε πως ο κάθε Παναθηναϊκός θα εξελίξει τους παίκτες της με τα δεδομένα που υπάρχουν τώρα, τότε θα ήταν στο επίπεδο της Λεβάντε ή της Τενερίφης. Ας αφήσουμε τον άνθρωπο να κάνει τη δουλειά του χωρίς φαμφάρες που δεν έχουν καμία λογική λοιπόν κι ας κρίνουμε στο τέλος το πλάνο όποιο κι αν αποδειχθεί στην πράξη πως είναι αυτό…

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ