ΒΡΕΙΤΕ ΕΝΑ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ…

Πλέον δεν είναι απλή η εξήγηση στο «γιατί να ασχολούμαι άλλο με το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα;». 

Βρείτε ένα λόγο για να ασχολείστε…

Καλός ο Τσάβι Ρόκα, καλό το ματς με τον Παναιτωλικό που έρχεται και είναι απίστευτα πονηρό, καλό το να σκέφτεσαι πώς θα αντιμετωπίσεις τις απουσίες των Ζαχίντ-Ινσούα. Καλά όλα αυτά τα ποδοσφαιρικά τέλος πάντων, αλλά όσο κοιτάμε το δέντρο, απ’ το δάσος δεν έχει μείνει ούτε θάμνος όρθιος. Το πυρπόλησαν, το κατάκαψαν και τώρα κάθονται απορημένοι αναζητώντας… τους εμπρηστές. Αυτά που γίνονται στο άθλημα δεν μπορούν να συγκριθούν με τίποτα και πουθενά σε αυτή τη γη. Όλοι λειτουργούν και μας αντιμετωπίζουν λες και έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, λες και μέχρι χθες ζούσαμε στο Λος Άντζελες και βλέπαμε τους Γκάλαξι, λες και ήμασταν… φυτά τα τελευταία 23 χρόνια και ξαφνικά ξυπνήσαμε. 

Σαφώς και ξέρετε που αναφερόμαστε. Το να αρχίσουμε τον χαβαλέ αναφορικά με το που πρέπει να πάει να αγωνιστεί ο ΟΣΦΠ που απειλεί πως θα φύγει απ’ το Πρωτάθλημα, το θεωρούμε προσβολή στο ίδιο το θέμα. Γιατί είναι κάτι περισσότερο από σοβαρό. Ξέρετε κάποιοι ίσως να έχασαν την υγεία τους με όλα αυτά που διαδραματίστηκαν εδώ και δεκαετίες. Ίσως μέσω της στεναχώριας, της οργής, της πίκρας, να επηρεάστηκε το πολυτιμότερο αγαθό που έχει ο κάθε άνθρωπος. Δεν είναι λαϊκισμός, είναι η αλήθεια. Τα έχετε περάσει, τα έχετε βιώσει (εκτός αν είστε κάτω από 5 ετών), γνωρίζετε καλά τι λέμε.

Να μπούμε στη διαδικασία να πάρουμε θέση για το ΟΣΦΠ ή ΠΑΟΚ, σε πολλούς φαίνεται ηλίθιο. Μιλάμε για την κόντρα αναφορικά με το ποιος… ευνοείται περισσότερο. Ειδικά μετά την τραγελαφική επιλογή των Πειραιωτών να στείλουν επιστολή στον υφυπουργό αθλητισμού και αυτός να απαντήσει εντός πενταλέπτου πως θα τους συναντήσει. Αλήθεια ρε γαμώτο, εδώ και δεκαετίες, όταν ο Παναθηναϊκός γινόταν όχι απλά θύμα, αλλά στερήθηκε τίτλους, εκατομμύρια ευρώ, διακρίσεις που θα δόξαζαν τον ίδιο αλλά και τη χώρα την ίδια, μία ριμάδα επιστολή απαντήθηκε ποτέ από κάποιον υφυπουργό; Κάποιον  θεσμικό παράγοντα της χώρας ή του αθλήματος; Δεν μπορούμε να θυμηθούμε. Συνήθως όταν υπήρχε ανταπόκριση ήταν για να την… πουν στους «πράσινους» και να τους απειλήσουν με τιμωρίες κτλ. Αλλά τι συζητάμε τώρα; Τι έχουμε περάσει; Είναι προσβολή και μόνο που βάζουμε στη ζυγαριά τις φαντασιώσεις κάποιων που ξεκάθαρα παίζουν το παιχνίδι τους για επικοινωνιακούς κι ένας Θεός ξέρει τι άλλους λόγους, με αυτά που βιώσαμε ως Παναθηναϊκοί. Εμείς, οπαδοί άλλων συλλόγων, αλλά στο επίπεδο αλλοίωσης της ιστορίας, οι «πράσινοι» δεν έχουν αντίπαλο σε αυτά που έχουν υποστεί! 

Αν ο Ολυμπιακός θεωρεί πως φέτος αδικείται από τη διαιτησία, με αποτέλεσμα να απειλεί πως θα φύγει απ’ το Πρωτάθλημα (!), ένα έχουμε να πούμε: Μακάρι να υπήρχε ένα μαγικό ραβδάκι που θα γύριζε το χρόνο πίσω. Σε εκείνο το μαύρο καλοκαίρι του 1996 όταν πανηγυριζόταν η μεταγραφή του Θωμά Μητρόπουλου ευθέως και απροκάλυπτα (προφανώς κάτι ήξεραν για την… παραγοντική του ικανότητα). Να πηγαίναμε 23 χρόνια πίσω λοιπόν και να κανονίζαμε το εξής απλό. Ο Παναθηναϊκός να έχει διαιτησίες ακριβώς όπως οι φετινές του ΟΣΦΠ. Και ένα 10-20% χειρότερες! Κανένα πρόβλημα. Ξέρετε πόσο διαφορετική θα ήταν η ιστορία; Ξέρετε ποια θα ήταν αυτή τη στιγμή τα δεδομένα; Ρητορικά τα ερωτήματα, ξέρετε καλύτερα από εμάς. 

Γιατί λοιπόν όλο αυτό το παιχνίδι απ’ τον συγκεκριμένο σύλλογο; Γιατί αυτό το… σόου (επειδή τέτοιο είναι); Μα είναι ξεκάθαρη η απάντηση. Όταν επί τόσα χρόνια ως σύλλογος, μαθαίνεις να κατακτάς με κάθε τρόπο, μαθαίνεις πως μαγκιά είναι πρωτίστως να αδικείς και όχι να νικάς, μαθαίνεις πως δε χρειάζεται να αγωνιστείς για να πάρεις κάτι αλλά πρέπει να έχεις τον… τρόπο σου γι’ αυτό, όταν φτάσει η στιγμή που θα συναντήσεις αντίσταση θα αντιδράσεις κάπως έτσι. Θεωρείς τον εαυτό σου αδικημένο. Αν στη γειτονιά κάθε μεσημέρι οι γείτονες είναι αναγκασμένοι να σου βγάλουν το φαγητό που μαγείρεψαν για να φας απ’ όποιο γουστάρεις και κάποια στιγμή σου πουν «ώπα ρε μεγάλε, τράβα μαγείρεψε σπίτι σου εμείς έχουμε να ταϊσουμε την οικογένειά μας», θα θεωρήσεις πως… χάθηκε η γη κάτω απ’ τα πόδια σου. Θα πιστέψεις πως σε αδικούν, πως είναι παλιάνθρωποι κτλ. Στην πράξη όμως η αλήθεια είναι πως απλά ξεφουσκώνει η ξεκάθαρη και σκανδαλώδης εύνοιά σου σε διάφορα θέματα. Τώρα βέβαια τι να καταλάβουν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι; Εδώ στην ιστορία των αναμετρήσεών τους με τον Παναθηναϊκό και άλλες ομάδες, στις νίκες που έχουν στα χαρτιά με 0-3 άνευ αγώνα, μετρούν κανονικά τα γκολ! Σα να σκόραραν ποδοσφαιριστές τους! Μιλάμε για μυθικές καταστάσεις που σε κάνουν να φοβάσαι μην έφυγε το στόμα σου και πήγε προς τα πλάγια, καθώς μουδιάζει το κεφάλι σου και μόνο στις σκέψεις του τι έχει γίνει, τι έχεις βιώσει, τι έχεις στερηθεί εσύ και τόσοι άλλοι σύλλογοι! 

Το να πούμε λοιπόν «μα κι ο ΠΑΟΚ ευνοείται» το θεωρούμε το λιγότερο προσβλητικό. Όχι επειδή δεν πιστεύουμε πως έχει ευνοηθεί η συγκεκριμένη ομάδα. Απλά η σκέψη και μόνο πως κάποιοι Παναθηναϊκοί ή υποστηρικτές άλλων συλλόγων τέλος πάντων, πιστεύουν πραγματικά πως είναι το ίδιο η δημιουργία γενεών που θεωρούν την εύνοιά τους ως κεκτημένο και νόμιμο δικαίωμά τους, σε σχέση με όσα συμβαίνουν τα τελευταία 2-3 χρόνια, τότε πραγματικά μας πιάνει αναγούλα! Συγγνώμη αλλά κάτι πιο… κομψό δεν μπορούμε να πούμε. 

Άντε τώρα να βρεις τρόπο να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο. Να μιλάς για τα συστήματα, για τους παίκτες, για το αν έπαιξες καλά ή όχι και πάει λέγοντας. Στη χώρα που ο ΟΣΦΠ μιλά για αδικία απ’ τη διαιτησία, για δανεισμούς παικτών σε άλλες ομάδες, για συλλόγους που δεν… σκίζονται κιόλας σε συγκεκριμένες αναμετρήσεις, τα βάζει με την ΕΠΟ και συνολικά με τα θεσμικά όργανα, πώς να ασχοληθείς με το άθλημα; Για να χαλάς την υγεία σου; Κι επειδή πολλοί θα πουν «μα η προηγούμενη ΕΠΟ κάπως έτσι… έπεσε, άρα μήπως το πετύχουν τώρα». Συγγνώμη αλλά η προηγούμενη ΕΠΟ είχε τόσους υπόδικους που δεν επιτρεπόταν στις τάξεις της. Άρα τι συζητάμε; Η πρόκληση ήταν πως κρατήθηκε τόσο καιρό. Αλλά ψάχνουμε κι εμείς λογικές εξηγήσεις. Προς ποιους; Αν το καλοσκεφτεί κανείς, κάθε μέρα που ο ΟΣΦΠ θεωρεί πως αδικήθηκε, θα είναι μια καλή μέρα για το ποδόσφαιρο. 

Αυτά… Από την επόμενη φορά θα ασχοληθούμε με το ποδόσφαιρο στο οποίο θα έπρεπε να έχουμε τόσους τίτλους ακόμη, τόσες ακόμη μεγαλύτερες διακρίσεις εκτός των συνόρων, να μην υπήρχε όχι χρέος στην ΠΑΕ αλλά να είχαμε και πλεόνασμα μέχρι το 2040 λόγω των εσόδων από το Champions League και τους χορηγούς που θα έφερνε αυτή η διαδικασία. Σε ένα ποδόσφαιρο που δε θα ήταν εξαφανισμένες τόσες ιστορικές ομάδες για λόγους που όλοι γνωρίζουμε και δε θα ξεπετάγονταν σα μανιτάρια ομάδες που μέχρι πριν κάποια χρόνια αγνοούσαμε την ύπαρξή τους έστω στα τοπικά των νομών τους. Σε ένα ποδόσφαιρο που έγινε βίωμα το γεγονός πως «ο Ολυμπιακός και ο Αιγάλεω πρέπει να… κερδάνε». Το Αιγάλεω εξαφανίστηκε. Κάποιος άλλος υπάρχει ακόμη… Σύμπτωση θα είναι… Ξεφεύγουμε όμως… Από την επόμενη φορά θα ασχοληθούμε με ποδόσφαιρο και δε θα μιλάμε για διαιτησία όπως εδώ και 23 χρόνια μας κουνούσαν το δάχτυλο και μας υποδείκνυαν οι… αντικειμενικοί. Οι ίδιοι που τώρα βλέπετε και που είναι και τι λένε και τι γράφουν και τι ρόλο παίζουν τέλος πάντων. Αυτοί διαμόρφωναν εντυπώσεις για το πώς εγώ κι εσείς θα «βλέπετε» τον Παναθηναϊκό! Υγεία να έχετε και βαθιές ανάσες να παίρνετε. Ειδικά τέτοιες μέρες…

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ