ΕΓΙΝΕ Η ΔΟΥΛΕΙΑ, ΤΩΡΑ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ…

Την πέρασες την Παναχαϊκή κάνοντας το χρέος σου, αλλά δεν μπορείς να το σκεφτείς δευτερόλεπτο!

Έγινε η δουλειά, τώρα τα δύσκολα…

Ο Παναθηναϊκός έκανε τα αυτονόητα στην Πάτρα. Πήρε τη νίκη με άνετο τρόπο, σκόραρε τρεις φορές και σαφώς είναι ένα στοιχείο που δεν προσπερνάς εύκολα. Θα μας πείτε με την Παναχαϊκή της πιο κάτω κατηγορίας έπαιζες. Ε και; Έχει παίξει τόσα ματς φέτος το «τριφύλλι», αρκετά εξ αυτών κόντρα σε ομάδες που δε… δακρύζεις κιόλας όταν τις βλέπεις. Π.χ. Πανιώνιο, Λαμία. Ποτέ δεν έβαλες έστω δύο τέρματα! Άρα είναι το λιγότερο θετικό πως επιτέλους έδειξες χαρακτήρα και έκανες αυτό που έπρεπε για να σκοράρεις ένα καλό αριθμό τερμάτων. Τόσο για την πρόκριση την ίδια που ουσιαστικά κρίθηκε, όσο και για την ψυχολογία σου που έτσι κι αλλιώς είναι συνήθως στο ναδίρ.

Σε θεωρητικό επίπεδο, μην ξεχνάμε πως το παιχνίδι της Πάτρας ήταν κρισιμότερο απ’ αυτά που ακολουθούν. Διότι ο θεσμός του Κυπέλλου είναι ο μόνος που μπορεί να θεωρηθεί στόχος. Και γιατί μπορείς να κατακτήσεις τίτλο (όσο λίγες ελπίδες κι αν έχεις) και γιατί στο Πρωτάθλημα έχεις μείνει πίσω και ουσιαστικά κυνηγάς με αγωνία μπας και μπεις στα πλέι οφ.  

Λέμε σε θεωρητικό επίπεδο γιατί στην πράξη απλά έκανες το καθήκον σου. Νίκησες και ουσιαστικά προκρίθηκες κόντρα στην Παναχαϊκή και ήδη έχεις ξεχάσει το ματς αυτό. Απ’ τη στιγμή που ακούστηκε το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή το μυαλό ήδη πρέπει να είναι στην Τούμπα! Εκεί είναι όλο το… ζουμί. Επειδή δε μιλάμε για μια δύσκολη αναμέτρηση απλά, αλλά μιλάμε για ένα ματς που αν παρουσιάσεις έστω ελάχιστη απώλεια αυτοπεποίθησης, ή έστω ελάχιστη αφέλεια, τότε θα βιώσεις βραδιά ντροπιαστική. Τόσο απλά τα πράγματα και για να μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας. Από μόνο του το να συζητάμε για την αυτονόητη ανωτερότητα του ΠΑΟΚ κόντρα στον Παναθηναϊκό, είναι ντροπιαστικό. Φανταστείτε σε τι βαθμό ασέβειας προς την ιστορία του συλλόγου, φτάνει το γεγονός πως πλέον φοβάσαι κιόλας μην ξεφύγει το πράγμα.

Τέλος πάντων το μας αυτό θα το «δούμε» καλύτερα όσο περισσότερο πλησιάζει. Η Παναχαϊκή αποτέλεσε όχι τόσο μια ψυχολογική ανάταση για τον Παναθηναϊκό, αλλά διατήρηση μιας κάποιας ηρεμίας πριν πας στα «καυτά» ματς που ακολουθούν. Να σταθείς ιδιαίτερα στην πρώτη συμμετοχή του Φάουστο, δεν μπορείς γιατί δεν βγαίνουν συμπεράσματα. Να σταθείς στο τι έκανε ο Σέχου, είναι επίσης κακό. Στα θετικά η συμμετοχή τους για διαφορετικό λόγο και πας παρακάτω. Συνολικά πέρασε ένα ματς που ήσουν καταδικασμένος να κάνεις αυτό που έκανες και κανείς δε θα σου πει μπράβο. Η συνέχεια μετρά. Και αυτά που ακολουθούν στο Πρωτάθλημα αλλά και οι επόμενες φάσεις του Κυπέλλου.

Κατά τα άλλα, εξαιρετική η φανέλα. Θυμίζει πολλά σε όσους προλάβαμε εκείνη την εποχή και τη θυμόμαστε καλά, ειδικά όντας σε νεαρές ηλικίες τότε. Τότε που όλοι αγαπήσαμε την ομάδα, τότε που την μάθαμε και έτσι συνεχίζουμε να τη θεωρούμε ακόμη και σε αυτή την εποχή της δυσκολίας, της φτώχειας από κάθε άποψη. Αλλά μην το κάνουμε… λύσσα. Κοινώς δεν έδωσε… αύρα η φανέλα για να νικήσεις την Παναχαϊκή. Είναι προσβολή και μόνο να το αναφέρουμε αυτό. Όσο όμορφη, όσες αναμνήσεις κι αν «ξυπνά» η φανέλα, αν δεν κάνουν οι παίκτες αυτά που πρέπει, καμία ελπίδα δεν έχεις! Η εμφάνιση που μετρά είναι αυτή στο χορτάρι και όχι αυτή που φοράς. Πανέμορφη μεν, αλλά να τη συνδυάσουμε με επιτυχίες…

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ