ΑΣ «ΠΑΤΗΣΕΙ» ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ…

Το πρώτο ημίχρονο με την Ξάνθη και η… θηλιά στο λαιμό του Παναθηναϊκού που κανείς δεν τον θέλει ως τον απόλυτο ρυθμιστή στα πλέι οφ!

Ας «πατήσει» εκεί και βλέπουμε…

Για δεύτερη σερί φορά μέσα στη σεζόν, ο Παναθηναϊκός πάει… διαλυμένος ψυχολογικά στη διακοπή. Η πρώτη ήταν μετά τον ΟΦΗ και τώρα μετά την Ξάνθη. Δύο ματς, δύο ήττες στην έδρα σου, από αντιπάλους που θεωρητικά τουλάχιστον έπρεπε να τους «καθαρίζεις» απ’ το πρώτο μισάωρο και να σκέφτεσαι μετά που θα πας να δειπνήσεις μετά το παιχνίδι. Αυτά κάποτε, γιατί τώρα απλά δεν μπορείς. Βέβαια μιλάμε για δύο διαφορετικές συνθήκες ουσιαστικά. Δύο εντελώς διαφορετικά ματς σύμφωνα με την εικόνα τους και τα δεδομένα τους.

Ο ΟΦΗ αγωνιστικά σε είχε… σκορπίσει. Δέχτηκες τρία γκολ και αν «έτρωγες» άλλα τόσα μόνο έκπληξη δε θα ήταν. Η Ξάνθη απ’ την άλλη δε σε νίκησε. Τυπικά σε αυτή πιστώθηκαν τρεις βαθμοί, αλλά ουσιαστικά σε νίκησε ο VAR, Σκουλάς και ο AVAR, Νικολακάκης (για το A πριν το VAR μια λέξη μας έρχεται αλλά δεν μπορούμε να τη γράψουμε). Όσο καθόμαστε και φωνάζουμε για τη διαιτησία, δεν θα αλλάξει τίποτα. Ο Παναθηναϊκός είναι κάτι που δεν υπολογίζει κανείς πλέον, δε σέβεται κανείς και δυστυχώς δεν πρόκειται να αλλάξει στο προσεχές μέλλον αυτό. Άρα ακόμη και το να σκεφτούμε πως ίσως το σκεφτούν μία φορά παραπάνω πριν μας… ξανασφάξουν, είναι ουτοπικό.

Η ουσιαστική διαφορά είναι το πώς απέδωσες εσύ στο χορτάρι. Συγκρίνετε για παράδειγμα το πώς παίξαμε με τον ΟΦΗ και πώς με την Ξάνθη. Ο Παναθηναϊκός αν το δούμε ψυχρά και όσο το δυνατόν πιο ψύχραιμα, έχει χαοτική διαφορά στις δύο αυτές αναμετρήσεις. Απέναντι στην Ξάνθη ήταν ομάδα, είχε αρχή και τέλος, ήταν καλύτερος, νίκησε και δεν τον άφησαν να νικήσει ουσιαστικά! Με τον ΟΦΗ ήταν κάτι που δεν περιγράφεται με λέξεις, μόνο με… φάσκελα.  

Όσο αστείο κι αν ακούγεται λοιπόν, ο Παναθηναϊκός δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει αυτή τη στιγμή παρά να «πατήσει» πάνω σε αυτή την απόδοση. Να «κοπιάρει» την συμπεριφορά, την προσπάθεια, την διάθεση που υπήρχε κυρίως στο πρώτο μέρος. Γιατί υπήρχε σωστή κυκλοφορία, βρήκες χώρους παρά τις ελλείψεις σου, έβαλες γκολ, έκανες φάσεις, επιτέλους απείλησες από στημένες φάσεις. Θα πει κανείς και τι κατάφερες; Τίποτα, αλλά αυτό έγινε για λόγους που όλοι ξέρετε. Συν τοις άλλοις, όταν παίζεις καλά, δημιουργείς, τότε θα νικήσεις. Ίσως όχι σε ένα ματς, αλλά στα περισσότερα.

Στο κάτω κάτω δεν έμεινε και κάτι άλλο στον Παναθηναϊκό αυτή τη στιγμή. Μέσα στη διακοπή πρέπει να συμμαζέψει κάπως την κατάσταση στο εσωτερικό του. Να αποφασίσει τι γίνεται με τον Χατζηγιοβάνη, να ξεκαθαρίσει το ζήτημα του Μολό όσο γίνεται τέλος πάντων, να αποθεραπευτούν οι τραυματίες, μπας και επιτέλους ετοιμαστεί κι ο Φάουστο για να υπάρχει τρίτο χαφ σε αυτή την ομάδα επιτέλους! Αν είχες νικήσει ή αν σου είχαν επιτρέψει να πιστωθείς αυτό που έκανες τέλος πάντων, θα γίνονταν όλα πιο ήρεμα. Δεν υπάρχει αυτή η πολυτέλεια. Και δεν μπορείς να κάθεσαι να μιλάς άλλο για τη διαιτησία ως ομάδα. Γιατί και τα οπίσθιά σου κάτω να χτυπάς, δεν πρόκειται ούτε να σε σεβαστούν ούτε να σου δώσουν τους βαθμούς που δικαιούσαι.

Οκ, στόχος ουσιαστικός δεν υπάρχει πλέον. Όπως και το περιβόητο να μπούμε σε διαδικασία Πρωταθλητισμού, μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να ακουστεί πλέον. Όμως το να έχεις 5 βαθμούς μετά από 6 ματς, χωρίς περιορισμούς μεταγραφών, χωρίς -6 όπως την περασμένη σεζόν, είναι τουλάχιστον ντροπιαστικό. Αλλά ακόμη περισσότερο ντροπιαστικό θα είναι να μην κατορθώσεις να μπεις στα πλέι οφ. Κοινώς στα ίσα να μην είσαι έστω η 6η ομάδα στη χώρα. Μην ξεχνάμε πως πρόκειται για Πρωτάθλημα 26 αγωνιστικών. Άρα δεν καλύπτεται εύκολα κάθε απώλεια. Και πέρα από τους ΠΑΟΚ, ΟΣΦΠ, ΑΕΚ που δύσκολα μπορείς να τους βάλεις στην κουβέντα καθώς θα είναι πάνω από σένα και φυσικά στα πλέι οφ, αυτή τη στιγμή είσαι: -10 από Ξάνθη. -8 από ΟΦΗ. -4 από Βόλο. -3 από Λάρισα. -3 από Ατρόμητο. Και έχεις ισόβαθμο τον Άρη που σε έχει νικήσει 4-0 και σίγουρα είναι ομάδα που έχει την αξία να μπει στα πλέι οφ, παρά την μέχρι τώρα πορεία του.

Η κατάσταση είναι κάπως… θηλιά στο λαιμό με λίγα λόγια. Πρέπει εσύ να νικάς, οι άλλοι να κάνουν στραβοπατήματα και έτσι να πάρεις τις ανάσες σου. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε και μια ακόμη συνθήκη την οποία δυστυχώς «ταϊσαμε» κι εμείς με την τραγική απόδοση των πρώτων τριών αγωνιστικών. Το να μην είναι ο Παναθηναϊκός στα πλέι οφ, βολεύει πολλούς. Π.χ. τον ΟΣΦΠ που σαφώς θα έχει ευκολότερο έργο παίζοντας με την Ξάνθη ή τον ΟΦΗ ή τον Ατρόμητο ή κάποιον άλλο τέλος πάντων και όχι με εμάς. Το ίδιο ισχύει και για τον ΠΑΟΚ και για την ΑΕΚ. Με όσα αυτό συνεπάγεται, προκειμένου να εξηγηθεί κάπως και το γιατί μέχρι τώρα όλα είναι εναντίον μας. Το τονίζουμε γιατί αρκετοί θεωρούν πως αφού είσαι ακίνδυνος, γιατί σε «σφάζουν»; Ακίνδυνος είσαι τώρα. Όταν θα «μάχονται» για το Πρωτάθλημα, δε θα είσαι ακίνδυνος αλλά ο απόλυτος ρυθμιστής!

Ο Παναθηναϊκός σε κάθε περίπτωση πρέπει να γίνει ακόμη καλύτερος, πρέπει να σκοράρει ευκολότερα, πρέπει να λύσει τα εσωτερικά του και να συνεχίσει. Δεν τον «παίρνει» πλέον για κανένα στραβοπάτημα. Πας στο Περιστέρι μετά τη διακοπή και μετά υποδέχεσαι την ΑΕΛ. Δύο ομάδες πάνω από σένα, άρα τις νικάς και τις «πιάνεις». Αν δεν γίνει αυτό, οι πιθανότητές σου να επιστρέψεις μειώνονται κατακόρυφα. Η μόνη λύση είναι να επικεντρωθείς στα καλά σου στοιχεία (όποια και όσα κι αν είναι αυτά) και να προχωρήσεις βασιζόμενος σε αυτά. Αλλιώς θα δούμε τον Παναθηναϊκό που πριν δύο σεζόν τον υποβίβασαν λόγω μη εξασφάλισης άδειας και τον «λέρωσαν» αναγκάζοντάς τον να περιμένει τις ψήφους από τους άλλους για να σωθεί, να έχει το πικρό καθήκον της συμμετοχής στα πλέι άουτ.

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ