ΔΕ ΦΤΑΙΕΙ Ο… ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΗΣ

Όταν χάνεις παιδιά απ’ την ακαδημία σου τότε πρέπει να βρεις τι φταίει…

Δε φταίει ο… Χατζηπετρής

Θέμα των ημερών στον Παναθηναϊκό δεν είναι άλλο απ’ τον Τάσο Χατζηγιοβάνη. Η δήλωση του Γιώργου Δώνη ήταν η επιβεβαίωση αυτού που οι πάντες είχαν καταλάβει ουσιαστικά. Δεν ξέρουμε αν ισχύει στο απόλυτο πως το παιδί θέλει να φύγει απ’ τον Παναθηναϊκό, αλλά ξεκάθαρα δεν… πετάει και τη σκούφια του για να μείνει. Άλλωστε από το τέλος της περασμένης σεζόν φαινόταν, όταν έκανε δηλώσεις για το πόσο καλά είναι τα πάντα στο εξωτερικό και πόσο θέλει να δοκιμάσει εκεί την τύχη του κτλ.

Δικαίωμά του είναι, δε θα κρίνουμε προθέσεις και διαθέσεις κανενός. Όμως στην ουσία είναι ένα τεράστιο πρόβλημα. Γιατί ο Παναθηναϊκός είναι έτοιμος να χάσει ποδοσφαιριστή που τον έβγαλε απ’ τα… σπλάχνα του, χωρίς κανένα οικονομικό όφελος και όλα αυτά σε μια εποχή που η ακαδημία υποτίθεται πως θα είναι η βάση για το ρόστερ αλλά και για την ίδια την οικονομική εξυγίανση.

Ακόμη δεν έχει υπάρξει οριστική κατάληξη, όμως φαίνεται πως πάει για αρνητικά το θέμα. Τι φταίει γι’ αυτό; Επειδή εννοείται πως πρέπει να βρεθεί τι φταίει. Πρώτα απ’ όλα για τον Παναθηναϊκό που στο τέλος της ημέρας είναι κι αυτός που μας «καίει». Ο κάθε Χατζηγιοβάνης σε 2-3 μήνες θα έχει ξεχαστεί. Πολλοί Χατζηγιοβάνηδες ήρθαν κι έφυγαν. Άλλωστε μιλάμε για ένα παιδί που ακόμη δεν έχει ξεκινήσει καλά καλά την καριέρα του, αλλά αυτό θα το «δούμε» μετά. Ο Παναθηναϊκός λοιπόν, δεν έχει κατορθώσει να πείσει ένα παιδί πως έχει προοπτική. Δεν έχει κατορθώσει να κάνει ένα παιδί να ξυπνάει και να κάνει την προσευχή του κάθε πρωί, επειδή θα αισθάνεται ευλογημένο που βρίσκεται στην συγκεκριμένη ομάδα. Ακόμη και η τραγική εποχή των «πράσινων», είναι ακόμη μεγαλύτερη ευκαιρία για όλα αυτά τα παιδιά. Σε διαφορετικές εποχές, ο Χατζηγιοβάνης πόσο χρόνο συμμετοχής θα έβρισκε;

Βέβαια αυτή η τραγική εποχή, αυτόματα επιτάσσει μια διαφορετική προσέγγιση προς όλα αυτά τα παιδιά. Είναι αδιανόητο να σκέφτεσαι πως «είμαι Παναθηναϊκός δε δίνω ούτε ευρώ παραπάνω, δεν κάνω πουθενά πίσω», τη στιγμή που σε όλα τα υπόλοιπα ουσιαστικά δεν είσαι Παναθηναϊκός. Στους στόχους, στη δυναμική, στα οικονομικά, μέχρι πριν λίγο καιρό στις πληρωμές, πουθενά τέλος πάντων. Αυτός ο συνδυασμός του μη… ψησίματος για παραμονή επειδή μιλάμε για την ευκαιρία ζωής αυτών των παιδιών, αλλά και η σκληρή στάση σε όλα, είναι δεδομένα λανθασμένος. Με τον Μπουζούκη σου «βγήκε», με κάποια απ’ τα νεότερα παιδιά σου «βγήκε», αλλά η παραμικρή απώλεια θα είναι απίστευτα άσχημη εξέλιξη.

Πάμε στον ίδιο τον Χατζηγιοβάνη τώρα. Δεν ξέρουμε πόσα λεφτά θέλει, αν υπάρχει οικονομική διαφορά ή αν απλά το πρόβλημα είναι η ρήτρα που θέλει να βάλει. Οπότε το οικονομικό το αφήνουμε στην άκρη. Αυτό που δεν μπορούμε με τίποτα να καταλάβουμε, είναι τι πιστεύει πως θα κάνει στην καριέρα του. Ίσως να έχουν… φουσκώσει τα μυαλά του θεωρώντας που θα πάει σε κάποιο μεγάλο Πρωτάθλημα του εξωτερικού. Αυτό που είναι ξεκάθαρο όμως, είναι πως θα καταλήξει σε κάποια μικρή Ολλανδική ή Βελγική ομάδα. Χωρίς να είναι σίγουρο πως θα αγωνίζεται. Αλήθεια, πόσοι απ’ τους (πολλούς) Έλληνες που πήγαν σε τέτοιους συλλόγους, βελτίωσαν σημαντικά την πορεία της καριέρας τους; Από ελάχιστοι έως καθόλου. Συν τοις άλλοις στην χώρα μας έχουμε την εντύπωση πως έξω είναι όλοι βλάκες και με το που ακούσουν για Ελληνικό ταλέντο, θα αρχίσουν να στέλνουν τσουβάλια με λεφτά. Έλα όμως που οι… βλάκες μάλλον είμαστε εμείς!

Ο Χατζηγιοβάνης κάνει ένα τεράστιο λάθος. Θεωρεί πως με μισή καλή σεζόν όλοι θα είναι… στα πόδια του. Είναι μεν νεαρός, αλλά τον Μάιο κλείνει τα 23 του χρόνια. Δεν είναι δα και… παιδί! Σε αυτή την ηλικία με μισή καλή σεζόν στο Ελληνικό Πρωτάθλημα, χωρίς να παίζει στην Ευρώπη, χωρίς να είναι μέλος της Εθνικής ανδρών, έχοντας πιθανότατα και μια χρονιά απραξίας στην «πλάτη», πόσες πιθανότητες έχει για κάτι εξαιρετικό; Ας ρωτήσει τον Λάμπρου αν θέλει. Αυτόν που φεύγοντας απ’ τον Παναθηναϊκό θα πήγαινε ή στην Ίντερ ή στην Ρόμα όπως του έλεγαν και τελικά κατέληξε στον Ηρακλή που ήταν σε τραγική κατάσταση. Μετά πήρε μεταγραφή στον ΠΑΟΚ, από εκεί δανεικός σε Πανιώνιο και Ολλανδία, επιστροφή στον ΠΑΟΚ και είναι έκπληξη όχι το να αγωνιστεί, αλλά έστω να μπει στην αποστολή! Αν αυτό είναι το όνειρο του Χατζηγιοβάνη, ας το πραγματοποιήσει…

Άλλωστε αν το καλοσκεφτεί κανείς, από μόνο του το γεγονός πως ξαφνικά προκύπτει ενδιαφέρον από την ΑΕΚ κτλ, δείχνει πως τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα. Θέλει να πάει στην ΑΕΚ; Στο καλό και να μας γράφει. Τόσο απλά. Η φιλοδοξία του καθενός είναι δικό του θέμα. Όπως και τα λάθη… Για την ΑΕΚ που και πάλι εμπλέκεται σε υπόθεση που έχει να κάνει με τον Παναθηναϊκό, ας το αφήσουμε καλύτερα. Στα λόγια όλοι… σέβονται, αλλά στην πράξη έχουμε τον Κλωναρίδη, έχουμε τον Χουλτ με… ψίχουλα, έχουμε τον Καρβουνίδη και το τιμ του μέσα σε μια μέρα. Κάποια στιγμή ο Παναθηναϊκός θα επιστρέψει εκεί που πρέπει. Τότε να τα θυμόμαστε όλα αυτά. Γιατί όλα αυτά πρέπει να παίρνουν «απαντήσεις» όπως ακριβώς τους πρέπει. 

Το θέμα είναι να καταλάβουμε πως για την υπόθεση Χατζηγιοβάνη δεν φταίει ο… Χατζηπετρής. Έχει σοβαρές ευθύνες ο Παναθηναϊκός, έχει σοβαρές ευθύνες ο παίκτης. Δε θα βάλουμε στην κουβέντα τους γύρω απ’ τον παίκτη. Μάνατζερ κτλ. Διαρκώς ρίχνουμε εκεί τις ευθύνες λες και είναι άβουλα όντα οι ποδοσφαιριστές. 22 στα 23 είναι ο Τάσος, οι επιλογές είναι δικές του και μόνο. Όποιες κι αν είναι αυτές, σωστές ή λάθος.

Αν οριστικά το θέμα «κλείσει» αρνητικά, επιβάλλεται να αναζητηθούν ευθύνες. Γιατί είναι πραγματικά αδιανόητο να μην μπορεί ο Παναθηναϊκός να κρατήσει τα «δικά» του παιδιά. Όσο κι αν έχει χάσει τη δυναμική του. Και η όλη ιστορία δεν σταματά στον Χατζηγιοβάνη μόνο. Θα ακολουθήσουν κι άλλες υποθέσεις. Όταν η τόσο σκληρή στάση περισσότερο απωθεί τους πάντες και δεν τους φέρνει πιο κοντά σου, τότε πρέπει να την αλλάξεις και όχι να επιμένεις σε αυτή…

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ