ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΘΑ ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΣ ΞΑΝΑ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ!

Ένα Σαββατοκύριακο μνήμης, τιμής, αξίας, ήθους, για να μην ξεχνάμε και ποιοι είμαστε!

Αυτόματα θα αισθανθείς ξανά Παναθηναϊκό!

Διήμερο των… άκρων. Σε Παναθηναϊκό επίπεδο. Μετά από μία εβδομάδα γεμάτη πίκρα, αγωνία και στεναχώρια σε ποδοσφαιρικό επίπεδο. Στοιχεία που δυστυχώς έχουν γίνει δεύτερη φύση σε κάθε φίλο του «τριφυλλιού». Όμως όλα αυτά μένουν στην άκρη. Όχι επειδή έχουμε το ντέρμπι με τον αιώνιο. Είναι κι αυτό ένα σπουδαίο γεγονός, αλλά η πραγματική Παναθηναϊκή στιγμή όχι μόνο ενός διημέρου αλλά όλης της σεζόν (και όχι μόνο) είναι σαφώς το 2ο τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος». Η τιμή, η ανάμνηση, η συγκίνηση για τον ηγέτη του Παναθηναϊκού. Ειδικά φέτος που θα συνοδευτεί με το δικό μας… αντάμωμα με τον Θανάση Γιαννακόπουλο. Ο «τυφώνας» μας θα πάρει τη θέση του δίπλα στον αδερφό του. Όπως πάντα, όπως ήταν όσο βρίσκονταν ανάμεσά μας, όπως ακριβώς σήκωναν τις κούπες… Χαρίζοντας σε όλους μας στιγμές απίστευτης και ανυπέρβλητης χαράς!

Χαράς η οποία ήταν η… τροφή τους. Όχι για να χαρούν οι ίδιοι, αλλά για να χαμογελούν, να περηφανεύονται όσοι αγαπούν το «τριφύλλι»! Τον σύλλογο μπροστά στον οποίο δεν υπολόγισαν ποτέ χρήματα, χρόνο, θυσίες, δουλειά, μέχρι και υγεία! Είναι διήμερο μνήμης, διήμερο που θα επανέρθουν όλες αυτές οι σκέψεις για όσα ζήσαμε, όσα βιώσαμε και μοιάζουν με παραμύθι… Αλλά δεν ήταν. Με αυτούς τους ανθρώπους, άλλωστε, το τέλος καλό όλα καλά ήταν το μόνο σίγουρο!

Πέρα απ’ όλα τα υπόλοιπα, όμως, είναι ιδανικό το χρονικό σημείο για να λειτουργήσει ως υπενθύμιση το τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος». Προκειμένου να αισθανθούμε ξανά Παναθηναϊκό. Να θυμηθούμε το πραγματικό μας μέγεθος. Ή καλύτερα το μέγεθος που μας έφτασαν ο Παύλος και ο Θανάσης! Το διευκρινίζουμε επειδή αν αρχές της δεκαετίας του ’90 μας έλεγε κάποιος τι θα ακολουθήσει, τότε θα τον περνούσαμε σίγουρα για τρελό. Βλέπετε κανείς μας δε θα μπορούσε ούτε να ονειρευτεί τους τίτλους, τις νίκες, τις χαρές, τα πανηγύρια, τα δάκρυα χαράς, το στόμα που έμενε ανοιχτό όταν διαβάζαμε ποιοι παίκτες έρχονται και μετά τους βλέπαμε να κάνουν… τα δικά τους στα παρκέ! Αλήθεια, ποιος μπορούσε να ονειρευτεί εκείνη την εποχή πως ο Παναθηναϊκός θα γίνει η πιο επιτυχημένη ομάδα της Ευρώπης για τον αιώνα που «περπατάμε»; Όλα αυτά ήταν δικό τους έργο, όραμα, «τρέλα», όπως θέλετε το λέτε.

Η συγκυρία φέρνει το τουρνουά μνήμης το Σαββατοκύριακο του ποδοσφαιρικού ντέρμπι. Ενός ντέρμπι που δεν το περιμένουμε όπως θα έπρεπε. Δεν έχουμε τη διάθεση που θα έπρεπε. Κυρίως όμως, δεν έχουμε την αισιοδοξία και την ελπίδα που θα έπρεπε. Γι’ αυτό και είναι εξαιρετική σύμπτωση πως συμπίπτουν το 2ο «Παύλος Γιαννακόπουλος» με το ποδοσφαιρικό ντέρμπι. Για να έρθουμε λίγο… Παναθηναϊκά στα ίσια μας! Τόσο απλά. Να ξεφύγουμε λίγο απ’ τα άσχημα συναισθήματα και να επανέρθουν στην καρδιά και το μυαλό μας οι… εκρήξεις χαράς.

Η λύπη και η στεναχώρια για την απώλεια από κοντά μας των δύο «τιτάνων», δε θα «σβήσουν» ποτέ. Αλλά ποιος μπορεί να σκέφτεται τον Παύλο Γιαννακόπουλο, τον Θανάση Γιαννακόπουλο, χωρίς να του ζωγραφιστεί αυτόματα στο πρόσωπό του ένα χαμόγελο. Μια έκφραση αγάπης και χαράς συγχρόνως. Αυτό ακριβώς είναι ο Παναθηναϊκός. Και στο κλειστό του ΟΑΚΑ, αυτό θα «μυρίσουμε» στην ατμόσφαιρα. Το έχουμε απόλυτη ανάγκη.

Ίσως μάλιστα έτσι όπως έχουμε σκυμμένο το κεφάλι για ποδοσφαιρικούς λόγους, έτσι όπως θα είμαστε πικραμένοι, αισθανθούμε μια… πατρική φάπα στο σβέρκο. Απ’ αυτές τις ευχάριστες, της αγάπης, για να μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα. Για να μας πουν «σηκώστε κεφάλι ρε, Παναθηναϊκός είμαστε». Εκείνη τη στιγμή όταν ξαφνιασμένοι σηκώσουμε το βλέμμα, θα δούμε δύο τεράστια λάβαρα, δύο τεράστιες προσωπογραφίες να μας κοιτούν. Κάπως έτσι θα «στανιάρουμε». Ίσως μάλιστα πάρουμε και λίγη απ’ αυτή την αύρα και τη μεταφέρουμε λίγο πιο δίπλα στο Στάδιο το βράδυ της Κυριακής…

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ