ΠΩΣ ΘΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ Η ΔΕΥΤΕΡΑ…

Κανένα γόητρο, κανένας βαθμός σε αυτό το ντέρμπι, σημασία έχει να καθορίσεις την επόμενη μέρα σου… κυριολεκτικά!

 

Πώς θα ξημερώσει η Δευτέρα…

Να και το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό… Αυτή την 4η αγωνιστική του Πρωταθλήματος μόλις έγινε η κλήρωση, εντελώς διαφορετικά την περιμέναμε είναι η αλήθεια. Άντε να είχες μια απώλεια στη Θεσσαλονίκη με τον Άρη. Αλλά κατόρθωσες να έχεις πάρει μόνο ένα βαθμό. Ξεκινώντας τη Superleague με τρόπο καταστροφικό. Σε όλα τα επίπεδα. Διότι έτσι όπως είναι ο Παναθηναϊκός, το αγωνιστικό έφερε ξανά στην επιφάνεια όλα τα προβλήματα και τα θέματα που έχει να αντιμετωπίσει το «τριφύλλι». Αυτά που είναι η ξεκάθαρη ουσία, αλλά μέσω των αποτελεσμάτων ή της αγωνιστικής ελπίδας είχαν… κρυφτεί κάτω απ’ το χαλάκι.

Παίξε τώρα με τον Ολυμπιακό. Τον γνωστό διαφημισμένο, επικοινωνιακά άτρωτο, που μόλις ολοκληρώθηκε το παιχνίδι του με την Τότεναμ ξεκίνησε να δημιουργεί κλίμα. Καμία απορία, κανείς δεν ξαφνιάστηκε, δεκαετίες τώρα τα έχουμε βαρεθεί όλα αυτά. Στην Ελλάδα τους τα επιτρέπουν και η ζωή συνεχίζεται. Να μπούμε στην κουβέντα του τι έχουμε να αντιπαρατάξουμε σε όλα αυτά, ας το αφήσουμε καλύτερα κι ας δούμε τι θα κάνουμε στο ματς.

Πώς θα παραταχθεί το «τριφύλλι»; Καμία σημασία δεν έχει πραγματικά. Είτε ξεκινήσει ο Ζαχίντ, είτε είναι τρεις οι στόπερ είτε τετράδα στην άμυνα, δεν έχει νόημα. Εδώ που έφτασες, δεν θα αγωνιστείς με τα πόδια. Θα παίξεις με την καρδιά, με τα… καρύδια, με την ψυχή, με την διάθεση να μείνεις «ζωντανός». Ένα ντέρμπι που δεν θα το παίξεις, αλλά θα το νικήσεις. Διαφορετικά, ας το κλείσουμε το μαγαζί και πάμε σπίτια μας. Ούτε οι βαθμοί είναι αυτοί που «καίνε», ούτε το γόητρο αυτών των αγώνων, ούτε η επιτυχία σου να σταματήσεις αυτούς που τους έχουν μετατρέψει σε ένα απ’ τα φαβορί για το Champions League με αυτά που γράφουν και λένε.

Ο Παναθηναϊκός πρέπει να μπει στο ΟΑΚΑ με ένα και μόνο πράγμα στο μυαλό του. Το πώς θα καθορίσει τη Δευτέρα του. Απ’ αυτό το 90λεπτο, θα κριθεί η επόμενη μέρα. Στην κυριολεξία η επόμενη μέρα. Γιατί κακή εμφάνιση, ήττα και γενικά συνέχεια της κατάστασης (αγωνιστικά) που βιώνουμε στο φετινό Πρωτάθλημα, θα σημάνει αυτόματα πως ομιλίες, αποφασιστικότητα, συναντήσεις και κόντρα συναντήσεις, μίτινγκ, επίσκεψη οπαδών στο προπονητικό κέντρο, όλα… πετάχτηκαν στα σκουπίδια. Αλλά σε αυτό το ενδεχόμενο, είναι πιθανό πολλοί να μην έχουν πλέον θέση στον Παναθηναϊκό. Μια κακή Κυριακή για να το πούμε απλά, ίσως να μη φέρει Παναθηναϊκή Δευτέρα για αρκετούς. Τεχνικό διευθυντή, προπονητή, ακόμη και παίκτες που ναι μεν θα είναι στην ομάδα αλλά στην ουσία «τελειωμένοι» στη συνείδηση του κόσμου. Ενός κόσμου που έτσι κι αλλιώς δεν έχει πλέον την παραμικρή διάθεση…

Δε θα αναφερθούμε στο πόσοι θα πάνε στο γήπεδο και πόσοι θα απέχουν. Αυτό είναι στη διακριτική ευχέρεια του καθενός, οργανωμένου και μη. Άλλωστε έχουμε τη γνώμη πως δεν γίνεται όλοι μας να σχολιάζουμε τα πάντα. Ένα στοιχείο που στον Παναθηναϊκό το έχουμε ανεπτυγμένο, δηλαδή να… φυτρώνουμε εκεί που δε μας σπέρνουν και να σχολιάζουμε πράγματα για τα οποία είμαστε άσχετοι. Ο καθένας ας τραβήξει το δρόμο που θα του πει η καρδούλα του. Είτε πάει γήπεδο είτε δεν πάει. Όλα να κυλήσουν ομαλά μόνο, να μη συμβεί το παραμικρό και τέλος.

Οι επιλογές πλέον είναι δύο: Ή θα δούμε για τελευταία φορά τον Παναθηναϊκό σε αυτή τη μορφή του (σε μικρό ή μεγάλο ποσοστό) ή θα βρει η ομάδα την ηρεμία που θέλει για να προσπαθήσει να ανασυγκροτηθεί και να προχωρήσει όσο το δυνατόν καλύτερα. Όσο το δυνατόν διαφορετικότερα για να το πούμε καλύτερα, επειδή απ’ όσα έχουμε δει κι έχουν γίνει μέχρι τώρα, δεν κρατάς το παραμικρό!

Στο μυαλό πολλών είναι η χειρότερη δυνατή συγκυρία πως αυτό το ματς… ζωής για τον Παναθηναϊκό, είναι κόντρα στον αιώνιο. Θα μας επιτραπεί να διαφωνήσουμε κάθε και οριζόντια. Αν έπαιζες με τον Πανιώνιο (τον αναφέρουμε ως ουραγό) και 10-0 να νικούσες δε θα ηρεμούσες, δε θα έμπαινες στη διαδικασία της συσπείρωσης και του «μαζέματος» της κατάστασης. Είναι πιθανό να είχαμε διαφορετικές εξελίξεις μεσοβδόμαδα σε σχέση με αυτές που είχαμε. Ο λόγος απλός: Ο ΟΣΦΠ είναι ένα ντέρμπι που πάντα συσπειρώνει και κρατάει τους πάντες στην… τσίτα. Άρα, αν και τώρα δεν δούμε κάτι διαφορετικό, τότε απλά δε θα το δούμε ποτέ! Αν και τώρα δεν αλλάξει η συμπεριφορά στον αγωνιστικό χώρο, αν και τώρα δεν εξαφανιστεί η χαλαρότητα και τα ηλίθια λάθη, αν και τώρα επικρατούν τα νεύρα και ο καθένας κάνει αυτό που περνά απ’ το κεφάλι του, δε θα αλλάξει ποτέ. Άρα το τι θα πρέπει να γίνει από Δευτέρα κιόλας, θα είναι ξεκάθαρο.

Ο Παναθηναϊκός είναι μπροστά στο κρισιμότερο ματς της σεζόν. Κανένα άλλο, ακόμη κι αν κρίνει στόχο (δύσκολο με τα τωρινά δεδομένα) δε θα έχει τόση σημασία. Κρίνεται το πώς θα είναι ο Παναθηναϊκός από τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί η αναμέτρηση κιόλας. Τα υπόλοιπα για τώρα ας μείνουν στην άκρη. Άλλωστε μετά το ματς ίσως να μην έχουν και σημασία…

Υ.Γ. Είναι τέτοια η ψυχολογική κατάσταση λόγω του ποδοσφαίρου, που αποτελεί ευλογία σε αυτό το Σαββατοκύριακο να υπάρχει το τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος». Γιατί εκεί θα υπάρχει Παναθηναϊκός απ’ όλες τις απόψεις. Αγωνιστικά, συναισθηματικά, ηθικά, σε επίπεδο αξίας, σεβασμού αντιπάλων, κληρονομιάς. Τα πάντα! Να πάρετε τα παιδιά σας να πάτε στο κλειστό. Να αισθανθούν και να καταλάβουν Παναθηναϊκό. Το έχει ανάγκη ο σύλλογος!

Υ.Γ.1: Μακάρι να μπορούσε να γίνει και το ποδόσφαιρο μπάσκετ... Και μόνο στην σκέψη εφιάλτες τους έρχονται. Το γιατί το καταλάβατε μετά το ΟΣΦΠ-Τότεναμ. Αλλά το ποδόσφαιρο το κρατούν στη μιζέρια και στην κατάντια που το έχουν βουτήξει εδώ και 23 χρόνια...

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ