ΜΕ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ…

Όταν το ποδόσφαιρο το αντιμετωπίζεις με οικονομία και αναγκαστική υπομονή, σε… φτύνει στη μούρη!

Με τα ψέματα δουλειά δε γίνεται…

Τώρα κλαις, γιατί κλαις… Δεν είναι ώρα για τραγούδια φυσικά, αλλά η ουσία της φράσης παραμένει. Αυτό που έγινε με τον ΟΦΗ, όσο κι αν δεν θέλουμε να το δούμε, όσο κι αν δεν το χωνεύουμε με τίποτα, ήταν απλά η φυσική πορεία των ποδοσφαιρικών πραγμάτων. Ο Παναθηναϊκός δε σεβάστηκε το άθλημα, ο Παναθηναϊκός δεν έριξε βάρος στο άθλημα πρώτα και πάνω απ’ όλα, με αποτέλεσμα αυτό να γυρίσει και να τον… φτύσει στη μούρη! Διότι το ματς με τους Κρητικούς είναι ο ορισμός της ποδοσφαιρικής ντροπής. Και πλέον σε βάζει όχι απλά στο πρόβλημα, αλλά σε όλους τους τομείς έρχεται η μοίρα η ίδια να σου υπενθυμίσει πόσο λάθος είσαι.

Τρία γκολ απ’ τον ΟΦΗ δεχτήκαμε και στα δύο προηγούμενα ματς με τον συγκεκριμένο αντίπαλο (κατάντια).  Και τότε παίξαμε χάλια. Όμως όχι τέτοιο χάλι! Διότι μιλάμε για την επιτομή του σε… πιάνω απ’ το λαιμό και σε έχω για πέντε γκολ! Όχι ο Παναθηναϊκός τον ΟΦΗ, αλλά το αντίθετο. Οι «πράσινοι» ήταν μια ομάδα που ουσιαστικά όρισαν τον εαυτό τους όπως τον είδαμε κόντρα στην ομάδα του Ηρακλείου. Γιατί τι είδαμε αν το καλοσκεφτείτε; Ένα σύνολο με μεταβάσεις της πλάκας. Που έδινε το δικαίωμα στον αντίπαλο όποτε πάρει την μπάλα να φτάνει χωρίς πίεση στην περιοχή του. Αυτό έφερε και το… ξεγύμνωμα του κέντρου της άμυνας. Συγχρόνως όσο σε πίεζε ο ΟΦΗ, τόσο πιο εύκολα σου έπαιρνε την μπάλα διότι στα χαφ ήσουν… για γέλια! Ταυτόχρονα απ’ τη μέση και μπροστά χωρίς φαντασία, χωρίς τρόπους να φτάσεις την μπάλα στον επιθετικό που ήταν για δεύτερο ματς σε κακή κατάσταση (Μακέντα).

Οκ, ο Νούνες ήταν τραγικός. Τον αναφέρουμε επειδή ήδη… σταυρώνεται. Έκανε «ασίστ» στο δεύτερο γκολ του ΟΦΗ, κοιτούσε στα άλλα δύο. Ας φρόντιζες όμως να μην χρειάζεται να κατεβάσει αυτός την μπάλα, ας φρόντιζες να μην είναι διαρκώς εκτεθειμένος στις επελάσεις των αντιπάλων (όπως και όλη η άμυνα). Πώς θα το φρόντιζες; Μέσω των χαφ. Εκεί δηλαδή που ήσουν… άστα να πάνε. Όσο για την επίθεση, μπήκε ο Περέα και φαινόταν… Κριστιάνο. Όχι επειδή είναι τόσο παικταράς, αλλά επειδή είχε νεύρο και ένταση. Ε και; Περιμένεις απ’ τον 19χρονο να σε σώσει;

Η ασέβεια προς το ποδόσφαιρο είναι αυτά ακριβώς. Καλώς στο σχεδιασμό σου έκανες τόσες κινήσεις μεσοεπιθετικά. Καλώς πήρες τρία εξτρέμ και έναν δημιουργικό χαφ (Κολοβό, Μολό, Μπεκ, Ζαχίντ). Τον Περέα και τον Κονάν δεν τους αναφέρουμε επειδή είναι στοιχήματα και νεαρά παιδιά που ίσως βγουν ίσως δεν βγουν… Αλλά από εκεί και πέρα σε επίπεδο σχεδιασμού, έκανες «εγκλήματα». Με τον βασικό σου στόπερ (Σένκεφελντ) να έρχεται πριν λίγες μέρες και να περιμένεις να σου παίξει τέλη Σεπτέμβρη με το καλό. Άρα μένεις «γυμνός» σε αυτό το διάστημα, κρίνοντας τον παίκτη που πήρες ως λύση για όλα (Νούνες).

Πρώτα και πάνω απ’ όλα βέβαια, η απόλυτη ασέβεια είναι στα χαφ. Είναι αδιανόητο να μην έχει αποκτηθεί αμυντικό χαφ. Είναι αδιανόητο να μην έχεις πάρει και κεντρικό χαφ. Είναι απίστευτο πως έμεινες τόσο… γυμνός σε αυτές τις θέσεις. Και αν τελικά πας να «μπαλώσεις» κάπως την κατάσταση, ένας Θεός ξέρει πότε θα σου παίξει όποιος έρθει. Κι εκεί ακριβώς έρχεται η ποδοσφαιρική μοίρα με τη μορφή της χαζομάρας του Κουρμπέλη. Ο οποίος αυτό που κάνει στο 90+6’ είναι για πρόστιμο και μάλιστα τσουχτερό! Χωρίς λόγο, με το ματς να έχει κριθεί, κάνει τάκλιν… θανάτου στον Κοροβέση και σωστά αποβάλλεται. Σε αφήνει λοιπόν χωρίς αμυντικό χαφ με Άρη και Ολυμπιακό! Τρεχάτε ποδαράκια μου… Αλλά προφανώς θα βάλουμε ή τον Νούνες ή το νεαρό Αλεξανδρόπουλο και όλα καλά έτσι;

Δυστυχώς με τα… ψέματα δουλειά δεν γίνεται στο ποδόσφαιρο. Προχώρησες έχοντας πρώτα στο μυαλό σου σε επίπεδο σχεδιασμού, το πώς θα κάνεις οικονομία. Γιατί τόσο μπορείς, τόσο σου επιτρέπει η κατάσταση. Κι επειδή αυτός ήταν ο πρωταρχικός στόχος λοιπόν, περίμενες να πάρεις τον στόπερ τέλος Αυγούστου κι ένας Θεός ξέρει πότε θα παίξει, περίμενες να δεις αν θα πάρεις αμυντικό χαφ και τώρα θα δεις για ελεύθερο, περίμενες να δεις αν θα πάρεις φορ και έφερες κάτι πιτσιρικάδες αλλά τελικά κατάλαβες πως θες και τρέχα τώρα να βρεις με ελάχιστα χρήματα. Για να γλιτώσεις λίγα λεφτά, η ομάδα έφτασε σε αυτή την κατάσταση. Μια ομάδα που έτσι κι αλλιώς έχει συγκεκριμένο ταβάνι δυνατοτήτων, λόγω διοίκησης. Παναθηναϊκός με τα… ψέματα, δυστυχώς δεν γίνεται.

Και τώρα, πήγαινε να παίξεις στον Άρη χωρίς κόφτη. Πέρασε δύο εβδομάδες… φωτιά μέσα στην γκρίνια και τη μιζέρια, χωρίς να σου φταίει κανείς φυσικά. Πήγαινε στη Θεσσαλονίκη απέναντι σε έναν Άρη που κι αυτός έχει τα ίδια προβλήματα και την ίδια ανάγκη για νίκη. Διότι μετά το Άρης-Παναθηναϊκός εμείς έχουμε τον ΟΣΦΠ και αυτοί πάνε στον ΠΑΟΚ. Άρα καταλαβαίνετε σε ποια κατάσταση έχει φτάσει το πράγμα. Όμως αυτό είναι το δέντρο. Το δάσος είναι η ίδια η δυνατότητα της ομάδας. Που κυνηγά το ευρώ με το τουφέκι μπας και πάρει κάνα παίκτη και περιμένει να κάνει τις κινήσεις του τέλη Αυγούστου, αρχές Σεπτέμβρη απ’ τους ελεύθερους.

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ