ΡΙΣΚΟ ΤΟ ΕΝΑ ΡΙΣΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ!

Με αυτά που διαθέτεις πας για παίκτες άγνωστους με φιλοδοξία, ή για γνωστούς με πτωτική πορεία; Έλα μου ντε…

Ρίσκο το ένα ρίσκο και το άλλο!

Εδώ που έχουμε φτάσει, το τελευταίο που πρέπει να απασχολεί είναι το ποια μέρα του Αυγούστου θα ολοκληρωθούν οι μεταγραφές. Αυτό το διάστημα προσφέρεται για χαμήλωμα τιμών, για αλλαγή στάσης από παίκτες που ίσως να μη σκέφτονταν καν να έρθουν στην Ελλάδα ή να είχαν τον Παναθηναϊκό τελευταία επιλογή. Δεν είναι κακό, έτσι είναι η αγορά. Έτσι προχωρά εδώ και χρόνια. Άρα δε χρειάζεται στις μεταγραφές να μας πιάνει… μεγαλοσύνη. Και θα περιμένεις και θα δώσεις χρόνο και πάει λέγοντας. Γιατί; Μα για να πάρεις τον καλύτερο παίκτη που μπορείς. Αφού δεν έχεις τη δυνατότητα να πεις «πόσα θες αγόρι μου; Τσίμπα τα κι έλα», αναγκαστικά θα κάνεις και υπομονή, θα περιμένεις να περάσει κι ο καιρός για να βρεις το καλύτερο δυνατό στην καλύτερη τιμή. Τόσο απλά.

Όπως και να έχει, ο Παναθηναϊκός έχει ακόμη δρόμο στις μεταγραφές. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, τι έμεινε; Χονδρικά 20 μερούλες. Σε αυτό το διάστημα πρέπει να έρθει στόπερ, αμυντικό χαφ, εξτρέμ και σέντερ φορ. Χωρίς να ξέρουμε αν θα προκύψει κάποια άλλη ανάγκη, κάποια άλλη θέληση για έξτρα κίνηση. Ας μείνουμε σε αυτά τα τέσσερα παιδιά που περιμένουμε. Όποια κι αν είναι αυτά. Μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας, όλοι περιμένουμε κάτι καλό. Για να γίνεις καλύτερος σε όλα τα επίπεδα. Ποιοτικά, προσωπικότητα, πρεστίζ ομάδας. Κοινώς ο κόσμος περιμένει… ονόματα, ακόμη και στον Παναθηναϊκό αυτής της κατάστασης. Αλλά σε τι επίπεδο θα είναι αυτά τα ονόματα; Προφανώς θα είναι όπως ο Μολό που είχε φτάσει Β’ κατηγορία Γαλλίας, όπως ο Μακέντα που ήταν ελεύθερος Σεπτέμβρη μήνα την περασμένη σεζόν. Τέτοιους παίκτες ονόματα θα μπορείς να «χτυπήσεις». Ξεκάθαρο αυτό…

Η άλλη επιλογή είναι να πας σε παίκτες που δεν τους ξέρει ο κόσμος, που δεν αγωνίζονται έστω κάπου καλύτερα απ’ το Ελληνικό Πρωτάθλημα. Παίκτες δηλαδή που θα σε δουν ως παραπάνω σκαλοπάτι, ως εκπλήρωση επιπλέον φιλοδοξίας. Παράδειγμα ο Σένκεφελντ. Οκ, ίσως είναι παικταράς, ίσως να μην είναι. Δεν τον ξέρουμε δεν παρακολουθούσαμε Πρωτάθλημα Αυστραλίας. Μένουμε λοιπόν στην επιλογή του ή τέλος πάντων σε κάποια ανάλογη επιλογή, απ’ τους ανθρώπους που «τρέχουν» τον σχεδιασμό.

Και στη μία και στην άλλη περίπτωση, υπάρχει ρίσκο. Ξεκάθαρο είναι. Και ο Μολό έχει ρίσκο και ο Νούνες έχει ρίσκο που ήρθε απ’ την Λέχια Γκντανσκ. Το τι θα επιλεγεί ως κατηγορία ενίσχυσης, είναι θέμα ομάδας. Αλλά αυτές οι δύο κατηγορίες είναι η αποκλειστική πηγή άντλησης λύσεων για τις μεταγραφές. Παίκτη όνομα πάνω στα… ντουζένια του, δεν πλησιάζεις. Παίκτη φιλόδοξο από προηγμένο Πρωτάθλημα, δεν μπορείς να πάρεις. Κατά συνέπεια, αναγκαστικά θα ρισκάρεις. Το να ψάχνουμε να βρούμε μεταξύ μας που είναι μεγαλύτερο το ρίσκο, δεν έχει ουσία. Γιατί ρίσκο θα υπάρχει σε κάθε περίπτωση. Όπως υπάρχει σε κάθε μεταγραφή ρίσκο. Κάποτε αν έλεγαν στη Ρεάλ πως ρισκάρει παίρνοντας τον Μπέιλ, θα γελούσαν οι πάντες. Κάποτε αν έλεγαν στη Μίλαν πως ρισκάρει με τον Ροναλντίνιο, θα τους έβαζαν στο τρελάδικο. Όταν σε τέτοιες επιλογές υπάρχει ρίσκο, εμείς δε γίνεται να ψάχνουμε να βρούμε που δε θα υπάρξει ρίσκο με τα δεδομένα του τωρινού Παναθηναϊκού αναφορικά με τα μεταγραφικά του!

Το καλό μέχρι τώρα είναι πως η ίδια η ομάδα βαδίζει καλά. «Δεμένη», σωστά δουλεμένη, με πιο ευχάριστη αγωνιστική «ταυτότητα» αν θέλετε. Άρα με αυτά τα δεδομένα που έχει όλος ο Παναθηναϊκός αγωνιστικά, είναι ευκολότερο να μειωθεί το ρίσκο της κάθε κίνησης. Γιατί όποιος παίκτης μπει σε ένα τόσο καλό κλίμα, θα προσαρμοστεί σαφώς ευκολότερα. Όποιος παίκτης βάλει τα στοιχεία του σε κάτι σωστό, θα τα αναδείξει πιο εύκολα και θα «κρυφτούν» πιο άνετα οι αδυναμίες του. Οι μεταγραφές που θα γίνουν σε κάθε περίπτωση θα καθορίσουν το που θα φτάσει ο Παναθηναϊκός. Αν πραγματικά θα μπορεί να συζητήσει για Πρωταθλητισμό, ή αν απλά θα μείνει σε αυτά τα επίπεδα. Δύσκολη η επιλογή, αλλά και αναγκαστικά με ρίσκο. Καλά να είμαστε και να δούμε που θα… κάτσει η μπάλα.

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ