Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΘΑ ΕΧΕΙ…

Η κρισιμότερη στιγμή του Παναθηναϊκού δε χωρά κουραστικές συζητήσεις και προφάσεις…

Ο καθένας τι δικαιολογία θα έχει…

Έχουν περάσει λίγες μέρες απ’ τη συνέντευξη Τύπου του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Ακούσατε όλοι τι είπε, διαβάσατε στη συνέχεια τα σχόλια όλων, μάθατε τις γνώμες τους και γενικά ήταν ένα ζήτημα που «έπαιξε». Λογικό κι επόμενο καθώς αφορά δύο στοιχεία που είναι σημαντικότατα για τον Παναθηναϊκό. Όπου Παναθηναϊκός ο κορυφαίος σύλλογος της χώρας, ή έστω ένας εκ των κορυφαίων για όσους ζουν υπό το καθεστώς της προπαγάνδας των απέναντι που τους έχουν πείσει πως μέχρι και η Μπαρτσελόνα με τη Ρεάλ, είναι… νάνοι μπροστά τους.

Τα δύο αυτά στοιχεία είναι αντικρουόμενα. Γιατί και τα δύο μαζί δε γίνεται να υπάρξουν είναι ξεκάθαρο. Το πρώτο είναι η τεράστια ελπίδα και το δεύτερο είναι ο απόλυτος μαρασμός. Το… που θα κάτσει η μπίλια, θα το ξέρουμε τον Ιούλιο του 2020. Μέχρι τότε θα περιμένουμε με αγωνία να «τρέξει» η υπόθεση του Βοτανικού και εν συνεχεία να δούμε ποιοι θα είναι οι τρόποι συμμετοχής για τον απλό κόσμο αλλά και για τους επιφανείς οικονομικά Παναθηναϊκούς. Σε κάθε περίπτωση, οτιδήποτε και να συζητιέται ακόμη γύρω από… λεπτομέρειες, φαντάζει περισσότερο ως προσπάθεια να βρεθεί δικαιολογία. Όπως λέει και ο λαός μας «όποιος δε θέλει να ζυμώσει σαράντα μέρες κοσκινίζει».

Απλά εδώ το… κοσκίνισμα είναι επικίνδυνο. Διότι οδηγεί νομοτελειακά σε καταστάσεις που ούτε θέλουμε να τις φανταστούμε για τον Παναθηναϊκό. Φανταστείτε πως απ’ τη μία έχεις την επιλογή να είναι το «τριφύλλι» πρωταγωνιστής σε όλα τα τμήματά του με τις εγκαταστάσεις στο Βοτανικό να φέρνουν τη σωτηρία, ενώ απ’ την άλλη αν δεν υπάρξει η συμμετοχή που χρειάζεται θα έχουμε καταστάσεις… Κατελάρηδων και στο μπάσκετ. Όσο κι αν το μυαλό δεν το χωρά, όσο κι αν ακούγονται εκ νέου τα «έλα μωρέ απειλή ήταν δε θα τα παρατήσει», προφανώς το «να το γράψετε στην πέτρα» δεν το έχουμε αντιληφθεί απόλυτα. Ας το αντιληφθούμε λοιπόν…. Καιρός είναι!

Άλλωστε τα πάντα είναι ξεκάθαρα. Ακόμη κι αν προέκυψαν ορισμένες… χαζές απορίες ή συμπεράσματα. Μάλλον αποτέλεσαν κάποιου είδους δικαιολογία για να βρει ο καθένας την αφορμή να πει «α εγώ δε συμμετέχω επειδή έγινε αυτό». Απ’ την περασμένη Παρασκευή έχουμε διαβάσει αρκετούς… μύθους. Για παράδειγμα κάποιοι συμπέραναν πως τα 20.000.000 ευρώ θα είναι για μπάτζετ τετραετίας στην ποδοσφαιρική ομάδα (!). Κάποιοι άλλοι πως θα πάνε αυτά τα λεφτά για το γήπεδο, άρα ζητήθηκε ουσιαστικά να χτιστεί το γήπεδο με… χρήματα του κόσμου. Ειδικά όσοι πιστέψατε αυτό το τελευταίο, να φτιάξετε 4-5 αθλητικές εγκαταστάσεις όπως αυτές που προβλέπονται στο πρότζεκτ του Βοτανικού με 20.000.000. Ευκαιρία είναι μην είστε χαζοί…

Είναι μεγάλη η κατηγορία όσων απλά ψάχνει δικαιολογία μέσω όλων αυτών των προφάσεων. Θυμίζοντας κάπως τους «δεν γέμισε το γήπεδο επειδή η αγορά ήταν ανοιχτή την ώρα που ξεκίνησε το ματς». Λες και όλοι οι Παναθηναϊκοί της πόλης και της χώρας συνολικά, δουλεύουν σε καταστήματα και δεν μπορούσαν να πάνε στο γήπεδο. Επίσης είναι αρκετά αφελές το να λέμε «μα ο κόσμος πεινάει». Προφανώς και δεν είπε κανείς στον άνθρωπο που δυσκολεύεται να βγάλει το μήνα και πραγματικά έχει ανάγκες για την οικογένειά του, να πάει και να βάλει χρήματα στον Παναθηναϊκό. Αλλά ρε παιδιά, όλοι οι Παναθηναϊκοί είναι σε αυτή την κατάσταση; Όλοι οι Παναθηναϊκοί δεν μπορούν να συνδράμουν με ένα ποσό της δυνατότητάς τους; Υπό νορμάλ συνθήκες θα αρκούσαν οι περιβόητοι… λεφτάδες (όπως κι αν λέγονται μην το πάμε μέχρι κι εκεί σε μάχη προσώπων) για να μαζευτούν τα 20.000.000 σε μία μέρα! Αλλά και πάλι, οι πραγματικά δικαιολογημένοι σαφώς και δεν είναι η πλειοψηφία. Η πλειοψηφία είναι αυτοί που μπορούν να συνδράμουν. Άλλος λιγότερα άλλος περισσότερα άλλος πολλά περισσότερα. Μη μειώνουμε με δικαιολογίες το σύλλογο και τη μάζα του κόσμου του.

Τα πάντα είναι θέμα διαθέσεων. Και προθέσεων. Φτάνει η προσπάθεια εξεύρεσης δικαιολογίας, ειδικά σε κάτι που είναι τόσο ξεκάθαρο. Ξαναλέμε εξαιρούμαι μόνο αυτούς που πραγματικά θα στερήσουν γάλα απ’ τα παιδιά τους ή ένα πιάτο φαγητό στο τραπέζι τους αν δώσουν έστω κι ένα ευρώ. Αλλά αυτή η κατηγορία των συνανθρώπων και συνοπαδών δε νομίζουμε να είναι η συντριπτική πλειοψηφία. Μακάρι να μην υπήρχε κανείς, αλλά αυτό είναι ένα ζήτημα εντελώς διαφορετικό.

Μπροστά του ο καθένας μας έχει δύο κουμπάκια. Το ένα γράφει «θάνατος» και το άλλο «ζωή». Υποχρεωτικά θα πατήσετε ένα. Επιλέγετε και παίρνετε. Με την επιλογή σας να δίνει και την ανάλογη κατάσταση στον Παναθηναϊκό. Στην ίδια κατηγορία είμαστε όλοι μας. Αν συζητάμε μπροστά στα… κουμπάκια για το «κι αν μας μπλοφάρουν και είναι αντίθετα τα κουμπιά;» τότε αντίο ζωή παιδιά. Το πράγμα είναι ξεκάθαρο. Ένας να βάζει χρήματα για όλα, ένας να χτίσει και τα γήπεδα, απλά δε γίνεται. Πουθενά στον πλανήτη. Ιδεατό να συγκεντρωθεί το ποσό από αυτούς που πραγματικά τους περισσεύουν, όμως η ώρα ευθύνης ανήκει σε όλους μας. Ας μείνουν στην άκρη οι δικαιολογίες και οι προφάσεις λοιπόν. Για να έχουμε μπροστά μας καλοκαίρι γεμάτα μεταγραφές, γεμάτα ενθουσιασμό, γεμάτα προσμονή και γεμάτα ανυπομονησία να μάθει ο καθένας πότε κυκλοφορούν τα διαρκείας για να «κλείσει» θέση στις υπερσύγχρονες γηπεδάρες του Παναθηναϊκού.

Υ.Γ. Ο καθένας κάνει αυτό που επιλέγει η καρδιά του πραγματικά. Απλά το να προσπαθούν να πείσουν για το δίκιο τους όσοι ψάχνουν μόνο δικαιολογίες, είναι τουλάχιστον εχθρικό προς τον σύλλογο. Όπως για παράδειγμα το περιβόητο επιχείρημα που έχει «γεννηθεί», σύμφωνα με το οποίο… κάθε χρόνο θα υπάρχει η ίδια διαδικασία. Ή χαζός πρέπει να είναι κάποιος ή στημένος ή να μη μιλάει ελληνικά για να μην έχει καταλάβει… Τόσο απλά!

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ