ΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ… ΜΑΡΤΥΡΙΟ

Δυστυχώς ως τέτοιο έχει εξελιχθεί μια σεζόν που λίγους μήνες πριν ήταν γεμάτη ελπίδα!

Ας τελειώσει το… μαρτύριο

Πλέον δεν αντέχεται αυτό το πράγμα. Δεν αντέχεται να παρακολουθείς τον Παναθηναϊκό να γίνεται… έρμαιο του κάθε «νάνου» μπροστά του. Ο ΟΦΗ γέμισε «πληγές» το «τριφύλλι» και ήρθε ο Ατρόμητος να κάνει το ίδιο, φέρνοντας ακόμη μεγαλύτερη μιζέρια σε μια ομάδα που πλέον δε σηκώνει άλλη. Στο Περιστέρι οι «πράσινοι» έδειξαν ανήμποροι να κάνουν κάτι. Όχι να νικήσουν, όχι να… μαγέψουν με το επίπεδο ποδοσφαίρου τους, αλλά να κάνουν έστω τα βασικά. Για παράδειγμα μία ευκαιρία. Μία καλή ευκαιρία! Η τελευταία που μπορεί να θυμηθεί κανείς (πραγματική ευκαιρία) είναι το τετ α τετ του Καμπετσή στο ματς με τον Άρη!

Είναι σαφές πως η ομάδα είναι ξενερωμένη, είναι «αδειασμένη» ψυχολογικά, είναι σε μια φάση «άντε να τελειώσει η σεζόν». Αλλά δυστυχώς στην ίδια ακριβώς κατάσταση βάζει τους πάντες. Με τη διαφορά πως ο κόσμος λόγω πίκρας έχει δικαίωμα να αισθάνεται έτσι, αλλά οι ποδοσφαιριστές δεν το έχουν το συγκεκριμένο δικαίωμα. Πρέπει να προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις μέχρι τέλους κι ας μην «κυνηγούν» το παραμικρό. Κυρίως επειδή στους ίδιους μένει η… λέζα των συνεχόμενων τραγικών αποτελεσμάτων-εμφανίσεων.

Σε θεωρητικό επίπεδο ο Ατρόμητος δεν είχε το παραμικρό ενδιαφέρον κι αυτός (στην πορεία προέκυψε λόγω της ήττας της ΑΕΚ αλλά και πάλι μόνο με θαύμα θα ανέβει τρίτος γιατί η Ένωση παίζει στον υποβιβασμένο Λεβαδειακό). Όπως φάνηκε ως ομάδα να έχει αρχή και τέλος. Φάνηκε να έχει όρεξη. Φάνηκε να πιέζει να θέλει να κυνηγήσει τη νίκη. Με 18χρονο τερματοφύλακα και αλλαγές στην ενδεκάδα του ήταν ο γηπεδούχος, τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός πλην Αθανασακόπουλο ήταν με τη βασική του σύνθεση κατά μεγάλο ποσοστό. Στην τελευταία φετινή εμφάνιση τόσων θεωρούμενων βασικών μέσα στη σεζόν. Όσο είδατε διάθεση, άλλο τόσο είδαμε κι εμείς.

Δε χωράει ιδιαίτερη κουβέντα για το ματς στο Περιστέρι. Ο Παναθηναϊκός ως ομάδα ήταν… συγγνώμη που με είδατε. Τίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο. Ποδοσφαιριστές που περίμεναν να τελειώσει το ματς, με τη νοοτροπία της… αξιολόγησης να μην έχει κανένα αποτέλεσμα όπως φαίνεται. Επειδή αν ισχύει πως γίνεται αξιολόγηση σε αυτά τα τελευταία ματς, τη νέα σεζόν το «τριφύλλι» θα χρειαστεί νέο ρόστερ, όχι απλά νέα ενδεκάδα.

Αδικούν τους εαυτούς τους οι παίκτες και το τεχνικό επιτελείο. Επειδή «κλείνουν» τη σεζόν με το χειρότερο δυνατό τρόπο. Τελειώνουν την περίοδο με ξενέρωμα, με μιζέρια, με αμφιβολία, με αμφισβήτηση για τα πάντα. Οι ίδιοι έφεραν την ελπίδα στο ξεκίνημα της περιόδου, οι ίδιοι σε κάνουν να καταλάβεις πως ουσιαστικά δεν υπάρχει ελπίδα αν δεν αλλάξουν πολλά σε επίπεδο ποιότητας και εμπειρίας και ηγετικών φυσιογνωμιών σε αυτό το ρόστερ. Αλλά πώς θα τα καταφέρεις όλα αυτά, απ’ τη στιγμή που εκεί που δεδομένα δεν υπάρχει ελπίδα είναι σε διοικητικό και οικονομικό επίπεδο;

Δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει συζήτηση πλέον για αυτόν τον Παναθηναϊκό. Ας τελειώσει η σεζόν όπως τελειώσει τέλος πάντων, να τα βάλουν κάτω να δουν τι μπορούν να κάνουν μπας και διαφοροποιηθεί κάτι από την επόμενη περίοδο. Αυτή τη στιγμή η ομάδα σε όλα τα επίπεδα δείχνει να μη μπορεί να ακολουθήσει και να συναγωνιστεί. Δε μιλάμε για τον ΠΑΟΚ, τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ. Δεν μπορεί να ακολουθήσει τον Ατρόμητο και τον Άρη. Ας τελειώσει το… μαρτύριο λοιπόν. Έτσι έχει εξελιχθεί για όλους και είναι ξεκάθαρο.

Μοναδικό ψεγάδι αισιοδοξίας η συμμετοχή του Ανδρέα Αθανασακόπουλου. Στα 17 του χρόνια αγωνίστηκε για ένα ημίχρονο. Υγεία να έχει το παλικαράκι, να δουλέψει σκληρά και να φτάσει όπου τον φτάνουν τα όνειρα και το ταλέντο του. Καλό για τον Παναθηναϊκό θα είναι πέρα από τον ίδιο. Κυρίως όμως, όταν τον ξαναδούμε να παίζει με το «τριφύλλι», να είναι σε μια ομάδα με ποιότητα, με όρεξη, με διάθεση, που θα σε κάνει να γεμίζεις με το ποδόσφαιρο που αποδίδει. Μόνο έτσι κι ο ίδιος θα δείξει τι μπορεί. Στον Παναθηναϊκό του Περιστερίου, είναι αστείο να περιμένουμε απ’ τον Αθανασακόπουλο στην πρώτη του συμμετοχή να κάνει τη διαφορά! 

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ