ΑΣ ΤΟΝ… ΚΛΑΨΟΥΜΕ ΤΟΝ «ΜΑΚΑΡΙΤΗ»

Όσο κι αν ρίχνουμε το ανάθεμα όπου γουστάρουμε, το πρόβλημα ξεκινά και τελειώνει σε ένα σημείο!

Ας τον… κλάψουμε τον «μακαρίτη»

Δεν υπάρχει πιο άχαρο πράγμα απ’ το να πρέπει να αναλυθούν όλα όσα έγιναν στο ΟΑΚΑ. Όχι από μας, δεν έχουμε καμία διάθεση, καμία ικανότητα αν θέλετε, κανένα κουράγιο για να το κάνουμε. Επειδή δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο όπως προσπάθησαν να μας πείσουν κάποιοι. Βλέπετε ακόμη κι εκεί ο Παναθηναϊκός είναι εντελώς γυμνός και αποτελεί… παιχνιδάκι. Μέχρι και στην επικοινωνία στα πλέον προφανή πράγματα. Αλλά αυτό δεν είναι το βασικό ζητούμενο τη δεδομένη στιγμή.

Ας πούμε κι εμείς πως όλα αυτά είναι καταδικαστέα. Ας πούμε κι εμείς πως δε φταίει όλος ο κόσμος του Παναθηναϊκού, αλλά μόνο αυτοί οι λίγοι που έκαναν όσα έκαναν. Ας πούμε κι εμείς πως είναι αδιανόητο η λύση για όλα να είναι τα δακρυγόνα έτσι για πλάκα. Λες και είναι ασπιρίνη για τον πονοκέφαλο ρε παιδί μου. Ε και; Τα είπαμε κι εμείς, γίναμε οι 187οι που το κάναμε, άντε πάμε για ύπνο τώρα. Μπούρδες. Που ούτε λύνουν κάποιο πρόβλημα, ούτε εντοπίζουν κάτι που δεν ξέρει κανείς.

Ο Παναθηναϊκός είναι σε μια κατάσταση… ας τον κλάψουμε τον «μακαρίτη». Θα συνεχίσει να είναι έτσι. Όχι επειδή έγιναν αυτά τα επεισόδια. Ούτε επειδή είχαν γίνει παλιότερα. Απλά επειδή μέσα σε αυτή την κατάσταση, μέσα σε αυτή την αρρώστια, θα συνεχίζουμε να βλέπουμε διαρκώς τα ίδια και τα ίδια. Με τα επεισόδια να γίνονται εύκολα (σε πολλές περιπτώσεις απίστευτα εύκολα, περίεργα εύκολα αν θέλετε), με τις διακοπές να έρχονται με συνοπτικές διαδικασίες, με αντιπάλους να λένε εμείς θέλαμε να γίνει το ματς ενώ ποτέ δεν ήθελαν αλλά κι αυτοί κόντρα στο τίποτα αισθάνονται ισχυρότατοι για να κάνουν την προπαγάνδα τους. Ένας φαύλος κύκλος, κροκοδείλια δάκρυα θα συνεχίσουν να χύνονται ποτάμια και η ζωή θα συνεχίζεται. Με μοναδικό κοινό παρονομαστή τον Παναθηναϊκό που θα ξύνει διαρκώς τον πάτο για να φτάσει πιο χαμηλά. Επειδή όσο κι αν θεωρούμε πως δεν έχει πιο κάτω, δυστυχώς πάντα υπάρχει!

Όλα μα όλα αυτά, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα. Στην ίδια πηγή του προβλήματος αν θέλετε. Στην έλλειψη ισχυρής διοίκησης, στην απουσία της διοίκησης, στην ανεμική διοίκηση, πείτε το όπως θέλετε. Από εκεί ξεκινά και προχωρά όλο το πρόβλημα. Θέλετε να πείτε πως φταίνε οι 50-100 (τον αριθμό ας τον βάλει ο καθένας ανάλογα με το πόσοι πιστεύει πως είναι) που τίναξαν στον αέρα το ματς; Τότε απλά βλέπετε το δέντρο και χάνετε το δάσος. Όσο συνεχίσει να υπάρχει αυτή η κατάσταση στον Παναθηναϊκό, το πιο χαμηλά θα είναι ο νόμος. Τα επεισόδια θα είναι συνηθισμένο φαινόμενο (ειδικά απ’ τη στιγμή που δεν υπάρχει και καμία πολιτική βούληση να λυθεί το πρόβλημα στο σύνολό του), η ομάδα θα είναι αδύναμη, οι διακοπές θα έρχονται για πλάκα και πάμε παρακάτω.

Η δυστυχία είναι δεν υπάρχει σωτηρία με τα δεδομένα αυτά. Δεν μπορεί να γυρίσει το κλίμα, δεν μπορεί να σωθεί ο Παναθηναϊκός με την τωρινή κατάσταση. Όσο καλή διάθεση κι αν υπάρξει, όσο κι αν πάνε καλά τα πράγματα. Απλά δε γίνεται. Εθελοτυφλούμε και βλέπουμε… πεταλουδίτσες και νούφαρα στις λιμνούλες όσο σκεφτόμαστε πως από του χρόνου κιόλας ο Παναθηναϊκός θα είναι καλύτερος (με τα τωρινά δεδομένα).

Το χειρότερο όλων είναι για τα παιδιά, για τον κόσμο που πήγε στο γήπεδο. Για αυτούς που πλήρωσαν, είπαν να πάνε πάλι στο ΟΑΚΑ για ένα ντέρμπι, για πιτσιρίκια που χάρηκαν όπως κι εμείς μικροί μας έπαιρνε ο πατέρας μας και μας πήγαινε σε τέτοια ματς και δεν κοιμόμασταν από χαρά για τουλάχιστον δύο βράδια πριν. Έφυγαν κλαμένα επειδή κάποιοι το ήθελαν και θα έχουν στο μυαλουδάκι τους το γήπεδο και τον Παναθηναϊκό, ως κάτι που φέρνει δάκρυα. Ως κάτι που τσούζει τα μάτια. Ως κάτι που αναγκάζει τον μπαμπά να μας πάρει γρήγορα και να τρέχουμε προς το αυτοκίνητο. Ε όλο αυτό είναι σιχαμένο και καταστροφικό για τον Παναθηναϊκό.

Θα μας πείτε μόνο αυτό είναι; Όχι βέβαια. Αλλά μας φαίνεται αστείο να πούμε για βαθμολογίες τη δεδομένη στιγμή. Μας φαίνεται κωμικό να πούμε για τη χαμένη προσπάθεια για την 5η θέση. Έρχεται ο καθένας και χαίρεται πάνω απ’ τον… πτώμα σου. Αυτοί που θεωρητικά είναι εκεί για να σε σώσουν, δεν είναι καν εκεί. Τι συζητάμε λοιπόν; Θα μπούμε πάλι στη διαδικασία να κράζει ο καθένας αυτό που έχει στο μυαλό του. Θα τρωγόμαστε μεταξύ μας στο τέλος και η κατάσταση θα συνεχίζεται. Ξαναλέμε, η βασική ευθύνη και η πηγή του προβλήματος δεν άλλαξε λόγω των τραγικών και σιχαμένων επεισοδίων. Αυτά…

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ