Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΕΝΟΣ ΚΛΙΣΕ!

Ο Παναθηναϊκός που θα ποντάρει στην ακαδημία και το τι σημαίνει «ταλέντο»!

Η βλακεία ενός κλισέ!

Το 2019 ξεκίνησε. Η πορεία του για τον Παναθηναϊκό μακάρι να είναι όπως το τελείωμα του 2018, σε αγωνιστικό και μόνο επίπεδο. Με ελπίδα, ταλέντο, πίστη και συσπείρωση δηλαδή. Χωρίς να αρκούν αυτά και μόνο, αλλά είναι ένα καλό βήμα. Άλλωστε απ’ την ανάλυση των δεδομένων που έκανε ο Νίκος Νταμπίζας αλλά και τις δηλώσεις του Γιώργου Δώνη πριν αλλάξει ο χρόνος, καταλαβαίνει εύκολα κανείς πως δε θα διαφοροποιηθούν πολλά με τα τωρινά δεδομένα. Το πλάνο είναι να στηριχθεί η ομάδα στις ακαδημίες και τα… δικά της παιδιά, καθώς έτσι θα έρθει η εξυγίανση οικονομικά, ενώ ταυτόχρονα δεν υπάρχει και διαφορετική δυνατότητα (αγορά παικτών δηλαδή).

Ο Παναθηναϊκός λοιπόν, θα στηριχτεί στα ταλέντα του. Ακόμη κι αυτοί που θα αποκτήσει, λογικά θα είναι τέτοιες περιπτώσεις, δηλαδή ταλέντα (όπως έκανε με τον Καμπετσή, τον Χατζηθεοδωρίδη κτλ). Κάπου εδώ έρχεται η ασχετοσύνη που υπάρχει στη χώρα μας, αναφορικά με το συγκεκριμένο θέμα. Το τι είναι ταλέντο και μέχρι πότε θεωρείται κάποιος ταλέντο δηλαδή. Επειδή βρήκαμε μια… πιασάρικη έκφραση, τα πάντα έχουν γίνει ένα λάθος σε επίπεδο εντυπώσεων που έχουμε όλοι μας. Αυτό το «στην Ελλάδα θεωρείται ταλέντο και ο 22χρονος», έχει καταστρέψει κάθε ποδοσφαιρική λογική πραγματικά. Οι πάντες, πλέον, θεωρούν πως ταλέντα είναι μόνο οι 16χρονοι-17χρονοι. Από την ενηλικίωση και μετά, για κάποιο ανεξήγητο λόγο επιβάλλεται στο μυαλό μας να είναι ο κάθε ποδοσφαιριστής έτοιμος να πάρει την ομάδα του απ’ το χεράκι και να την οδηγήσει σε τίτλους.

Έχουμε περάσει στην απέναντι όχθη με λίγα λόγια. Ταλέντο είναι ο ανήλικος, από εκεί και πέρα πρέπει να είναι έτοιμος παίκτης! Με αυτό τον τρόπο χάνουμε την μπάλα για τα καλά και δημιουργούμε απαιτήσεις και πίεση σε παιδιά που δεν αξίζει να την έχουν! Αν ζητήσουμε φυσικά παραδείγματα για το πόσα ταλέντα παγκοσμίως έχουν αναδειχθεί απ’ τα 16-17, θα σου απαντήσουν «ο Μέσι» και τέλος… Δεύτερο δε θα μπορέσουν να βρουν. Το να καταλάβουμε πως ο Μέσι είναι η εξαίρεση στον κανόνα και σαφώς δεν είναι κάτι που συμβαίνει κάθε χρόνο, μάλλον είναι δύσκολο.

Κάθε ποδοσφαιριστής εξελίσσεται για να φτάσει στο πικ της καριέρας του. Αυτή η διαδικασία διαρκεί μέχρι τα 27 χρόνια του καθενός περίπου. Τότε ο κάθε παίκτης ωριμάζει σε όλα τα επίπεδα και είναι στο ανώτατο επίπεδο που μπορεί να φτάσει. Κατά συνέπεια ναι είναι ταλέντα και οι 22χρονοι και οι 23χρονοι και οι 24χρονοι! Είναι ταλέντο ο Κουρμπέλης, είναι ταλέντο ο Κάτσε, γιατί βελτιώνονται ακόμη, εξελίσσονται, γίνονται καλύτεροι. Δεν είναι ταλέντο μόνο ο Εμμανουηλίδης στον Παναθηναϊκό. Που ακόμη κι αυτό το παιδί, για κάποιο ανεξήγητο λόγο πρέπει με το ζόρι να το βγάλουμε πως έχει… βαλτώσει επειδή δεν είναι βασικός ή δεν παίζει σε κάθε ματς. Ένα παιδί που ενηλικιώθηκε πριν λίγους μήνες! Ας χαλαρώσουμε λοιπόν, επειδή χάνουμε την μπάλα και όλα αυτά επειδή υπάρχει αυτό το ηλίθιο κλισέ στη χώρα μας (πως στην Ελλάδα θεωρούμε ταλέντα τους 22χρονους-23χρονους δηλαδή) που έχει κάνει… πελτέ το μυαλό μας!

Στο τέλος της ημέρας, αν δούμε τα παραδείγματα των «ταλέντων» όπως πρέπει να μας τα περάσουν στη χώρα που ζούμε, πόσα έχουν πετύχει πραγματικά; Ο Νίνης για παράδειγμα που ήταν τεράστιο ταλέντο το παιδί, έφτασε έστω στο 50% αυτού που περιμέναμε όταν τον πρωτοείδαμε πριν 12 χρόνια; Ο Μαυρίας που έπαιξε στον Παναθηναϊκό κι αυτός πριν κλείσει τα 17 του χρόνια, είχε ανάλογη εξέλιξη; Ο Καπίνο που ξαφνικά ήταν βασικός τερματοφύλακας της ομάδας, πόσοι από εσάς γνωρίζετε σε ποια ομάδα είναι; Είναι ξεκάθαρο λοιπόν πως αυτή η λογική του μέχρι πότε θεωρείται κάποιος ταλέντο, είναι μια σαχλαμάρα και τίποτα άλλο. Στην Ελλάδα για παράδειγμα ο Σαλάχ θα ήταν… χαμένο ταλέντο όταν στα 22 του ήταν στην Τσέλσι και δεν έπαιζε ποτέ. Στα 23 του, όμως, από Φιορεντίνα και Ρόμα ξεκίνησε την καριέρα που κάνει τώρα και θαυμάζουμε όλοι. Ξαναλέμε, στα 23 του!

Ας αφήσουμε λοιπόν αυτούς που πρέπει και αυτούς που ξέρουν καλύτερα απ’ τον καθένα μας, να αξιοποιούν τα ταλέντα. Όσων ετών κι αν είναι, όσο κι αν εμείς θεωρούμε βλακωδώς πως κάποιος μεγάλωσε πλέον. Είναι ωραίες μερικές εκφράσεις απλά και μόνο επειδή λέγονται συχνά, επειδή μας τις έχουν περάσει στο μυαλό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι και σωστές. Όσο αυτό το πιστεύουμε, κακό θα κάνουμε στα παιδιά που τώρα προσπαθούν να «χτίσουν» μια καριέρα και να προχωρήσουν. Με αυτή τη νοοτροπία, ο Χατζηγιοβάνης έπρεπε να είναι… παλαίμαχος στα 21 του, ο Μπουζούκης στα όριά του στα 20 και ο Διούδης στα 24 να βρίζουμε επειδή δεν… κρέμασε τα γάντια του. Ο πιο σοβαρός τρόπος να προχωρήσει το πλάνο της αξιοποίησης των ταλέντων απ’ τον Παναθηναϊκό, είναι να μείνουμε όλοι μακριά από ποδοσφαιρικά κλισέ που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα!

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ