ΜΑΘΗΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Καλές οι ευχές για το 2019, πάνω απ’ όλα πρέπει να μην ξεχνάμε τι έγινε το 2018!

Μάθημα για όλους μας!

Είναι μέρες που όλος ο κόσμος σκέφτεται θετικά, έχει ελπίδα για το τι θα φέρει το νέο έτος και καλά κάνει φυσικά. Χρειάζεται η αισιοδοξία, η ελπίδα και η καλή ενέργεια στη ζωή όλων. Το 2019 μας… υποδέχεται λοιπόν, αλλά σε ποδοσφαιρικό επίπεδο θα μας επιτρέψετε να μείνουμε λίγο ακόμη στο 2018. Επειδή ο Παναθηναϊκός για να έχει ελπίδα, να έχει θετική σκέψη, να έχει θετική ενέργεια, πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να καταλάβει τι έγινε. Να καταλάβει τι πέρασε και να μην το διαγράψει ποτέ απ’ το μυαλό του! Ποτέ όμως και για κανένα λόγο!

Μιλάμε για το απόλυτο… μάθημα. Διότι βίωσες τον εξευτελισμό, βίωσες την πίκρα, την μιζέρια, την προσβολή, καταστάσεις που δεν έπρεπε να έχουν καμία σχέση με το «τριφύλλι». Έζησες την απεργία των ποδοσφαιριστών επειδή ήταν απλήρωτοι και επειδή άκουγαν μόνο υποσχέσεις που δεν τηρούνταν, από άτομα που συνεχίζουν να είναι στον Παναθηναϊκό και μάλιστα σε κορυφαίες θέσεις. Έζησες για να ακούσεις παραγόντων άλλων ομάδων να λένε «έσωσα τον Παναθηναϊκό» και να μην μπορείς να κατηγορήσεις αυτούς αλλά μόνο να σκέφτεσαι το πόσο χαμηλά έπεσες! Έζησες την αγωνία μήπως και υποβιβαστείς (στα χαρτιά όχι αγωνιστικά), έζησες το πώς είναι να έχεις περιορισμούς μεταγραφών και πληροφορήθηκες πως η UEFA σε τιμωρεί για οικονομικούς λόγους και δεν έχεις δικαίωμα να παίξεις στις διοργανώσεις της. Βίωσες το τι θα πει αφαίρεση βαθμών για χρέη σε παίκτη (Βέμερ), ενώ έγινε δεύτερο… σπίτι σου το διαιτητικό δικαστήριο όπου εκδικάζονταν προσφυγές! Ταυτόχρονα, πούλησες παίκτη σου στην ΑΕΚ (Χουλτ), συμφώνησες να πουλήσεις στον ΠΑΟΚ κι ας μην προχώρησαν οι υποθέσεις λόγω των παικτών (Μολέδο, Κουρμπέλης) και το χειρότερο όλων, κάποιοι συζητούσαν να δοθεί παίκτης με δανεισμό ή πώληση στον Ολυμπιακό (Μολέδο και όχι μόνο)!

Όλα αυτά συνοπτικά… Χωρίς αναλύσεις, χωρίς να ψάχνουμε και απλά αναφέρουμε όσα μας έρχονται στο μυαλό. Όσα στιγμάτισαν μια χρονιά ολόκληρη, όσα έφεραν καταστάσεις που σου «λέρωσαν» την ιστορία και έδωσαν το δικαίωμα στον κάθε πικραμένο να σε θεωρεί κάτι μικρότερο απ’ αυτό που είσαι. Ίσως επειδή μίκρυνες μέσω αυτών των καταστάσεων για να λέμε και την αλήθεια. Το συναίσθημα αυτό μας έγινε καθημερινότητα για μεγάλο διάστημα της χρονιάς. Σε σημείο που ψάχναμε να βρούμε φταίχτες εκεί που δεν υπήρχαν, απλά και μόνο γιατί με αυτό τον τρόπο «αθωώνονταν» οι πραγματικοί φταίχτες. Δυστυχώς πολλοί «τσίμπησαν» απ’ αυτή τη διαδικασία, αλλά ας μην το αναλύσουμε μέρες που είναι.

Ασφαλώς δεν ξεχνάμε και την ιστορία των χρημάτων απ’ την Ασία που θα έρθουν σε… τσουβάλια για να έχεις να παίζεις. Με μπροστάρη τον Πιεμπονγκσάντ θα ξεχρέωνε η Pan Asia τον Παναθηναϊκό, θα του έφτιαχνε σύγχρονες προπονητικές εγκαταστάσεις, θα έφτιαχνε γήπεδο, θα σε γέμιζε ταλέντα και πάει λέγοντας. Α, θα έφερνε και χορηγούς που θα στριμώχνονταν επειδή θα έκανες άνοιγμα στην Ασία! Όταν «έκλεισε» μια εντελώς διαφορετική συμφωνία απ’ αυτή που είχαν πει, όταν έγιναν Γ.Σ., έγιναν Δ.Σ. για χάρη του Παϊρόζ και των φίλων του, όταν άνοιξε η ΑΜΚ, ξαφνικά σταμάτησαν τα ταξίδια, εξαφανίστηκαν οι πάντες, τα λεφτά έγιναν είδος προς εξαφάνιση και τυπικά θα περιμένουμε μέχρι 21 Γενάρη να λήξει η διαδικασία και να βεβαιωθούμε γι’ αυτό που ξέρουμε. Οι μόνοι που ακόμη ελπίζουν είναι όσοι έχουν προσωπικό συμφέρον, αλλά ας τους αφήσουμε κι αυτούς για όταν έρθει η ώρα!

Θα μας πείτε «μα δεν είπατε τίποτα για την εποχή Νταμπίζα-Δώνη, για τα παιδιά που μας έκαναν να μείνουμε με ανοιχτό το στόμα, για την καλή ομάδα που φτιάξαμε με… ψίχουλα». Όντως δεν είπαμε και ούτε θα πούμε. Αυτά είναι τα καλά. Αυτά απλά θα τα συνεχίσεις. Δεν τα σταματάς, οπότε την εξέλιξη δεν την προσδιορίζουμε σε ένα έτος που ήταν γεμάτο από πίκρες και κατάντια για τον Παναθηναϊκό. Η τωρινή προσπάθεια των Νταμπίζα και Δώνη (μαζί με τους παίκτες) συνεχίζεται, αλλά είναι σαφές πως σε όλους μας πρέπει να μείνουν τα άσχημα. Τα τραγικά. Διότι όλα τα στοιχεία που αναφέραμε, συνέθεσαν την χειρότερη χρονιά στην ιστορία του Παναθηναϊκού για όσους δεν το κατάλαβαν.

Το που να πάει το 2018, λοιπόν, δεν χρειάζεται καν να το αναφέρουμε. Δεν επιτρέπεται κιόλας, αν ήμασταν σε κάποια καφετέρια θα τα λέγαμε αλλιώς. Εδώ δεν γίνεται. Ας μας μείνουν στο μυαλό όλα αυτά. Ας μην ξεχνάμε ποτέ τη… γεύση που είχαμε σε κάθε τέτοια στιγμή που βιώσαμε. Το συναίσθημα της διάλυσης και της απόγνωσης. Γιατί μόνο έτσι θα ξέρουμε τι πρέπει να αποφύγουμε, θα αναγνωρίζουμε ποιος κάνει τι, θα έχουμε την ικανότητα να εκτιμήσουμε την επιτυχία και να μην είμαστε αχάριστοι!

Ας είναι ο νέος χρόνος καλός με τον τρόπο που τον ορίζει ο καθένας για τον εαυτό του!

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ