ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΝΤΕΡΜΠΙ!

Με τον ΟΣΦΠ τελειώνει μόλις το 1/3 του πρωταθλήματος, μην το ξεχνάμε…

Υπάρχει ζωή μετά τα ντέρμπι!

Απόλλων μέσα, Άρης έξω, ΟΦΗ έξω Ατρόμητος μέσα, Παναιτωλικός έξω. Όλα αυτά είναι τα ματς που έχει ο Παναθηναϊκός μετά το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό την ερχόμενη Κυριακή. Θα μας πείτε γιατί πάμε από τώρα εκεί; Έχει νόημα; Σαφώς και έχει. Επειδή μέχρι τώρα παρατηρείται ένα φαινόμενο να θεωρούμε όλοι μας μοναδική υποχρέωση της ομάδας να μείνει… όρθια στα ντέρμπι, να πάρει αποτελέσματα σε αυτά και… τέλος. Το πόσο θέλουν όλοι νίκη σε μεγάλο ματς, δεν περιγράφεται και είναι απόλυτα φυσιολογικό. Ειδικά κόντρα σε αυτούς με τους οποίους θα παίξει η ομάδα του Γιώργου Δώνη σε λίγες μέρες. Αλήθεια όμως, αν έρθει αυτή η τεράστια νίκη τελειώνει η σεζόν; Πετυχαίνει κάτι το «τριφύλλι»;

Η απάντηση είναι σαφώς και όχι. Με τον ΟΣΦΠ θα έχει ολοκληρωθεί μόλις το 1/10 του πρωταθλήματος. Άρα… τίποτα. Ο Παναθηναϊκός επιβάλλεται να θυμόμαστε πως είναι σε μια περίοδο περίεργη, δύσκολη, αλλά ταυτόχρονα απαιτητική. Όπως είπε και ο Δώνης, είναι αγχωτικός ο στόχος για να «σβήσει» η ομάδα την ποινή της UEFA. Θα λέγαμε κι αν κατορθώσει να αρθεί αυτή η ποινή να παίξει εκτός των συνόρων την επόμενη σεζόν, αλλά μάλλον θα δουλευόμαστε μεταξύ μας… Βλέπετε τα λεφτά όλο έρχονται και όσο έρχονται λιγοστεύουν κι όλο χάνεται χρόνος και πάει λέγοντας. Ας τα αφήσουμε αυτά όμως για όσους ακόμη ελπίζουν (το ποιοι είναι δεν αποτελεί σύμπτωση). Σε κάθε περίπτωση είναι θετικό πως δεν έχουμε τα περσινά τουλάχιστον και πληρώνονται τα παιδιά.

Ίσως να μας βρίσετε, ίσως να μας θεωρήσετε… ηλίθιους. Αλλά πραγματικά αν μας έλεγε κάποιος «ή νίκη με τον Ολυμπιακό και ήττα σε Θεσσαλονίκη με Άρη και στην Κρήτη με ΟΦΗ, ή το αντίθετο. Τι διαλέγεις;» θα επιλέγαμε τους έξι βαθμούς, τις αναμετρήσεις με Άρη και ΟΦΗ δηλαδή. Με… πόνο καρδιάς είναι η αλήθεια, αλλά στο τέλος της σεζόν αυτό θα μετρήσει. Το πόσους βαθμούς θα έχεις. Δυστυχώς η ομάδα δεν κάνει πρωταθλητισμό για να θεωρήσουμε… εξάποντο το ματς με τον αιώνιο. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος πλέον και εκεί πρέπει να εστιάσουμε. Όχι στην προσωρινή χαρά που θα μας δώσει μια επικράτηση επί του αιώνιου, όπως είχε γίνει το 2007 για παράδειγμα με το γκολ του Παπαδόπουλου και από εκεί και μετά δε σταυρώσαμε νίκη μέχρι το τέλος της σεζόν.

Ο Παναθηναϊκός ως ομάδα έχει δρόμο μπροστά του. Έχει συνέχεια και πάνω απ’ όλα χρειάζεται συνέπεια. Επειδή πρόκειται για νεανικό και άπειρο ρόστερ, απαιτείται σωστή διαχείριση. Αν εμείς οι ίδιοι… περνάμε στην ομάδα πως όλη η ζωή μας είναι ένα ματς (ή έστω μια τριάδα αγώνων), τότε το χάνουμε κάπου το παιχνίδι. Ακριβώς επειδή δεν υπάρχει η εμπειρία διαχείρισης ενός αποτελέσματος (νίκης ή ήττας σε ντέρμπι), ο υπερβολικός ενθουσιασμός ή η υπερβολική στεναχώρια, μόνο κακό θα κάνει. Ας ακολουθεί διακοπή μετά τον Ολυμπιακό, επιβάλλεται πρώτα απ’ όλα να ξέρουμε εμείς οι ίδιοι πως το πρωτάθλημα έχει δρόμο. Ο στόχος δεν είναι εύκολος όσο καλά κι αν πηγαίνει το «τριφύλλι».

Για να μην παρεξηγηθούμε. Σαφώς και μπροστά είναι το ματς με τον Ολυμπιακό. Σαφώς και με όλη τη δύναμη της ψυχής μας θέλουμε να τον… γονατίσουμε μέσα στο «σπίτι» του, γιατί πάντα πρεσβεύει όσα σιχαινόμαστε. Σε όλα τα επίπεδα. Εκ των πραγμάτων, όμως, το παν είναι μετά το ματς αυτό η ομάδα να ξέρει πως η συσπείρωση παραμένει, ο στόχος είναι μπροστά και δεν τον αφήσαμε πίσω μας. Στο ματς με τον Απόλλωνα πρέπει να έχει χιλιάδες κόσμου στο ΟΑΚΑ. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα στο Φάληρο. Έτσι μόνο θα ξέρουν αυτά τα παιδιά πως ο Παναθηναϊκός δεν ζει για δύο ματς το χρόνο. Ο Παναθηναϊκός ζει για τους στόχους.

Κατά τα άλλα, για το ντέρμπι στο οποίο πάμε ήδη έχοντας αδικηθεί επειδή θα έχουν κόσμο στο γήπεδο παρότι έκαναν… μπάχαλο δύο ματς (ΟΦΗ, Παναχαϊκή), θα τα πούμε τις επόμενες μέρες.

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ