ΑΓΑΠΗΣΙΑΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΡΕ ΦΙΛΕ!

Δεν γίνεται να μην την λατρέψεις, δεν γίνεται να μην την γουστάρεις!

Αγαπησιάρικη ομάδα ρε φίλε!

Νίκη και στη Λάρισα. Σε ένα χωράφι, με μια ατμόσφαιρα σιχαμένη που έβριζαν τα παιδιά λες και τους έκαναν κάτι (τους έκαναν βασικά, τους θύμισαν τι είναι απέναντι στον Παναθηναϊκό). Αλλά όρθιοι. Με ψηλά το κεφάλι. Με το κάθε… δρεπάνι απέναντί σου. Στη δύναμη, βγάζεις δύναμη. Στην ψευτομαγκιά, απαντάς με μαγκιά. Γιατί; Γιατί γουστάρουν αυτό που κάνουν. Γιατί παίζουν μπάλα και το χαίρονται. Γιατί χαμογελούν και μας κάνουν να ξεχνάμε την μιζέρια της διοίκησης, την φτώχεια της ΠΑΕ, την καταστροφή της ιδιοκτησίας. Μην τα αναφέρουμε όλα αυτά όμως, δεν έχουν ΚΑΜΙΑ δουλειά στην επιτυχία (μέχρι τώρα κι ελπίζουμε στην συνέχεια) της ομάδας.

Οι ποδοσφαιριστές και το τεχνικό τιμ του «τριφυλλιού» έχουν δημιουργήσει κάτι άκρως… αγαπησιάρικο. Το γιατί δεν γίνεται να εξηγηθεί άνετα. Ίσως να είναι επειδή αποτελείται κυρίως από νέα παιδιά που προσπαθούν για αυτό που λατρεύει ο κόσμος και έχουν ακριβώς το ίδιο συναίσθημα, μαζί με την φιλοδοξία φυσικά. Ίσως επειδή και οι πιο έμπειροι, νέοι άνθρωποι είναι. Κουρμπέλης, Κάτσε, Τζανδάρης, Γιόχανσον, Κολοβέτσιος που θεωρητικά είναι οι πιο έμπειροι, δεν ξεπερνούν τα 26-27 χρόνια ο καθένας (οι τρεις πρώτοι είναι 25!). Ίσως να είναι ο Δώνης που τον ήξερες σαν παίκτη, ήταν στη δική σου ομάδα, την ξέρει την αγαπά γιατί βίωσε τον Παναθηναϊκό ως Παναθηναϊκό σε όλο του το μεγαλείο. Ίσως να είναι όλα αυτά μαζί. Η ουσία δεν αλλάζει πάντως. Η ομάδα αυτή σου δίνει πολλά ερεθίσματα για να την αγαπήσεις.

Θα μας πείτε υπάρχει ομάδα του Παναθηναϊκού να μην την αγαπάς; Όχι βέβαια. Δείτε το ως αδυναμία αν θέλετε, σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια τουλάχιστον. Επειδή είναι το σύνολο με την μικρότερη βοήθεια, με τις μικρότερες απολαβές, με την συγκεκριμένη διοίκηση να μην συμπαραστέκεται πουθενά και πάει λέγοντας. Εδώ δεν μπήκαν καν στον κόπο να μπουν οι 400 άνθρωποι που ταξίδεψαν, πλήρωσαν διόδια-βενζίνες-εισιτήρια αγώνων, για να δουν το ματς. Άρα αφήνουν αυτά τα παιδιά μόνα, πηγαίνοντάς τα και σε ένα αχανές γήπεδο. Φανταστείτε τα δύο επόμενα εντός έδρας με Λεβαδειακό-ΠΑΣ Γιάννινα να διεξάγονταν στη Λεωφόρο. Ε, όλα αυτά κάνουν τον Παναθηναϊκό τόσο αγαπησιάρικη ομάδα.

Ο κόσμος θα αποδείξει αυτό που λέμε. Θα είναι στο πλευρό των παιδιών αυτών, στο πλευρό του Δώνη. Γιατί οι αντιδράσεις κατά του κάθε Αλαφούζου, κατά του κάθε μυστικοπαθή φερόμενου επενδυτή, είναι εντελώς διαφορετικό απ’ την στήριξη και την αγάπη προς την ομάδα. Μην επιτρέπετε σε κανέναν να τα συνδέει αυτά τα δύο, απλά και μόνο επειδή έτσι γουστάρει για να κάνει τη χάρη στους φανερούς και… κρυφούς μέσα και γύρω απ’ την διοίκηση.

Θα ακούσετε πολλά τις μέρες που ακολουθούν. Η προπαγάνδα θα πάει… σύννεφο με τα ιδιοκτησιακά. Μένουμε κοντά στην ομάδα και στα παιδιά και στον Δώνη όμως. Αυτοί ποτέ δεν θα είναι μόνοι. Γιατί διώχνουν την μιζέρια, φέρνουν την ελπίδα και ξέρεις πως σε κάθε συνθήκη θα ανταπεξέλθουν. Ή τουλάχιστον θα το προσπαθήσουν. Είτε είναι ποδόσφαιρο, είτε είναι ανάγκη να ανοίξει κλειστή άμυνα, είτε αντεπιθέσεις, είτε κακός αγωνιστικός χώρος, είτε ξύλο, είτε πάθος, είτε ενέργεια, είτε ταχύτητα, τα πάντα. Γι’ αυτό δεν γίνεται να μην δεις ως… αγαπησιάρικη αυτή την ομάδα. Που με τρεις νίκες έχει τρεις βαθμούς. Αυτά τα παιδιά τα «έκλεψαν» ήδη, αυτοί που έπρεπε να τα προστατεύουν. Ε, χρέος όλων είναι να αντικατασταθεί αυτή η προστασία (με την καλή έννοια).

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ