ΑΣ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ…

Κάθε Σαββατοκύριακο χτυποκάρδι για μια ομάδα για την οποία δεν φταίει… η ομάδα!

Ας το πάρουμε απόφαση…

Το φιλικό με την ΑΕΛ δεν μπαίνει στο ίδιο… τσουβάλι με τα υπόλοιπα. Για έναν απλό λόγο. Είναι αγώνας με ομάδα η οποία το πιθανότερο είναι να προσπαθήσει να μείνει στην κατηγορία. Αν θα το πετύχει εύκολα ή δύσκολα, είναι άλλη ιστορία. Η θέση της στην Superleague είναι αυτή όμως. Κόντρα στο συγκεκριμένο σύνολο, λοιπόν, ο Παναθηναϊκός δεν έκανε ευκαιρία. Δε συζητάμε για το γεγονός πως δεν πέτυχε γκολ, δεν έκανε ούτε φάση. Το πρόβλημα είναι σταθερό και τεράστιο. Κι έχει λύση την οποία δεν μπορεί να δώσει κανείς σε αυτό τον Παναθηναϊκό. Η ποιότητα που δεν διαθέτει η ομάδα και δεν θα τη διαθέτει όλη τη σεζόν.

Όχι παιδιά, ο φορ που θα έρθει όσο καλός κι αν είναι (μακάρι να βγει Μπεργκ και καλύτερος) δε θα κάνει τον Παναθηναϊκό ομαδάρα. Υπάρχουν σοβαρές αδυναμίες, πολλές ελλείψεις και ζητήματα που δεν λύνονται γιατί δεν μπορείς να τα λύσεις με αυτό το ρόστερ. Ο συγκεκριμένος Παναθηναϊκός είναι μια μικρομεσαία (αγωνιστικά) ομάδα, ας το πάρουμε απόφαση. Διότι όταν το πάρουμε απόφαση, ίσως αντιληφθούμε και τι πραγματικά πρέπει να περιμένουμε και πότε πραγματικά πρέπει να αισθανόμαστε ικανοποίηση.

Η σεζόν που ξεκινά σε δύο εβδομάδες θα είναι δύσκολη. Από κάθε άποψη. Αλλά στην προκειμένη αναφερόμαστε στο αγωνιστικό μέρος. Ο Παναθηναϊκός που βλέπουμε, λοιπόν, πρέπει να κάνει τουλάχιστον δύο νίκες περισσότερες από τρεις ομάδες για να μείνει στην κατηγορία. Συγγνώμη αλλά δεν μπορούμε να δούμε αυτή τη στιγμή ως στόχο την πεντάδα. Μακάρι να βγει στην πορεία και να αποδειχθούμε απλά μίζεροι και φοβητσιάρηδες. Ας το πάρουμε απόφαση για να ξέρουμε τι… χτυποκάρδι μας περιμένει κάθε Σαββατοκύριακο.

Σε ατομικό επίπεδο υπάρχει ταλέντο, αλλά αυτό δεν αρκεί. Απαιτείται εμπειρία για να οδηγήσει αυτά τα παιδιά. Να τα φτάσει εκεί που πρέπει. Ο Μπουζούκης φαίνεται πως είναι εξαιρετικός παίκτης. Αλλά μόνος του μπορεί να σηκώσει το δημιουργικό βάρος του Παναθηναϊκού; Ο Εμμανουηλίδης έχει στοιχεία για να αφήσει εποχή. Κι αυτός μπορεί να φορτωθεί πάνω του όλο το βάρος του Παναθηναϊκού σε μια τέτοια σεζόν; Σαφώς και όχι. Αυτά τα παιδιά έχασαν το δικαίωμα μιας ομαλής εισόδου στην ομάδα. Μιας ομαλής πορείας δίπλα σε παίκτες έμπειρους που θα τους βελτιώσουν διώχνοντας από πάνω τους την πίεση μιας ομάδα που σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται, έχει απαιτήσεις απ’ όσους φορούν την φανέλα.

Ταυτόχρονα ως κάποια απλά συμπεράσματα απ’ το ματς στη Λάρισα, όσο κι αν «πονάει» η ομάδα στην άμυνα, είναι μάλλον χαμένη ποιότητα το να παίζει ο Κουρμπέλης στόπερ. Διότι στα χαφ είναι άλλο επίπεδο. Όπως και ο Τζανδάρης ίσως να μπορούσε να δώσει περισσότερες λύσεις, καθώς ως δίδυμο στον άξονα Κάτσε-Δώνης όταν παίζουν μαζί ανασταλτικά έχουν θεματάκια. Ταυτόχρονα, όταν δεν παίζει ο Ινσούα από αριστερά δέχεσαι εύκολα φάσεις. Και το γκολ της ΑΕΛ από εκεί ξεκίνησε. Εξαιρετικός ο Χατζηθεοδωρίδης, ειδικά μεσοεπιθετικά είναι εξαιρετικός. Ανασταλτικά, όμως, θέλει δουλειά. Λογικό κι επόμενο, νεαρός είναι μην το ξεχνάμε.

Στο τέλος της ημέρας αυτό που περιμένει πλέον ο Παναθηναϊκός είναι ένας φορ και μια καλύτερη λειτουργία ως ομάδα. Ποιότητα δε θα βρει, δεν μπορεί. Όχι λόγω περιορισμών, αυτό είναι το εύκολο άλλοθι τα έχουμε ξαναπεί. Λόγω απόφασης της διοίκησης-ιδιοκτησίας να ρημάξει τα πάντα στην ομάδα. Και να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Σα να μην έφτανε η χαμένη ποιότητα, έχεις και το -6 που περιπλέκει έντονα την κατάσταση. Διότι σε δύο εβδομάδες ξεκινά το Πρωτάθλημα κι αν ο Παναθηναϊκός δεν είναι καλός στην αρχή, φοβόμαστε πως δεν θα γυρίσει η κατάσταση μετά… Με όσα αυτό σημαίνει για την πορεία του Παναθηναϊκού και τον εφιάλτη που φοβόμαστε όλοι μας να μη ζήσουμε.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πέμπτη, 16 Αυγούστου