ΘΕΛΕΙ ΠΑΙΚΤΕΣ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΜΑΔΑ!

Δεν χρειάζονται υπερβολές αλλά σαφώς η εικόνα του Παναθηναϊκού είναι καλύτερη απ’ αυτό που περιμέναμε.

Θέλει παίκτες, θα είναι ΟΜΑΔΑ!

Είναι τεράστια υπόθεση να μπορείς να αφήσεις για κάποιες ώρες έστω, την μιζέρια με τα διοικητικά-ιδιοκτησιακά. Είναι ευτυχία να μπορείς να δεις έστω τον Παναθηναϊκό των περιορισμών, των τιμωριών, του ρόστερ που απαξίωσε ο Γιάννης Αλαφούζος. Το φιλικό με την Αντβέρπ άφησε σαφώς θετική εικόνα. Ξεκάθαρα τα πράγματα, το «τριφύλλι» είναι καλύτερο απ’ ότι θα περιμέναμε. Για την εποχή αυτή, για τις ανάγκες που έχει, για τις απουσίες, για το γεγονός πως πρέπει τα παιδιά αυτά να αφομοιώσουν το 3-4-2-1 του Γιώργου Δώνη.

Φαίνεται πως η ομάδα έχει τις βασικές αρχές για να βρει ταυτότητα. Ένα σύνολο που θα τρέχει, θα είναι δύσκολο να του «βγάλεις» φάση, θα έχει ένταση και δυνάμεις στον αγωνιστικό χώρο. Όλα αυτά είναι απαιτητά, άλλωστε, προκειμένου να καλυφθεί η δεδομένη έλλειψη ποιότητας. Το επίπεδο της τακτικής επιτυχίας του Παναθηναϊκού, όμως, είναι σημαντικότατο. Κόντρα σε μία αντίπαλο που νικά σε όλα της τα φιλικά και σε μία εβδομάδα ξεκινά το πρωτάθλημά της. Τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός σε μία εβδομάδα δε θα έχει τελειώσει το βασικό του στάδιο της προετοιμασίας και θα θέλει περίπου ένα μήνα για να αρχίσει τις επίσημες υποχρεώσεις του!

Το να σταθείς σε πολλά πρόσωπα, δεν είναι εύκολο. Όπως τα γνωρίζαμε πάνω κάτω. Οι πιο έμπειροι είναι αυτοί που ξεχωρίζουν. Ο Κουλιμπαλί πάει καλά, ο Μουνιέ είναι ξεκάθαρο πως διαθέτει την περισσότερη ποιότητα στην ομάδα, αλλά θέλουν και συμπαραστάτες τα παιδιά. Ο Γιόχανσον για παράδειγμα μάλλον… χάνεται στα στόπερ. Όχι επειδή πηγαίνει άσχημα, απλά το παιδί δεν είναι στόπερ.

Απ’ την άλλη έχεις να περιμένεις πράγματα που δεδομένα θα σε κάνουν καλύτερο. Η είσοδος του Κουρμπέλη είτε σε ρόλο κεντρικού στόπερ στην τριάδα, είτε μπροστά απ’ την άμυνα ως ανασταλτικό χαφ, θα δώσει άλλη ποιότητα στην ομάδα. Όπως κι ο Άλτμαν που θα του πηγαίνει η θέση πίσω απ’ τον φορ εκεί που τώρα παίζουν ο Χατζηγιοβάνης και ο Μουνιέ. Είναι δύο απουσίες παικτών που τους έχεις. Ασφαλώς πρέπει να πάρεις και ποδοσφαιριστές. Έναν φορ που θα «γεμίζει» την περιοχή και συγχρόνως θα βοηθά στο να ανοίγουν χώροι βγαίνοντας εκτός και τραβώντας μαζί του ένα-δύο αντιπάλους. Διότι ο Ρεγκάκος καλός χρυσός, τρέχει αρκετά, αλλά δεν είναι φορ που θα… φοβίσει. Το παιδί δείχνει μια καλή περίπτωση παίκτη να τον βάζεις στα τελευταία λεπτά αγώνων που νικάς για να πιέζει απ’ την πρώτη πάσα τον αντίπαλο και να μην επιτρέψει να «κλείνεσαι» εύκολα στα καρέ σου, ή για να έχεις έναν ακόμη… δαιμονάκο στην περιοχή αν ψάχνεις το γκολ. Μέχρι εκεί.

Γενικά, πάντως, καλό είναι να κρατάμε χαμηλά τη μπάλα με τα νέα παιδιά. Πρώτα απ’ όλα επειδή είναι καλό για τα ίδια. Η δουλειά τους καθημερινά πρέπει να είναι διπλή τώρα, μόνο και μόνο στην ιδέα πως θα πάρουν ευκαιρίες στον Παναθηναϊκό. Αλλά πάντα πρέπει να… οδηγηθούν από εμπειρότερους και ποιοτικότερους παίκτες. Είναι σα να έχεις αντοχές στο τρέξιμο, αλλά να μην ξέρεις που τρέχεις να πας. Ο άλλος που πάει περπατώντας αλλά ξέρει, θα φτάσει γρηγορότερα. Αυτή είναι η διαφορά…

Τέλος μην ξεχνάμε τα στόπερ. Οκ φταίει ο Κότσαρης στο πρώτο γκολ (μην τον… σταυρώσουμε) αλλά πήδηξαν δύο παίκτες με τον αντίπαλο φορ και φάνηκε σα να είναι κάνα μέτρο ψηλότερα τη στιγμή που πήρε την κεφαλιά που κατέληξε στον παίκτη που σκόραρε. Όπως από κεφαλιά ξεκίνησε η φάση και του δεύτερου γκολ. Είναι αναγκαίο να βρεις παίκτη που θα είναι δυνατός, δυναμικός και ανίκητος στον αέρα! Είναι αδιανόητο ο καλύτερος παίκτης του Παναθηναϊκού στον αέρα να είναι ο Δώνης! Σε αυτό τον τομέα και η απόκτηση του φορ περιοχής θα δώσει λύσεις. Επειδή κι ο επιθετικός θα βοηθά στα αμυντικά στημένα. Γενικά, πάντως, θες ύψος στην ομάδα επειδή η Αντβέρπ φαινόταν σα να είναι… γίγαντες οι ποδοσφαιριστές της μπροστά στους δικούς μας.

Τα περισσότερα για τις ανάγκες της ομάδας, ήταν ήδη γνωστά. Η ευχάριστη έκπληξη είναι αυτή η ελπίδα που σου βγάζει η ομάδα. Όχι ελπίδα επιπέδου Παναθηναϊκού βέβαια, αλλά ελπίδα πως κάτι καλό μπορεί να γίνει. Καλύτερο απ’ αυτό που φοβόμασταν καθημερινά τουλάχιστον. Όπως και να έχει, απαιτείται στήριξη στα παιδιά και στον Γιώργο Δώνη. Αυτοί είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι απ’ όλα τα υπόλοιπα. Στήριξη όπως αυτή των οπαδών που πήγαν και με την Αλκμάαρ αλλά και στην Αμβέρσα! Και μπράβο τους!

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πέμπτη, 16 Αυγούστου