Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ… ΑΝΑΓΚΗΣ

Ο Γιώργος Δώνης που θέλοντας και μη θα γίνει προπονητικός… χαμαιλέοντας!

Η φιλοσοφία της… ανάγκης

Περιμένουμε την κάλυψη της ΑΜΚ απ’ τον Γιάννη Αλαφούζο. Περιμένουμε να μάθουμε αν οι διαφορές που βρέθηκαν στους ελέγχους απ’ τον Πιεμπονγκσάντ, είναι ικανές να «χαλάσουν» το deal. Περιμένουμε μπας και ενημερωθούν ποτέ στην ομάδα για το ύψος του μπάτζετ για φορ. Περιμένουμε γενικώς ρε παιδί μου, για την επόμενη μέρα, για το σήμερα, για το τώρα και πάει λέγοντας. Όσο εμείς περιμένουμε, βέβαια, ο Γιώργος Δώνης δεν μπορεί να πει «οκ παιδιά, σταματάμε μέχρι να δούμε τι θα γίνει». Η δουλειά συνεχίζεται. Ο Παναθηναϊκός των αμέτρητων προβλημάτων και αναγκών, προετοιμάζεται για μια σεζόν δύσκολη, με -6 βαθμούς, με περιορισμούς μεταγραφών και όντας ήδη αποδυναμωμένος σε επίπεδο ρόστερ, εκεί που έτσι κι αλλιώς ήθελε… ενέσεις ποιότητας και ποσότητας παικτών.

Αυτά που δοκιμάζει ο Έλληνας τεχνικός, λοιπόν, είναι συγκεκριμένα. Φαίνεται πως δουλεύει κυρίως πάνω στο 3-5-2 (με τη μορφή του 3-1-4-2 ή του 3-4-2-1, αλλά η ουσία μένει ίδια). Αρκετοί θα σκεφτούν «α, αυτή είναι η φιλοσοφία του Γιώργου Δώνη, έτσι έχει ονειρευτεί τον Παναθηναϊκό». Ήρεμα παιδιά, για να μην μπερδευόμαστε. Δεν είναι η φιλοσοφία του αυτή. Είναι η φιλοσοφία που αναγκαστικά αποκτά. Επειδή σε αυτόν τον Παναθηναϊκό έτσι όπως του τον… παρέδωσε η διοίκηση, επιβάλλεται να προσαρμοστεί στις συνθήκες. Και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σύμφωνα με τον ίδιο, να «βγάλει» στο χορτάρι κάτι καλό.

Λειτουργεί το «τρένο» με λίγα λόγια, σαν προπονητής-χαμαιλέοντας. Βλέπει το υλικό που έχει στη διάθεσή του και ανάλογα το προχωρά το θέμα. Π.χ. λείπει ύψος στην άμυνα, θα προσθέσω κορμιά και ταυτόχρονα με επιπλέον παίκτη θα δοκιμάσω να ισορροπήσω την κατάσταση (ειδικά βάζοντας μπροστά απ’ την τριάδα τον Κουρμπέλη). Πρέπει να χωρέσω την ποιότητα που διαθέτω, θα συνυπάρξουν στο ίδιο σχήμα Γιόχανσον-Κουλιμπαλί με τον Σουηδό να παίζει δεξιό στόπερ αν γίνεται.

Το πιο κλασικό και σωστό παράδειγμα, όμως, έχει να κάνει με τα άκρα της μεσοεπιθετικής γραμμής. Εκεί που έχεις τον Μουνιέ και τα πιτσιρίκια. Το να μπει ο Δώνης στη λογική να ρισκάρει να βγάλει τη χρονιά με το βάρος να «πέφτει» στους ώμους του Χατζηγιοβάνη, του Κουντουριώτη και του Εμμανουηλίδη, δεν είναι φυσιολογικό. Επειδή πέρα απ’ το πρόβλημα της ομάδας, λογικά θα «κάψει» και τα παιδιά. Όμως με την επιλογή των παραλλαγών με τρεις στόπερ, θα χρησιμοποιηθούν αυτά τα παιδιά σε διαφορετικές θέσεις. Π.χ. ο Χατζηγιοβάνης σε πιο ελεύθερο ρόλο στο 3-4-2-1, ο Κουντουριώτης μέχρι φορ και πάει λέγοντας. Έτσι και ευκαιρίες θα πάρουν, αλλά και θα είναι λιγότερη η πίεση καθώς οι πάντες θα το δουν με περισσότερη επιείκεια το θέμα των παιδιών. Κάτι που είδαμε με τον Χρήστο Δώνη όσο τον έβαζε φορ ο Ουζουνίδης την περασμένη σεζόν. Στο τέλος της ημέρας και εκτιμήθηκε η προσπάθεια του παιδιού και κέρδισε ικανότητες-εμπειρίες ο παίκτης.

Σε κάθε περίπτωση, όλα γίνονται αναγκαστικά. Είναι ιδιαίτερα θετικό πως ο Παναθηναϊκός διαθέτει έναν προπονητή που προσαρμόζεται στις ανάγκες. Αυτό δείχνει πως ξέρει άριστα την κατάσταση αλλά και τις απαιτήσεις του συλλόγου φυσικά. Όμως δε χρειάζεται να πούμε εμείς για το γεγονός πως είναι τυχερό το «τριφύλλι» σε αυτή την κατάστασή του, που έχει στον πάγκο του τον Γιώργο Δώνη (όπως ήταν τυχερό με τον Ουζουνίδη). Μεγάλη υπόθεση και μοναδική… πηγή ελπίδας. Βέβαια δεν είναι θαυματουργός. Κανείς δεν μπορεί να περιμένει πως με τα… άγουρα πιτσιρίκια (όπως οι νεαροί επιθετικοί που έρχονται) ο Δώνης θα πρέπει να πανηγυρίζει και να έχει μεγαλύτερες προσδοκίες ο κόσμος. Δυστυχώς δεν γίνονται και δύσκολα θα γίνουν οι κινήσεις που έπρεπε έστω με τους περιορισμούς που υπάρχουν. Αλλά φτάσαμε στο σημείο ακόμη και η απόκτηση 23χρονου Έλληνα από ομάδα της Superleague που είχε συμμετοχές την περασμένη σεζόν, να είναι ακατόρθωτη… Ε, μην τρελαθούμε λοιπόν. Του βάζουν εμπόδια του Δώνη με την ανυπαρξία τους διοικητικά. Όπως κάνουν συνολικά με τον Παναθηναϊκό. Κατά τα άλλα, ας περιμένουμε και τον ξένο φορ γιατί έτσι όπως πάει το πράγμα, θα πρέπει να είναι κάποιος που θα πηδάει για κεφαλιά στην άμυνα, θα κάνει τάκλιν, θα κλέβει μπάλα, θα πασάρει στον εαυτό του και θα σκοράρει. Α, δεν θα τραυματίζεται κιόλας και δεν θα δέχεται και κάρτες, μη χάσει κάνα ματς και πάθουμε ζημιά…

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου