ΚΑΤΙ ΑΠΟ… ΑΕΚ 2012-13

Καλά τα… πανηγυρικά επειδή θα πληρωθεί μέρος των χρεών του ιδιοκτήτη, αλλά η ομάδα μελαγχολεί πλέον!

Κάτι από… ΑΕΚ 2012-13

Ουάου! 20.000.000 ευρώ θα βάλει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ο Γιάννης Αλαφούζος. Πανηγύρια δεξιά, αποθεωτικά δημοσιεύματα αριστερά, δρόμοι που… ανοίγουν παραπέρα. Πρώτα απ’ όλα, ας μπουν τα λεφτά όταν με το καλό μπουν. Από εκεί και πέρα, δεν είναι τίποτα άλλο απ’ τα χρήματα που έτσι κι αλλιώς θα πλήρωνε. Χρήματα που απλά θα τα βάλει (όταν τα βάλει) νωρίτερα. Κατά τα άλλα, δεν αλλάζει κάτι. Πάλι «τρέχεις» για 120 δόσεις στα χρέη προς το δημόσιο κτλ. Καλά τα επικοινωνιακά παιχνιδάκια, καλά τα… σόου με την προσωπική περιουσία λες και την πήρε κανείς με το ζόρι, αλλά η ουσία ενδιαφέρει τον Παναθηναϊκό. Τα άλλα είναι για τον μικρόκοσμό τους. Αυτών που μας… έδειχναν με το δάχτυλο και πριν καν πούμε τα αυτονόητα, αυτορεζιλεύτηκαν!

Τα διοικητικά παιχνίδια του ιδιοκτήτη, κούρασαν. Υπερβολικά. Ας δούμε όμως και την ομάδα. Εκεί που… καθρεφτίζεται όλη η μιζέρια, όλη η μελαγχολία των Παναθηναϊκών. Εκεί που δεν υπάρχει καμία θετική αύρα, καμία αισιοδοξία, καμία σιγουριά πως τα πάντα άλλαξαν. Άλλωστε δεν άλλαξαν. Και πώς να αλλάξουν εδώ που τα λέμε, όταν δεν έχουν το δικαίωμα ο Γιώργος Δώνης και ο Νίκος Νταμπίζας, να γνωρίζουν πόσα λεφτά θα μπορούν να δώσουν για ένα φορ που τόσο ανάγκη τον έχει ο Παναθηναϊκός. Στην μοναδική αξιόλογη μεταγραφή των «πράσινων» για φέτος επειδή έχουμε και τους περιορισμούς λόγω της… πολιτικής να πληρώσει τώρα ο ιδιοκτήτης και όχι κάποιους μήνες πριν (ο πρόεδρος το είπε όχι εμείς).

Ταυτόχρονα, όταν ακούς πως το μόνο που μπορείς να πάρεις είναι πιτσιρικάδες Έλληνες, πάει το μυαλό σου στα ταλέντα της λίγκας ρε παιδί μου. Περιμένεις Πασαλίδη, Κυριακόπουλο, Χαντάκια, Μιχάι και πάει λέγοντας. Παιδιά που έχουν προοπτική, αλλά έχουν και εμπειρία απ’ την λίγκα με παρουσία σημαντική στις ομάδες τους. Παιδιά που κάλλιστα θα μπορούσαν να γίνουν βασικοί στον Παναθηναϊκό, όχι απλά να υπάρχουν. Αλλά που να τους πλησιάσεις αυτούς; Με τι; Με τα τωρινά δεδομένα; Κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.

Συγγνώμη προς τα παιδιά, δε μας φταίνε κάτι και να έχουν υγεία και καλή καριέρα μπροστά τους. Αλλά αν σας έλεγε κάποιος πως ο Απόλλων Σμύρνης για παράδειγμα πήρε τον Καμπετσή, πάει να πάρει Ρεγκάκο και Σιφναίο, ενώ είναι πιθανό να έχει και τον Χαντζάρα, τι θα σκεφτόσασταν; Μήπως πως η συγκεκριμένη ομάδα πάει για υποβιβασμό; Ε, πώς να σκεφτεί και τι να πει ο κόσμος του Παναθηναϊκός όταν ακούει αυτά τα ονόματα; Ξαναλέμε, συγγνώμη απ’ τα παιδιά δε μας φταίνε τίποτα μακάρι αν αποκτηθούν να σαρώσουν χαρά μας θα είναι. Ακόμη κι έτσι, όμως, σε αυτό το «τριφύλλι» αν ένας απ’ όλους αυτούς κατορθώσει να είναι απλά μια λύση απ’ τον πάγκο, θα μιλάμε για τεράστια επιτυχία.

Μην δουλευόμαστε μεταξύ μας. Ο Παναθηναϊκός θυμίζει σε όλα την ΑΕΚ του 2012-13. Την ΑΕΚ που υποβιβάστηκε δηλαδή. Με τους «πράσινους» να έχουν και το -6 στην… πλάτη. Φυσικά έχουν και παίκτες που μας κάνουν να «ανασάνουμε» βαθιά και να αισθανθούμε πως το μοιραίο θα το γλιτώσουμε κουτσά στραβά. Ξέρετε σε ποιους παίκτες αναφερόμαστε. Μουνιέ, Ινσούα, Γιόχανσον, που ήθελε να τους διώξει για οικονομία η διοίκηση Αλαφούζου (τον περασμένο Γενάρη και το αρνήθηκε ο Ουζουνίδης), Κουρμπέλη που ευτυχώς αρνήθηκε την μεταγραφή του στον ΠΑΟΚ, συν Διούδη, Τζανδάρη, Κάτσε.

Σε κάθε περίπτωση ο φόβος παραμένει. Κι όσο διακρίνεται αυτό το ενοχλητικό… πανηγυρικό κλίμα για τα νιάτα που έρχονται, την ελπίδα που «γεννιέται» κι άλλα τέτοια μυστήρια (τουλάχιστον), θα μετατρέπεται σε τρόμο πως τελικά θα ζήσουμε αυτό κανείς μας δε θέλει. Αυτό που δεν έγινε την περασμένη σεζόν παρά τα «εγκλήματα» μιας ανίκανης διοίκησης που μοναδικό σκοπό της είχε το συμφέρον του ιδιοκτήτη. Α, μια και είπαμε διοίκηση. Η ΑΕΚ του 2012-13 είχε πρόεδρό της έναν παλαίμαχο (Μαύρο). Και ο Παναθηναϊκός ακόμη παλαίμαχο πρόεδρο έχει. Δυστυχώς. Γιατί αν υπήρχε η ελάχιστη ευθιξία θα είχε παραιτηθεί. Αντ’ αυτού σε κάθε δημόσια εμφάνιση απλά… ξύνει και τον πάτο του βαρελιού.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου